All Chapters of Nine Months To Say Goodbye: Chapter 201 - Chapter 210

“Yanny pala, ha. Yari ka ngayon sa'kin!”Nagkukumahog akong lumapit sa kanya. Siya nama'y napamaang na lang nang pantayan ko ang pagkakaupo niya sa sahig."Ang ingay ingay ng messenger mo. Akala mo ba hindi ko naririnig ‘yun? Hindi ako tulog, Renzo!" asik ko, hindi ko alam kung bakit nadoble ang inis ko ngayon.I mean, ano bang pinagpuputok ng butsi ko? Hindi ko rin maintindihan!"Calm down, madame…" aniyaHinawakan niya ako sa magkabilang balikat ngunit mabilis ko itong hinawi. Mayamaya ay umiling iling na naman sya, katulad kanina na nagpipigil ng tawa. Ako nama'y natriple na ang galit ko. Kulang na lang ay umusok na ang ilong ko."Kung iniisip mong may babae ako, wala akong ganoon," aniya sa kalmadong boses. Umayos siya ng upo at dinampot ang binato ko sa kanyang cellphone sa may kama.Nakatingin lang ako sa kanya nang pailawin niya ang screen nito. Agad akong napasinghap nang dalhin niya iyon sa messenger, saka nilahad sa harap ko."Yes, babae si Yanny. We were chatting kasi nagpa

Imbes na kwestyunin ko ang ibang bagay, bakit hindi ko na lang i-appreciate at magpasalamat sa Diyos na may isang lalaking handa akong isalba at tanggapin? Oo, ganoon dapat. I should be happy with everything we have right now. No more doubts and questions. Na-fall na talaga ako. At pakiramdam ko naman, ganoon din sya sa akin.O baka guni-guni ko lang talaga ‘yun?Na baka nagkukunwari lang syang may nararamdaman sa akin para lang isalba na naman ako?Kasi sa nakikita ko ngayon, siya na lumabas pa para lang tawagan ang akala kong nawala na sa picture na si Sab, bumagsak lahat ng kaligayan at pag-asang naipon ko sa loob ng apat na buwan na magkasama kami.Sinundan ko kasi siya agad nang lumabas sya upang ihanda ang mga sabon ko pangligo, para sana sabihin kung gaano ako ka-thankful na may isang sya sa buhay ko. Pagkatapos ng assurance na binigay nya sa akin kanina, feeling ko, deserve nyang mapasalamatan. I wanted to tell him every kind word I could think of, hoping that somehow, I could

Pagkalabas ni Renzo ay sabay kaming nagkatinginan ni Mama nang umupo sya sa gilid ko. Halata sa mukha nya ang matinding pag-aalala, at ganoon din ang pagtataka kung bakit bigla ko na lang pinalabas si Renzo.Handa na ang isasagot ko kung magtatanong sya tungkol doon pero gumabi na't lahat pero hindi nya binuksan ang usaping iyon.Bumalik si Renzo nang matutulog na ako. Akala ko'y wala na siyang balak pero ito sya't nagbabantay sa akin. Hindi na sa mismong gilid ko sya nakaupo. Ilang agwat ang pagitan natin, at base sa pinapakita nyang ekspresyon ngayon, tila takot siyang lumapit sa akin.O baka akala ko lang.Siguro kaya ngayon lang sya bumalik kung kailan patulog na ako ay dahil buong araw siyang nakipag-usap kay Sab sa tawag. Tsk.Nakakatawa lang ang sitwasyon nya.How could he act like he was so worried about me when he still has Sab?How could he offer me marriage and still be exchanging I love you’s with someone else?The hypocrisy was deafening.And honestly... I was disgusted.

Napasinghap ulit ako at tumayo na upang salubungin si Marco sa pintuan. Ilang segundo lang ang pagitan magmula ng tawagan ko sya ay nandito na sya sa harap ko."You ready?" he asked with all the smile on his face.Nilagpasan ko sya at hindi na tinugunan ang sinabi nya. Inalalayan nya ako papasok sa kanyang sasakyan. He even kissed my tummy before closing the door beside me, then walked around to the front and got into the driver’s seat.Pahapyaw akong napasinghap nang diretsong halikan nya ako sa labi pagkapasok niya. Ang pagkakahawak ko sa aking damit ay humigpit nang nilaliman nya ang halik nya sa akin. Pinikit ko na lang ang mga mata at inisip na si Renzo ang may ari ng labing nakalapat ngayon sa akin."Finally... you're mine again," he smirked as he parted the kisses.I almost cursed him, nagpigil lang ako. Ilang ulit kong pinaalalahanan ang sarili na magmula sa araw na ito, kakalimutan ko na ang kung anumang pinagsamahan namin ni Renzo.Ang pekeng walang sawa niyang pag-aalaga sa

"A-Anong...”"Ikaw na ba yan, M-Mitcg?"Halos sabay kaming nagsalita. He almost mirrored my shocked expression as our eyes met.Anong ginagawa nya dito?"Ikaw nga!" Lumapit na sya sa akin at hinawakan ako sa siko, magkahalong tuwa at gulat ang binibigay na nyang ekspresyon sa akin ngayon.Mabilis akong tumayo upang bigyan ng kaunting distansya ang pagitan namin, sa takot na baka makita kami ni Mrs. Salazar, o ni Marco."Uhm... a-ako nga. B-Bakit ka nandito?"Tila nakaramdam ako ng pangliliit nang sipatin nya ang kabuuan ko. Lihim akong napasinghap nang tumigil ang mata nya sa bilog na bilog kong tyan. Ang kaninang tuwa sa mukha nya ay sinakop na ng pagkagulat. Bahagyang nakaawang ang bibig nya nang ibalik sa mukha ko ang tingin."B-Buntis ka?"Nakagat ko ang aking labi, at dahan-dahang tumango. Hindi ko pa naibubuka ang bibig nang mapatingin ako sa kanyang likuran. Gusto kong magtago sa katawan niya ngunit huli na dahil nagkatinginan na kami ng kapapasok pa lang dito na si Luna."Mitc