All Chapters of รักนี้มีอัคนี #7Days (sun): Chapter 11 - Chapter 20

เสียงไก่ขันกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่แยงเข้าดวงตากำลังปลุกคนที่กำลังนอนหลับไหลให้ตื่นขึ้นจากนิทราอีกครั้ง คิ้วเรียวของซีอิ๊วขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น อาการหนักอึ้งที่ดวงตากับศีรษะเริ่มเข้ามาครอบงำเมื่อเธอรู้สึกตัวเสียงครวญอ่อน ๆ ดังออกมาจากร่างของเธอคล้ายงอแง เพราะตอนที่เธอกำลังตั้งท่าจะกระดิกตัว เนื้อตัวของเธอมันดันหนักและปวดไปหมด เมื่อคืนเธอคงจะดื่มเยอะมากสิท่า สภาพถึงได้เหมือนซอมบี้ไร้แรงขนาดนี้ ซีอิ๊วนอนคิดอยู่อย่างนั้น จนเธอพยายามเปิดเปลือกตาอันเหมื่อยล้าของเธอขึ้นทีละนิด สายตาของเธอพร่าเบลอแต่ไม่นานมันก็ปรับโฟกัสได้ จนเธอเห็นว่าที่ที่สายตาของเธอกำลังจ้องอยู่นั้นคือเพดานสีขาวสูงซีอิ๊วนอนเหม่อลอยมองเพดานนั้นพลางขบคิดเรื่องในหัว เมื่อคืนเหมือนเธอจะสติขาดตอนไปช่วงหนึ่ง ความทรงจำของเธอมันเลือนราง เหมือนจะจำได้แต่ก็นึกไม่ออก ขณะนั้นที่เธอกำลังนอนคิด เธอก็กำลังจะพยุงตัวของเธอให้ลุกขึ้น แต่เธอดันมาสงสัยเสียก่อนกับสิ่งที่เธอกำลังนอนหนุนอยู่ปกติหากนอนบนหมอน มันจะให้ความรู้สึกหนานุ่ม แต่ตอนนี้ที่หัวของเธอกำลังหนุนอยู่มันมีลักษณะเป็นท่อน ให้ความรู้สึกอุ่นด้วย อย่าบอกนะว่า..ซีอิ๊วกลืนน้ำลายฝืดคอ สา

เธอไม่ยอมให้เขามาส่ง แม้อัคนีจะคะยั้นคะยออยากจะมาส่งเธอมากแค่ไหนก็ตาม โชคดีที่วันนี้ซีอิ๊วไม่ได้ตื่นสายจนเกินไป ไม่อย่างนั้นเธอคงเข้าเรียนเช้าไม่ทันเป็นแน่ เธอให้กีรติมารับเธอที่บ้านของอัคนีแทน หลังจากนั้นเธอกับกีรติก็เดินทางมาที่มหาลัยต่อ“เที่ยงแดกไรดีวะ” เสียงของซูซานกล่าว เจ้าตัวห่อไหล่เข้าหากันและทำหน้าไม่สบอารมณ์ อาจเพราะการเรียนที่ผ่านมาทำเธอสมองล้ากระมัง เธอถึงได้มีอาการแบบนี้“แดกไรก็ได้ แต่ไม่เอาก๋วยเตี๋ยวแล้วอิสัส กูกินตามไอ้อิ๊วจนหน้าจะเป็นลูกชิ้น” ประโยคถัดมาดังออกมาจากปากของบิวตี้สาวหล่อ บิวตี้กล่าวด้วยท่าทางที่ติดโมโหหน่อย ๆ จนเธอเผลอยกมือขึ้นมาจับแว่นตาที่ใช้คัดกับผมอยู่ถอดออก ซีอิ๊วกับซูซานที่เห็นเช่นนั้นเธอสองคนก็ได้แต่ยืนขำขันบิวตี้“ละใครบอกให้มากินตามกู” ซีอิ๊วเอ่ยปนเสียงตลก บิวตี้เป็นพวกปากดีแต่ไม่ชอบสั่งข้าวเอง ที่มันกินตามเธอเพราะมันจะให้เธอช่วยสั่งให้ด้วย นั่นแหละเหตุผล ปากเก่งเหลือเกินเรื่องด่าคนแต่ไม่กล้าสั่งข้าวกับแม่ค้าเหลือจะเชื่อจริง ๆ บิวตี้ที่เซ็งก๋วยเตี๋ยวแล้วเพราะวันไหน ๆ ซีอิ๊วก็เอาแต่กินของเดิม ๆ เธอเลยหันมาถามกับกีรติเพื่อนชายคนเดียวในกลุ่มแทน เพร

