All Chapters of THE TYRANT BILLIONAIRE'S GREATEST REGRET: Chapter 11 - Chapter 20

OLIVIA'S POV Birthday ni Mommy ngayon. Kaya kahit hindi pa rin maayos ang lahat sa pagitan namin ni Helios, gusto kong kahit papaano ay mapasaya siya. Simple lang ang plano ko. A small celebration at home, a beautiful cake, and a gift she would love. Alam kong mahilig si Mommy sa handbags, kaya buong umaga akong nag-isip kung ano ang magandang ibigay sa kanya. Hindi naman ako kumuha ng pera kay Helios. Hindi ko gagamitin ang binigay niyang card. I still had some cash of my own, savings na naiwan ko mula sa mga taon ko sa Paris. Hindi iyon malaking halaga para sa isang katulad kanya pero sapat na iyon para makabili ako ng magandang purse para kay Mommy. Kaya nagtungo ako sa main street, kung saan naroon ang mga luxury boutiques na madalas puntahan ng mga tao mula sa elite society. Pagpasok ko sa isang boutique, agad akong sinalubong ng sales associate. “Good afternoon, Ma’am.” “Good afternoon.” Ngumiti ako at nagsimulang tumingin sa mga display. Maraming magagandang

OLIVIA'S POVIlang linggo na ang lumipas mula nang ikasal ako kay Helios. At sa mga panahong iyon, unti-unti kong natutunan kung paano mamuhay kasama ang isang lalaking kayang maging malamig kahit nasa tabi mo lang.Nang gabing iyon, nakatayo ako sa harap ng salamin nang may kumatok sa pinto ng aking silid.“Ma'am Olivia?”Napalingon ako nang bumukas ang pinto. Nakatayo roon ang isa sa mga household staff.“Pinasasabi ni Sir Helios na may pupuntahan daw po kayong dinner party.”Napakurap ako.“Dinner?”“Yes, ma'am. Dinner party kasama ang mga kabusiness associate niya.”Napatingin ako sa sarili kong suot.“Sinabi ba niyang kailangan kong sumama?”“Yes po, pinasasabi niya na hihintayin ka raw po niya sa ibaba pagkaraan ng isang oras.”Napahinto ako. Hindi ko alam kung bakit biglang kumabog ang puso ko. Marahil dahil umaasa akong sa gabing iyon, sa wakas ay maipapakilala niya ako nang maayos sa mga taong bahagi ng mundo niya. Maybe tonight would be different.Mabilis akong nagbihis. Pin

OLIVIA'S POV Hindi ko alam kung bakit ko iyon naisip. Maybe because it had been one month since our wedding. One month since I became Mrs. De Dios. One month since I had walked down the aisle believing that perhaps, somehow, marriage would give Helios a reason to see me differently. I knew our marriage wasn't built on love. I knew he was distant, cold, sometimes cruel but deep inside, there was still a small part of me that hoped things could change. Maybe not today, maybe not tomorrow but someday. Kaya nang makita ko ang calendar that morning, napahinto ako. Our first month. Hindi ko napigilang mapangiti. It wasn't an anniversary, not really. But it felt special to me. At least, I wanted it to be. Nang hapong iyon, nagpasya akong maghanda ng dinner. Simple lang. I didn't want anything extravagant. Hiniling ko sa kusinero na maghanda ng ilan sa mga paboritong pagkain ni Helios. Pagkatapos, ako mismo ang nag-ayos ng hapag-kainan. Pumili ako ng mga puting kandila at naglagay

OLIVIA'S POV Pagdating namin sa De Dios mansion, agad akong sinalubong ni Abuela Carmen. “Olivia!” Nakangiti siyang lumapit at niyakap ako. “Abuela.” “Oh, look at you!” Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko. “You're even more beautiful.” Napangiti ako. “Thank you.” Then she looked at Helios. “Why did you let your wife get out of the car by herself?” Napatingin ako kay Helios. Before I could say anything, lumapit siya at kinuha ang kamay ko. “I’m sorry, Abuela.” He said it so naturally. “Come.” Hinawakan niya ang kamay ko habang papasok kami. Nanlaki nang bahagya ang mga mata ko. Kagabi lamang, halos hindi niya ako tiningnan. Ngayon, he was acting like the most loving husband. Sa loob ng mansion, lalo pang naging sweet si Helios. He pulled out my chair. He poured water into my glass. Nang mapansin niyang hindi ko maabot ang isang dish, siya mismo ang kumuha nito at inilagay sa harapan ko. “Here.” “Thank you.” I couldn't understand him, paano niya n

HELIOS' POVMalakas ang ulan sa labas ng Stravezki Rooftop Bar. Sa loob ng VIP room, halos hindi ko marinig ang patak ng ulan dahil sa makapal na glass walls, pero kitang-kita ko ang bagsik ng panahon. Ang mga ilaw ng lungsod ay nagmistulang maliliit na bituin sa ilalim ng madilim na kalangitan. Nasa isang sulok ako, tahimik na umiinom habang nakatitig sa ulan.I didn't care about the weather..I didn't care about anything tonight. Nasa paligid ko ang Elite Seven - sina Maximus, Caelus, Sage, Felip, Rowan, at Rafael. Madalas kaming kumpletong magkakasama, at gaya ng dati, maingay ang mga ito sa kakwentuhan at biruan.Hindi ako nakisali ngayon, wala ako sa mood. Sumimsim ako ng whiskey at muling ibinaling ang tingin sa ulan.“Hey, Helios. How's married life?” tanong ni Rafael.Saglit akong tumingin sa kanya bago muling ibinaba ang tingin sa hawak kong baso.“It's fine.” Maikling sagot ko.Wala akong interes na pag-usapan ang tungkol sa kasal ko, lalo na si Olivia.Maximus leaned back on