All Chapters of THE TYRANT BILLIONAIRE'S GREATEST REGRET: Chapter 31 - Chapter 40

HELIOS' POVHatinggabi na nang tuluyan akong makauwi sa mansion. Tahimik ang buong bahay. Tanging mahihinang ilaw mula sa hallway ang nagsisilbing gabay habang naglalakad ako papunta sa silid ko.Pagpasok ko, agad kong hinubad ang suot kong coat at isinabit iyon sa hanger pole. I loosened the first few buttons of my shirt and let out a tired breath.Pagod ako, pero hindi ang katawan ko ang pagod. It was my mind.Mula pa kanina, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nangyari sa charity gala.Olivia. Her wine-stained gown. Her trembling hands. Her tearful eyes. At ang paraan ng pagtitig niya sa akin nang sabihin kong umuwi siyang mag-isa.Napapikit ako.Damn it. Bakit ko ba iyon iniisip?I should have forgotten about it the moment I left the ballroom. After all, that was Olivia. The woman I married for revenge. The woman I promised myself I would never forgive.Kaya bakit hindi ko maalis sa isip ang mukha niya?Napadilat ako at napatingin sa connecting door, ang pinto papunta sa mast

OLIVIA'S POVHindi pumasok si Helios sa office nang araw na iyon. Nalaman ko iyon mula sa isang katulong habang pababa ako ng hagdan."Ma'am Olivia, hindi po papasok si Sir Helios ngayon. Masama raw po ang pakiramdam niya kaya dito na lang po siya magtatrabaho sa study."Napahinto ako."Masama ang pakiramdam niya?"Tumango ang katulong."Medyo masakit daw po ang ulo niya simula kagabi."Hindi ko alam kung bakit biglang sumikip ang dibdib ko. Bumangon ang pag aalala ko. Kulang na naman siguro siya sa tulog o naparami ang inom niya. May sama pa rin ako ng loob kay Helios dahil sa nangyari kagabi. Hindi pa rin nawawala sa isip ko ang mga sinabi niya, ang malamig niyang tingin, at kung paano niya ako iniwan na parang wala akong halaga.Pero kahit ganoon... Hindi ko kayang basta na lang siyang pabayaan kapag may sakit siya."May kinain na ba siya?"Umiling ang katulong."Wala pa po, Ma'am. Hindi pa po siya lumalabas ng study."Napabuntong-hininga ako."Okay. I'll prepare something."Hindi

OLIVIA'S POV Nang araw na iyon, biglaan ang bisita ng grandparents ni Helios. Naroon kami sa dining room habang kumakain. Napatingin kami kay Grandma ng bigla nitong ibaba ang hawak na teacup. “I have an announcement.” sabi niya.. Sa tabi ko, tahimik lang na kumakain si Helios. Halatang wala siyang interes sa pag-uusap namin. At napilitan din kaming magtabi dahil sa aming pekeng relasyon bilang loving married couple. “We’re going to our private estate in Laguna for a week.” Napakurap ako. “For a week?” “Yes.” Ngumiti si Grandma. “And you two are coming with us.” Napatingin ako kay Helios. Huminto siya sa pagkain. “No.” Isang salita lang, pero sapat na para malaman kong seryoso siya. Grandma raised an eyebrow. “No?” “I have work.” “You have a company full of executives.” “I have projects.” “They can handle them.” “Grandma-" “No excuses.” Tahimik na natawa si Grandpa. “I told you. Your grandmother already decided.” Napabuntong-hininga si Heli

OLIVIA'S POVBago ko pa tuluyang ma-process ang nangyayari, bigla akong itinulak ni Helios sa kama. Napahawak ako sa kumot sa gulat habang nakita ko siyang sumampa sa kama at pumatong sa ibabaw ko.My heart was beating like crazy. Then his lips found mine again. This time, hindi na ako nagdalawang-isip. Parang alipin ako ng sarili kong puso. I kissed him back.Ito ang unang pagkakataon na ganito ko siya hinalikan.After we got married, there had been no intimacy between us. Wala ni isang pagkakataon na naramdaman kong gusto niya akong maging asawa.And now... I was finally experiencing the closeness I had secretly wished for. His kiss was a little rough, almost impatient, pero hindi ko iyon pinansin. I was too caught up in the moment. Maybe because this was the moment I had been waiting for. Maybe because, despite everything, there was still a foolish part of me that hoped he might feel something for me.His lips slowly moved away from mine and traveled down to my neck.Napasinghap ak

OLIVIA'S POV Finally, narating namin ang lugar na sinabi ni Helios. Pagdating namin sa tuktok ng trail, napahinto ako. “Wow!” Napatingin ako sa paligid. Ang daming puno ng rambutan at mangga. Halos mapuno ng mga ito ang malawak na bahagi ng lugar. May mga kumpol ng mapupulang rambutan na nakasabit sa mga sanga, habang ang ilang puno ng mangga ay may malalaki nang bunga. We were standing on a higher part of the property. Nang tumingin ako sa ibaba, tanaw ko ang buong vacation house na tinutuluyan namin. From up here, it looked so small. The mountains stretched into the distance, while the morning sunlight slowly illuminated the green landscape. For a few seconds, nakaramdam ako ng kakaibang kapayapaan. Parang nawala ang lahat ng problema ko. “So beautiful...” mahina kong sabi. Napalingon ako kay Helios. Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin, tahimik ding nakatanaw sa paligid. He looked... Peaceful. Walang nakakunot na noo. Walang malamig na ekspresyon.