Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

เสียงครึกครื้นที่ผ่านมาตอนนี้ดันเริ่มดับลง เพื่อน ๆ ของซีอิ๊วหลายคนน็อคกันเกือบหมดแล้ว ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวของซีอิ๊วเอง ปาตี้วันนี้สนุกสนานมาก เพราะตั้งแต่ที่พี่ท็อปบาดเจ็บคราวนั้น ก็ไม่มีงานรื่นเริงแบบนี้อีกเลย ซ้ำพวกน้อง ๆ ยังเครียดหนักอีกต่างหาก ก็กลัว กลัวว่าพี่ท็อปพี่สุดที่รักของทุก ๆ คนจะเป็นอะไรร้ายแรงไป เพราะถ้าหากเป็นเช่นนั้นซีอิ๊วคงจะโทษตัวเองเป็นแน่ดีที่พี่ท็อปไม่ได้เป็นอะไรมาก น้อง ๆ เลยเบาใจลงเยอะ ซีอิ๊วด้วยก็เช่นกัน แต่แทนที่ซีอิ๊วจะมีอารมณ์เอ็นจอย กลับกันเธอดันมานั่งเคร่งครียดคิดหนักจนเมาแอ๋ และเรื่องที่เธอคิดมันอยู่ก็คงจะหนีไม่พ้นเรื่องของอัคนีหรอก“อิ๊ว อิ๊ว!”“อือ..” มือใหญ่ ๆ ของกีรติเขย่าไหล่บางของซีอิ๊ว ก่อนเจ้าตัวที่นั่งก้มหน้าอยู่จะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมามองเพื่อน กีรติที่เห็นดวงตาปรือ ๆ กับสีหน้าเมา ๆ ของซีอิ๊ว เขาก็ได้แต่ยืนเท้าสะเอวถอนหายใจทิ้ง“มึงโอเคนะ เมามากมั้ย กูเอาซูซานกับบิวตี้ขึ้นรถแล้ว แม่งอ้วกใส่รถกูด้วยเนี่ย” กีรติถามแล้วยังบ่นไปเรื่อย“มึงให้กูพาขึ้นไปนอนห้องมั้ย ไหวป่ะเนี่ย” กีรติเท้าสะเอวมองมาพลันถามอีกครั้ง ซีอิ๊วนั่งทำตัวโอนเอนไปมา ขณะนี้ชั้นล่

ลิ้นหนาสอดแยงเข้ามาภายในช่องทางเปียกชุ่ม ทุกครั้งที่อัคนีงัดลิ้นปรนเปรอช่องทางนั้น ร่างน้อยก็เสียวสะท้านไปทั้งทรวง หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ เอวบางเริ่มบดร่อนไปมาอย่างห้ามไม่อยู่ ซีอิ๊วเกือบจะนั่งทับหน้าของอัคนีเสียแล้วยามที่เขากระดิกลิ้นด้านในนั้นเล่นกับผนังอ่อนของเธอเสียงหวานครางคร่ำครวญปานใจจะขาด แต่กับคนที่กำลังปรนเปรอให้อย่างอัคนีนั้น เสียงนั้นมันคือเสียงสวรรค์ เพราะยิ่งเธอส่งเสียงออกมาดังมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจับก้นของเธอกระดกยกซดกิน“อ๊ะ! อื้ออออ!!” ซีอิ๊วทนต่อแรงกระซวกของลิ้นแฉะ ๆ นั้นไม่ไหว เธอเชิดใบหน้าขึ้นมือก็ส่งลงมาจิกเส้นผมของอัคนีใต้ร่างหว่างขาแน่น ความกระสันเสียวไม่เคยปรานีใคร ขนาดตัวแสบอย่างซีอิ๊วยังตัวกระตุกเสร็จสมเพราะลิ้นของชายหนุ่มเลย อัคนีแอบยิ้มน้อย ๆ ตอนซีอิ๊วแผดเสียงแล้วร่างกระตุกหงึก ๆ เขาพออกพอใจกับฝีปากตัวเองไม่น้อย ถึงขนาดจับเธอยกซดแล้วเสร็จได้ก็นับว่าตัวเองไม่ธรรมดาอยู่เหมือนกัน“ฮึก!” ซีอิ๊วส่งเสียงงอแงออกมาน้อย ๆ ก่อนเธอจะถดร่างเปลือยของเธอลงมาจากใบหน้าของเขา ซีอิ๊วมานั่งห่อตัวอยู่ที่บนหน้าท้องเขาแทน อัคนีเองก็ยันตัวลุกขึ้นมาตามจนร่างของซีอิ๊ว