ซีอิ๊วหัวเสียกับเรื่องนี้มาก พ่อของเธอชักจะกักขังเธอมากเกินไปแล้ว กักขังเธออยู่กับใครเธอไม่เคยว่า แต่ดันมากักขังเธอให้อยู่ในสายตาของอัคนี กักขังเธอให้อยู่กับเขาแทบจะตลอดเวลา ผู้เป็นพ่อมอบอำนาจให้อัคนีราวกับให้ทำหน้าที่พ่ออีกคนของซีอิ๊ว เท่านั้นก็ว่าแย่มากพอแล้ว พ่อของเธอยังจะให้เขาเข้ามาอยู่ในบ้านส่วนตัวของเธออีกต่างหาก อยากให้อัคนีคุมเข้มเธอเอาให้นอกลู่นอกทางไม่ได้เลย“โอ๊ยยยย!!!” เสียงหวีดเล็กร้องขึ้นเมื่อเจ้าตัวไม่ได้ดั่งใจ เรื่องเมื่อคืนจบลงไม่สวยนักเพราะซีอิ๊วเดินกระทืบเท้าตึงตังขึ้นมาบนบ้าน เช้าวันนี้เธอตื่นขึ้นมาเรื่องนี้เลยแล่นเข้ามาให้คิดเป็นอันดับแรก พอคิดไปคิดมาก็หัวเสียจนเผลอกระทืบเท้าใส่พื้นเตียงเสียงดังชีวิตของเธอตอนนี้ไร้อิสระอีกต่อไป เพราะอัคนีผู้ที่เธออยากจะหนีหน้ามากที่สุด ดันได้เข้ามาอยู่ในชีวิตของเธอมากที่สุดเฉยเลย ทุกอย่างที่ซีอิ๊วพยายามจะทำมันพังทลายลงเพราะพ่อของเธอเพียงคนเดียวซีอิ๊วตื่นมาหัวเสียแต่เช้า เธอพยายามจะไม่คิดอะไรให้มันหนักหัวไปมากกว่านี้ พอแต่งตัวเสร็จแล้วเธอเปิดประตูห้องนอนออกมาปะหน้ากับพ่อบ้านพอดี พ่อบ้านจึงแจ้งว่าอัคนีรอทานข้าวเช้ากับเธอที่ห้องคร

“มึง ๆ คู่หมั้นมึงอ่ะ มองตาแข็งเหี้ย ๆ” บิวตี้โยกตัวมาใกล้ ๆ ก่อนเพื่อนจะกระซิบบอกกับซีอิ๊วข้างหู ซีอิ๊วช้อนดวงตาขึ้นมามองเบื้องหน้าตรงที่อัคนีนั่ง ก็นั่นแหละ เขาจะมานั่งให้ตรงกับเธอทำไมก็ไม่รู้ แล้วก็เอาแต่จ้อง ดวงตาแข็งกระด้างมากอีกด้วย คงไม่พอใจที่เธอมาจัดปาตี้ที่บ้านเป็นแน่ แต่แล้วอย่างไรก็นี่มันบ้านเธอ ซีอิ๊วเบะปากลงพลางไหวไหล่ไม่สนใจ เธอเอี้ยวตัวหันไปคุยกับเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แทน“ไอ้สัสเอ้ย..” อัคนีที่นั่งมองเธออยู่ ชายหนุ่มก็ถึงกับสบถคำหยาบ เพราะในตอนที่เธอเอี้ยวตัว แผ่นหลังขาวของเธอก็มักจะโชว์ปรากฎอยู่เต็มตา เสื้อที่เธอใส่มันเป็นเสื้อสายเดี่ยวลายลูกไม้เว้าหลัง ฉะนั้นขยับแค่เล็กน้อยแผ่นหลังของเธอก็เปิดเผยสู่สาธารณชนแล้ว แล้วใครสั่งใครสอนให้เธอใส่เสื้อแบบนั้นกัน แม่ง คนหวงก็หวงจนแทบจะบ้าอีกอย่างที่อัคนีนั่งเฝ้าอยู่แบบนี้ เพราะเขาห่วงเธอด้วย รู้ว่าเธอมันเป็นพวกสัตว์สังคม เขาเองก็มีสังคมเช่นกัน แต่สังคมของเธอผู้คนโดยรอบก็มักจะเป็นผู้ชายมากกว่าผู้หญิง สิ่งนั้นจึงยิ่งทำให้อัคนีห่วง ทั้งห่วงทั้งหวงนั่นแหละ“ไอ้พี่ท็อปถึงไหนละวะ ไหนบอกใกล้ถึง มันนั่งรถหรือใช้ไม้เท้าเดินมา”

“อ..อึก” เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่เสียงดังของเธอเรียกความสนใจจากอัคนีให้เงยหน้าขึ้นมามองเธอ มาเฟียหนุ่มยกยิ้มและแอบขำอยู่คนเดียวเล็กน้อย นี่เขาแค่ลูบแค่จับเบา ๆ ซีอิ๊วก็ตัวสั่นร่างสะท้านจนเขารู้สึกได้ขนาดนี้ แน่เหรอกับปากที่พูดเหมือนกับตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา อีกทั้งยังนอนนิ่งให้จับให้ลูบ ยินยอมมันทุกอย่าง ซีอิ๊วจะเตะจะต่อยอัคนีก็ยังได้ แต่เธอก็ไม่ทำ เธอกลับเอาแต่นอนหลับตาพริ้มรับสัมผัสเหมือนต้องการและโหยหามันมากเช่นกัน แต่ปากดันแข็งไม่ยอมรับอะไรเลย“อ..อื้อออ” ซีอิ๊วเผลอไผลกับปลายนิ้วคมและมือสาก ๆ ที่ลูบไล้แผ่นหลังของตัวเองไปมา จนเธอเผลอส่งเสียงอันน่าอาย อัคนีดวงตาเริ่มปรือเรื่อย ๆ เมื่อครู่ที่ได้ยินเสียงครวญเล็ก ๆ หน้าท้องหนาของเขาก็ถึงกับวูบวาบซาบซ่าจนหดเกร็ง อัคนีกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่“อิ๊ว” อัคนีเอ่ยเสียงแหบพร่า พลางโน้มร่างลงมาหาอีกหน ตอนนี้เหมือนแรงอารมณ์ของคนทั้งคู่จะถูกปลุกขึ้น แต่อัคนียังมีสติ และเขาไม่คิดจะกระทำย่ำยีกับร่างกายของซีอิ๊วต่อ แต่เขาเลือกที่จะกล่าววาจาพูดกวนประสาทกับซีอิ๊วแทนว่า“อยากได้พี่เหรอ” อัคนีกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มพราวเสน่ห์ แต่ซีอิ๊วเมื่อถูกแซวแบบนั้นขึ้