All Chapters of THE TYRANT BILLIONAIRE'S GREATEST REGRET: Chapter 21 - Chapter 30

OLIVIA'S POV Pagmulat ko kinabukasan, mas magaan na ang pakiramdam ko. Hindi pa tuluyang nawawala ang panghihina, pero hindi na ganoon kabigat ang ulo ko. Hindi na rin naglalagablab ang katawan ko gaya kagabi. Umupo ako sa kama at saglit na hinawakan ang noo ko. Napatingin ako sa kabilang bahagi ng kuwarto. Naroon kaya si Helios? O kanina pa siya gising? Muling bumalik ang alaala ko kagabi, ang malabong mukha niya, ang malamig niyang palad sa noo ko at ang kamay niyang hinayaan akong hawakan. Napayuko ako. Panaginip lang siguro iyon. Mahirap paniwalaan na talagang nanatili siya sa tabi ko. Si Helios? The man who couldn't even stand being near me? Impossible. Kaya pinilit kong kalimutan iyon. Pagkatapos kong maligo at magbihis, dahan-dahan akong bumaba papunta sa dining area. Pagdating ko roon, bahagya akong natigilan, nakita ko doon si Helios. Nasa usual seat niya nakaupo, tahimik na nagbabasa sa tablet habang umiinom ng kape. Parang walang nangyari kagabi. Parang

OLIVIA'S POV Hindi ko akalain na ganito kabilis lalaki ang maliit kong online business. What started as a simple idea had slowly turned into something I looked forward to every morning. Pagkagising ko, orders agad ang una kong chine-check. Messages. Payments. Delivery schedules. At higit sa lahat, mga bagong customers. Tinitiyak ko din na nakaalis na si Helios sa tuwing sisimulan kong mag-bake. Wala itong ideya sa ginagawa ko, at alam kong wala siyang pakealam. Sa pagba-bake natuon ang atensyon ko, hindi ako nabo-boring na nasa bahay lang. Hindi ko nga namamalayan na tanghali na pala dahil abala ako sa kitchen. I loved every second of it. Hindi man kalakihan ang kinikita ko, at least, sarili kong pera iyon. Walang black card. Walang De Dios name. Just me. Via's Baked Pastries. That afternoon, may meet-up ako sa isa sa mga dating classmates ko sa college. Umorder siya ng limang boxes ng assorted pastries. Limang boxes lang naman iyon, pero hindi ko napigilang maging exci

OLIVIA'S POV Hindi ko akalain na darating agad ang araw na kailangan kong maghanda ng fifty boxes ng pastries. Pagkakita ko sa order sa phone ko nang umagang iyon, ilang segundo akong nakatulala. 50 boxes — assorted pastries. “Fifty?” mahina kong sambit. Napangiti ako. This was officially my biggest order so far. Hindi ko alam kung sino ang customer. Ang alam ko lang, para iyon sa isang private business gathering at kailangan ma-deliver bago mag-lunch. Kaya buong umaga akong abala. Maaga akong gumising para masigurong fresh ang lahat. Ako mismo ang nag-check ng bawat croissant, cookies, madeleines, at chocolate pastries. Isa-isa kong inayos ang mga iyon sa boxes. At gaya ng nakasanayan ko, nilagyan ko rin ng maliit na handwritten card ang bawat order. Nang matapos ako, napabuntong-hininga ako habang tinitingnan ang limampung kahon na maayos na nakahanay. “Okay. We can do this.” Hindi ko alam kung bakit parang may accomplishment akong nararamdaman. Perhaps becau

OLIVIA'S POV Hindi ko alam kung bakit sa tuwing sinusubukan kong maging maayos ang lahat, parang may bagong paraan ang mundo para ipaalala sa akin na hindi ako kabilang sa buhay ni Helios. That evening, I attended a charity gala hosted by one of the most influential families in the city. Isa iyong malaking annual charity event na dinadaluhan ng mga kilalang negosyante, billionaires, heirs, at mga prominenteng pamilya. Ginaganap iyon sa grand ballroom ng isang five-star hotel, na pinalamutian ng crystal chandeliers, eleganteng floral arrangements, at napakaraming mesa para sa mga VIP guests. I wasn't supposed to come alone. But Helios had another business engagement that evening. At dahil Mrs. De Dios na ako, hindi na rin ako makatanggi sa mga invitations na dumarating sa akin. I wore a simple but elegant black gown. Hindi iyon masyadong kapansin-pansin, pero sapat para maging presentable sa isang event na ganito. Pagpasok ko sa ballroom, agad akong sinalubong ng ilang kaki

HELIOS’ POV Nagulat ako nang biglang may humila sa magkabilang balikat ko. “What the-?!” Hindi ko na nagawang makapagsalita nang may isang kamay na tumakip sa bibig ko. Sinubukan kong kumawala, pero mabilis akong napalibutan. Marami sila. At kahit kaya kong lumaban, hindi ko iyon ginawa nang makilala ko ang mga taong humihila sa akin papunta sa isang bakanteng balcony sa gilid ng ballroom. Pagkalabas namin, agad akong kumawala. “What are you doing?” Salubong ang mga kilay kong hinarap sila. Felip stepped forward, his expression unusually serious. “You. What are you doing, Helios?” “What are you talking about?” “Your wife.” Natahimik ako. Hindi ko nagustuhan ang direksyon ng usapan. “We saw what happened,” sabi ni Rowan. “We saw how you humiliated Olivia in front of everyone.” Madiin kong kinuyom ang mga kamao ko. “It's nothing.” “Nothing?” ulit ni Caelus, tila hindi makapaniwala. “You call that nothing?” “Let's not talk about it anymore.” Tumalikod