หลังจากที่ซีอิ๊วโชว์กายกรรมกลิ้งลอดหว่างขาอัคนีเสร็จ คนขายาวกว่าก็จับเธออุ้มขึ้นรถมาด้วย คราวนี้อัคนีไม่ปล่อยให้ซีอิ๊วได้หนีหน้าเขาเป็นรอบที่สองแน่ อัคนีพาซีอิ๊วมาที่บริษัทด้วย แม้คนตัวเล็กจะพยายามโกหกว่าเธอต้องไปเรียน แต่อัคนีก็ไม่ยอมปล่อย ไหน ๆ วันนี้ซีอิ๊วก็ขาดเรียนมาเกือบจะทั้งวันแล้ว อีกอย่างเธอกำลังหาทางหนีเขาออกไปด้วย แล้วใครล่ะจะยอม“คือปล่อยน้องมันนั่งหน้าบูดอยู่ในห้องทำงานเหรอ?” อาคิเอ่ยถามด้วยสีหน้างงงวย ส่วนอัคนีที่ยืนกอดอกทำหน้าบึ้งไม่ต่างกันก็หันสายตามามองเพื่อนทั้งสอง“ยังไม่อยากคุยตอนนี้ ซีอิ๊วดื้อจะตายไป มึงต้องเห็นตอนกลิ้งลอดหว่างขากูอาคิ” อาคิกับเรย์กิเชิดใบหน้าส่งเสียงหัวเราะชอบใจออกมาในทันที แค่คิดภาพตามที่อัคนีบอกมันก็น่าขันมากไม่น้อย แต่จะว่าก็ว่า ในความรู้สึกพวกเขากลับรู้สึกว่าสองคนนี้มันเกิดมาเพื่อคู่กันจริง ๆ คล้ายขมิ้นกับปูนกัดกันแต่ดันลงตัวทางด้านของซีอิ๊วก็ได้แต่นั่งกอดอกทำหน้าบึ้ง เพราะเธอถูกอัคนีพาตัวมาขังเอาไว้ในห้องทำงานของเขา ส่วนเขาก็ไปไหนแล้วไม่รู้ แต่เธอยังหนีออกไปตอนนี้ไม่ได้ เพราะอัคนีให้คนมายืนเฝ้าเธอเอาไว้ไม่ให้คลาดสายตา ตอนนี้เธอไม่มีทางหนีเล

วันต่อมา..การปรากฏตัวของนานาเมื่อวานทำใครหลายคนฮือฮา ซีอิ๊วยังนอนคิดเรื่องของหล่อนอยู่ทุกวินาที เธอคิดถึงเรื่องที่เธอและนานาเคยมีปากมีเสียงกัน คิดไปคิดมา คิดวกวนอยู่อย่างนั้น เรื่องมันเริ่มยากขึ้นมาอีกครั้งแล้วเพราะนานาเข้ามามีบทในชีวิตของเธอ เธอรู้ว่านานาคิดยังไงกับอัคนี รู้มาตั้งนานแล้วด้วย รู้มาตั้งแต่สมัยเรียน จนตอนนี้ที่นานาได้กลับมาเผชิญหน้ากับเธออีกครั้ง เธอถึงได้รู้ว่านานาก็ยังคงคิดกับอัคนีมากกว่าเพื่อนเหมือนเคย ก่อนหน้านั้นเรื่องความสัมพันธ์ของอัคนีและซีอิ๊วก็ว่ายากอยู่แล้ว พอมีนานาเข้ามาอีกมันก็ยิ่งจะยากกว่าเดิม เพราะนานาคือจุดเริ่มต้นของเรื่องทุกอย่าง เรียกได้ว่าเป็นตัวปัญหาในความสัมพันธ์ของเธอและอัคนีมาโดยตลอด นังมารผจญ..ซีอิ๊วย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านใหม่ของเธอ เพราะเธอไม่อยากอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับอัคนีแล้ว อีกอย่างตอนนี้มันมีเรื่องมากมายเกิดขึ้น เรื่องความสัมพันธ์ของเธอและอัคนีที่ยังคาราคาซัง ไหนจะมีเรื่องที่เธอพลาด (มั้ง) มีอะไรกับเขา แล้วยังมีเรื่องของนานาเข้ามาอีก ตอนนี้ซีอิ๊วแค่อยากอยู่คนเดียว อยากอยู่เงียบ ๆ ขอให้เงียบที่สุด เธอเพียงแค่อยากคิดอยากตัดสินใจอะไรคนเดียว

ซีอิ๊วกำหมัดแน่น เธอรีบเปิดหน้าต่างออกมาอีกครั้ง ก่อนจะตะโกนต่อว่าอัคนี“นี่เป็นบ้าไปแล้วเหรอ!!! พี่ปีนเข้ามาเหรอ! แบบนี้มันบุกรุกชัด ๆ!!!” อัคนีแหงนใบหน้าขึ้นมองร่างของซีอิ๊วที่ยื่นใบหน้าออกมาจากหน้าต่าง“ไม่สน! ก็ใครบอกเธอไม่ออกมาเปิดประตูให้พี่เอง ลงมาหาพี่ซีอิ๊ว!”“ไม่!!! กลับไปสักทีพี่อัค!!!”“อิ๊ว!!!” ว่าจบซีอิ๊วก็จัดร่างกลับเข้าไปในห้องดังเดิม ทิ้งให้อัคนียืนเรียกชื่อของเธออยู่อย่างนั้น ต่อจากนี้ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เธอก็จะไม่สนใจอีกแล้ว ต่อให้เขาจะเข้ามาในรั้วบ้านของเธอได้ แต่เขาก็เข้ามาในบ้านของเธอไม่ได้อยู่ดี เพราะบ้านของเธอเข้ารหัสประตูเอาไว้“ได้ เจอกัน” อัคนีกัดฟันกรอด เขาเดินเท้าเปล่าเข้ามาที่ประตูบ้าน แต่พอเขาเห็นว่ามันต้องใส่รหัสเข้า เขาก็ได้แต่หัวเสีย หากเป็นแม่กุญแจก็คงจะเข้าไปได้ แต่นี่มันไม่ใช่“เชี่ยเอ้ย!” อัคนีหัวเสียอย่างหนัก ที่เขากำลังทำอยู่นี่เพราะเขาห่วงซีอิ๊ว เธอคงไม่รู้ว่าเขาใจเสียมากแค่ไหนตอนกีรติบอกว่าเธอโดนรุมจนเกือบเละ แล้วอีกอย่างเรื่องหลายเรื่องซีอิ๊วก็ไม่พูดไม่เคลียร์ให้ชัดเจน เขาทนรอไม่ไหวแล้ว และเขาจะไม่รออีกต่อไปอัคนีเดินออกมาที่ประตูรั้วหน้าบ้าน ต