All Chapters of เกมรักระหว่างสามีภรรยา: Chapter 71 - Chapter 80

เซเลสเตฉันมองหน้าเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนแขก เธอร้องขอให้ฉันย้ายออกไปเพื่อให้เธอย้ายเข้ามาอยู่แทน"ถ้าพวกเธอสองตัวเห่าเสร็จแล้วล่ะก็" ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงรื่นรมย์ "เชิญไสหัวไปให้พ้นทางได้เลย"ฉันกระแทกประตูปิดใส่หน้าพวกเธอทันทีเสียงเคาะประตูดังขึ้นแทบจะในเสี้ยววินาทีต่อมา ทั้งสองคนสลับกันเคาะ รัวไม่ยั้งและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดฉันเดินไปนั่งลงบนขอบเตียงแล้วทอดสายตามองผนังห้องฉันเหนื่อย... ไม่ใช่ความเหนื่อยแบบแสร้งทำเพื่อตบตาใครเหมือนเมื่อหัวค่ำ แต่เป็นความเหนื่อยล้าจริง ๆ เหนื่อยชนิดที่ฝังลึกไปถึงกระดูก และทำให้ทุกอย่างรอบตัวรู้สึกหนักอึ้งไปหมด ฉันแค่อยากหาอะไรกิน อยากนอนหลับ และไม่ต้องการอะไรอีกเลยทั้งสิ้นในที่สุดเสียงเคาะก็เงียบลงฉันจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดนอน และกำลังจะเดินออกไปหาอะไรกินรองท้องตอนที่โทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ดังขึ้นฟิลิกซ์ ชื่อของพี่ชายปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ ฉันเผลอยิ้มออกมาก่อนจะกดรับสาย"เฮ้ ฟิลิกซ์" ฉันกรอกเสียงทักทายด้วยความอบอุ่น"เธออยู่ที่โรงพยาบาลรึเปล่า?" น้ำเสียงของเขาตึงเครียดและลนลานจนสัมผัสได้ "บอกพี่มาสิว่าตอนนี้เธออยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว"

เซเลสเตฉันตื่นก่อนพระอาทิตย์ขึ้นจัดการทำความสะอาดร่างกาย แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วโทรหาแพต"ฉันจะไปสายหน่อยนะเช้านี้" ฉันบอกเธอ"มีอะไรหรือเปล่าคะ?" เธอถามด้วยความห่วงใย"ไม่มีอะไร ฉันแค่มีธุระต้องเคลียร์ที่บ้านก่อนนิดหน่อย"เธอไม่ได้เซ้าซี้ แพตไม่เคยเซ้าซี้เลย และนั่นคือหนึ่งในหลาย ๆ เหตุผลที่ฉันรักเธอฉันนั่งลงที่ขอบเตียงในห้องนอนแขก สวมชุดเดรสสีเขียวคู่กับรองเท้าส้นสูงสีขาว แล้วก้มมองดูเวลาจูเลียนไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนนี้ ฉันสังเกตเห็นตั้งแต่ตอนที่เดินออกจากห้องนอนของตัวเองแล้วก็ดีเหมือนกัน ฉันคิดในใจ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน ฉันก็หวังว่าเขาจะสุขสบายดีก็แล้วกันโทรศัพท์ในมือสั่นครืนสายเรียกเข้าจากโดมินิกฉันกดรับตั้งแต่เสียงกริ่งยังไม่ทันดังขึ้นครั้งที่สอง"อรุณสวัสดิ์ค่ะ" ฉันเอ่ยทัก"อรุณสวัสดิ์คนสวย" เสียงของเขาแหบพร่าและทุ้มต่ำ ราวกับเพิ่งตื่นนอน "พร้อมรับของขวัญรึยัง?""พร้อมตั้งแต่คุณเอ่ยปากพูดแล้วล่ะค่ะ" ฉันตอบกลับเขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ "ช่างซ่อมบำรุงคนนั้นจะไปถึงที่นั่นในอีกไม่ถึงห้านาทีนี้ ใส่กางเกงยีนส์สีดำ หมวกแก๊ปสีดำ เคราเฟื่องฟู และเสื้อยืดสีดำ แถมเขาย

เซเลสเต้โดมินิกไม่ได้ผ่อนแรงลง มือของเขากำชับแผ่นหลังของฉัน ดึงตัวฉันเข้าไปกอดแนบแน่นในขณะที่เขาเร่งจังหวะแรงขึ้น ท่อนเอ็นของเขาเข้าออกช่องคลอดที่แฉะของฉัน เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องไปทั่วห้อง เรียวขาของฉันเริ่มสั่นเทา ช่องคลอดฉันไหลเยิ้มรอบกายเขา เปียกชุ่มต้นขาของเขา ฉันสัมผัสได้ถึงจุดสุดยอดระลอกใหม่ที่กำลังก่อตัว ขดเกร็งแน่นอยู่ในช่องท้องของฉัน“ปลดปล่อยออกมาให้ฉันสิ” เขากล่าวคำรามชิดใบหูของฉัน “เสร็จบนท่อนเอ็นของฉันนี่สิ”และฉันก็ทำตามนั้น ฉันปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรง เรียวขาสั่นเทาจนควบคุมไม่อยู่ เขาครางต่ำในลำคอพร้อมกับโถมสะโพกกระแทกกระทั้นอย่างต่อเนื่อง สอดใส่ฉันฝ่าช่วงเวลานั้นไปจนกระทั่งฉันหอบสะท้านและอ่อนปวกเปียกซบอยู่บนร่างของเขาเขาช่วยพยุงฉันให้ขยับลงจากตัวเขาฉันลุกขึ้นยืนโดยใช้แขนทั้งสองข้างท้าวอยู่บนขอบเตียง ขาข้างหนึ่งอยู่บนเตียงส่วนอีกข้างวางอยู่บนพื้น ฉันโน้มตัวลงค้อมกาย รอคอยเขาด้วยใจจดจ่อเขาสอดท่อนเอ็นเขามาที่ช่องคลอดฉันจากด้านหลัง เขาทำอะไรกับฉันอย่างค่อยเป็นค่อยไปในตอนแรก ปล่อยให้ฉันรู้สึกถึงทุก ๆ นิ้วที่เคลื่อนเข้าออก จากนั้นเขาก็เริ่มกระแทกกระทั้นเข้าม

