جميع فصول : الفصل -الفصل 46

อัคนีรีบตัดสายของเรย์กิลงอย่างรวดเร็ว สายตาที่ซีอิ๊วมองเขม็งมาทำเอาพ่อคนปากเก่งคนเมื่อครู่นั่งสำรวมสงบเงียบ มือบางปิดบานประตูห้องทำงานลง พร้อมกับร่างของซีอิ๊วที่เดินเข้ามาหาร่างของอัคนีที่โต๊ะทำงานแทน มือสวยที่ถือถาดใส่นมอุ่น เธอค่อย ๆ วางนมที่ตั้งใจชงมาให้คนพี่ลงตรงหน้าของเขา“อิ๊วชงนมมาให้ เห็นว่าทำงานตั้งนาน คงเหนื่อย” เหมือนสิ่งที่เอ่ยจะดูห่วงใย แต่ในความรู้สึกของอัคนีแล้วนั้น มันเป็นน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ เขาสัมผัสได้ หรือซีอิ๊วจะอารมณ์ไม่ดีกับคำพูดเมื่อครู่ที่เขาพูดเล่นกับเพื่อนกันนะ อัคนีนั่งนิ่งไม่กล้าแม้แต่จะปริปาก ทว่าพอเห็นซีอิ๊วตั้งท่าหันหลังจะเดินจากออกไป มือใหญ่ก็รีบยื่นเข้ามาคว้าข้อมือเล็กของเธอเอาไว้เพื่อรั้งเธอให้อยู่ก่อน“อิ๊ว” ความรู้สึกผิดเริ่มกัดกินอัคนี ยิ่งซีอิ๊วทำตัวเหมือนหมางเมินเขาก็ยิ่งคิดหนักเข้าไปใหญ่ ใบหน้าเล็กเอี้ยวหันมามองเขาเล็กน้อย เช่นนั้นอัคนีจึงดึงเอาร่างเล็กให้เขยิบเข้ามาใกล้กันอีกนิด ก่อนจะจับซีอิ๊วนั่งลงบนตักเดี่ยวนั้น“พี่อัค” ซีอิ๊วแหวใส่เสียงอ่อนเพราะจู่ ๆ อัคนีก็ดึงร่างของเธอให้นั่งลงมาทับกับหน้าตักของเขา ซ้ำคนพี่ยังกอดรอบเอวกิ่วของ

สถานีตำรวจยังเลื่องชื่อไม่มีวันหยุด ปราบใดที่แก๊งของซีอิ๊วยังไม่หยุดสร้างความวุ่นวาย ก็อย่าหวังว่าสถานีตำรวจแห่งนี้มันจะเงียบสงบเลย ไม่มีทางซะหรอกในขณะที่ซีอิ๊วกับเพื่อน ๆ และแก๊งคู่กรณีกำลังนั่งเถียงกันอยู่ต่อหน้าของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ผู้ปกครองอย่างอัคนีก็ได้แต่นั่งกุมหัวฟังเสียงถกเถียงกันไปมาทั้งหลาย“หยุด หยุด!! ถ้าไม่หยุดผมจะสั่งขังให้หมด” เสียงของตำรวจนายหนึ่งได้เอ่ยขึ้น วงถกเถียงจึงเงียบลงพร้อมกับสายตาของผู้ต้องหานับสิบคนที่หันมาจับจ้องที่ร่างของเขาเป็นสายตาเดียวกัน แต่เงียบได้ไม่นานเท่านั้น เหล่าวัยรุ่นเลือดร้อนทั้งหลายก็หันหน้ามาถกเถียงกันต่อ“เออ จับขังก็ขังวะ กูไม่กลัวหรอกคุกเนี่ย! แต่ขอหน่อยนะคุณตำรวจ ขอให้จับฉันขังกับอีพวกนี้ทีเถอะ จะถอนฟันสดให้มันฟรี ๆ” เสียงของซีอิ๊วว่าขึ้น ตำรวจนายนั้นได้แต่นั่งทำหน้าเอือม เขาก้มหน้าลงก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ ฝ่ายของอัคนีก็อย่าให้พูดถึงเลย เพราะรายนี้นั่งเอามือลูบหน้านับสิบรอบได้แล้ว“ตัวเท่าลูกหมามึงเก่งจังวะห้ะ!” ทางคู่กรณีเองก็หาได้ยอมไม่ ทางนั้นยังโต้ตอบกลับมาอย่างไม่ยอมกันวันนี้คือวันที่ซีอิ๊วและแก๊งเพื่อนต้องเดินซ้อมรับใบปริญญา พอพักเท

หลายปีต่อมา..เสียงโวยวายดังลั่นบ้านทำเอาหูของซีอิ๊วเกือบดับไปหลายที คิ้วเรียวกระตุกหงึกไปหลายหนในขณะที่ร่างของเธอกำลังยืนทำอาหารอยู่ในห้องครัว เสียงโวยวายที่ดังขึ้นส่วนใหญ่ก็เป็นเสียงหัวเราะของอัคนีผู้เป็นสามี มีเสียงหัวเราะของเด็กน้อยดังคลอมาบ้าง แทรกมาด้วยเสียงร้องไห้กระจองอแง ทุกเสียงในตอนนี้มันดังประสานกันจนมั่วไปหมด ซีอิ๊วตอนนี้ยืนนับหนึ่งถึงร้อยในใจ แต่ยังนับไม่ถึงไหน มือสวยที่กำลังจับตะหลิวอยู่ก็กำแน่นขึ้นพร้อมกับเส้นประสาทในหัวที่เต้นตุบแทบจะระเบิดเสียงหัวเราะของอัคนีดังก้องบ้าน ดังมากจนละทุออกไปถึงหน้าบ้านเลยก็ว่าได้ ซีอิ๊วความอดทนถึงขีดจำกัด เธอเดินถือตะหลิวในมือออกมาจากห้องครัว พร้อมกับตรงดิ่งเข้าไปที่ห้องนั่งเล่น เพียงอยากจะเห็นว่าทำไมเสียงมันถึงได้ดังขนาดนี้ หากรู้ต้นเหตุ เธอคงจะต้องกำราบเสียหน่อยอัคนีมาดมาเฟีย ยามนี้มาดนั้นไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว เพราะอัคนีตอนนี้ใส่เพียงกางเกงเจเจ ส่วนท่อนบนเขาก็ถอดจนเปลือยเปล่า ใครมาเห็นสภาพนี้ร้อยทั้งร้อยก็ไม่เชื่อหรอกว่าเป็นมาเฟีย“เย้!! ไปเยยปะป๊า หนีพี่ใหญ่เยย” เสียงของเด็กผู้ชายตัวจ้อยที่ขี่อยู่บนคอของเขาได้เอ่ยบอกกับเขา อัคนีตอนน