โดมินิกฉันนั่งมองงานแถลงข่าวจากในห้องทำงานของตัวเองผู้ช่วยของฉันจัดเตรียมระบบถ่ายทอดสดไว้บนจอภาพข้างโต๊ะทำงาน และฉันก็นั่งอยู่ที่นั่นพร้อมกับกาแฟที่เริ่มเย็นชืด มองดูภรรยาที่เกือบจะเป็นอดีตของฉันกำลังเล่าให้ห้องที่เต็มไปด้วยผู้สื่อข่าวฟังถึงช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอ"เราพบกันที่บาร์ค่ะ" เซราฟีนกล่าวผ่านไมโครโฟน น้ำเสียงของเธออบอุ่นและผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี รอยยิ้มของเธอบ่งบอกถึงการฝึกฝนมา "และมันคือรักแรกพบค่ะ"ฉันแค่นหัวเราะออกมาอย่างแรงจนแทบจะสำลักลมหายใจของตัวเองรักแรกพบงั้นเหรอฉันมองรอยยิ้มของเธอที่ส่งให้กล้องเธอยอดเยี่ยมในเรื่องนี้จริงๆ ฉันต้องยอมรับเลย เธอสวมบทบาทสิ่งที่เธออ้างว่าเป็นได้อย่างแนบเนียน เธอคือภรรยาผู้ภักดีของชายผู้ทรงอิทธิพล ที่ในที่สุดก็ได้ก้าวเข้ามายืนเคียงข้างเขาในตำแหน่งที่เธอควรจะได้รับภรรยาผู้ภักดีที่แอบไปนอนกับจูเลียนมาเป็นเวลาหกเดือน ในตอนที่ฉันกำลังยุ่งอยู่กับการบริหารบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และพยายามเอาชีวิตรอดจากการลอบสังหารจากนั้นเสียงปืนก็ดังขึ้นฉันลุกขึ้นยืนทันทีโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ายืนขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ หน้าจอถ่ายทอด

"ฉันไม่มีปัญหาเรื่องพาช่างซ่อมบำรุงเข้าไปในห้องหรอกนะ" เธอกล่าว "แต่ฉันหวังว่าข้อความนั้นจะคุ้มค่ากับเรื่องราวนะ""ฉันรับประกันเลย" ฉันบอกเธอฉันยังต้องการให้แน่ใจว่าเวลาเหมาะสม ช่วงเช้าตรู่ก่อนที่บ้านจะตื่นนอนเต็มที่ ช่วงเวลาที่ทั้งคู่จะสดชื่นตื่นตัวและยังสามารถจัดการกับเรื่องอื่นๆ ที่วันนั้นต้องการได้ในภายหลัง ชายปลอมตัวที่มาถึงตอนเที่ยงเป็นเรื่องน่าสงสัย ช่างซ่อมบำรุงที่มาถึงตอนเจ็ดโมงเช้าเป็นเพียงช่างซ่อมบำรุงเท่านั้นหลังจากสายถูกตัดลง ฉันก็นั่งอยู่ในความเงียบของห้องพักโรงแรมและคิดถึงใบหน้าของเธอตอนที่ตระหนักว่าช่างซ่อมบำรุงคนนั้นคือฉันฉันกำลังยิ้มอยู่แล้วซึ่งมันน่าอายชะมัดฉันคือประธานของเวล โฮลดิ้งส์ ฉันรอดชีวิตจากการลอบสังหารมาหลายครั้ง ฝังศพพ่อแม่ สร้างอาณาจักรขึ้นมาจากความว่างเปล่า และดำเนินชีวิตโดยไม่เปิดเผยตัวตนมานานหลายปี ฉันไม่ใช่ผู้ชายที่จะมานั่งยิ้มกับเพดานเพียงเพราะผู้หญิงบอกว่าเธอไม่มีปัญหาที่จะพาเขาเข้าห้องของเธอแต่กระนั้นก็ตามฉันตั้งนาฬิกาปลุกตอนเช้าตรู่ ซึ่งฉันแทบจะไม่เคยทำเลย แล้วก็เข้านอน---วันถัดมาผ่านไปราวกับพริบตาเซเลสเต้ช่างน่าทึ่ง และมีช่วง