เวลา 11.30 น. ภายในห้อง ร่างเล็กนอนทอดกายอยู่บนเตียง สายตาของเธอเหม่อลอยมองเพดาน ท่ามกลางความคิดสับสนมากมายแล่นอยู่ในหัว เสียงโทรเข้าทำให้แพทตี้สะดุ้งเฮือก จึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์แล้วเลื่อนกดรับทันที โทร ~ข้าวสวย “ว่าไงสวย” เพียงแค่เอ่ยถามประโยคเดียว ร่างเล็กก็โดนเพื่อนสวดยาวๆเพราะเรื่องเมื่อคืนที่เธอเทข้าวสวยไป ร่างเล็กถอนหายใจออกมาอย่างหนึกอึ้ง ก่อนจะพูดกลับไปอย่างไม่ทันคิด “แพทตัดสินใจแล้ว..ว่าจะเล่นเกม” (เกม? เกมอะไร) ปลายสายถามอย่างสงสัย เพราะแยกกันเมื่อคืนเธอก็แชตมาบอกว่าจะกลับกับเวลล์ พอเห็นเพื่อนเงียบไป ข้าวสวยจึงอดเป็นห่วงไม่ได้ “ในเมื่อเขาตั้งใจจะทำแบบนี้ตั้งแต่แรก แพทก็ลองเล่นเกมกับเขาดูซักครั้ง” (ฉันเข้าใจว่าแกรักเขา..มันคงทำใจได้ยาก แถมเอาใจลงไปเล่นจนถลำลึกจนยากจะดึงกลับมา แต่ถ้าจะทำแบบนั้นจริงๆ ลองคิดดูดีๆก่อนไหมแพท) “เมื่อเขาเห็นมันเป็นแค่เกม แพทก็จะลองเล่นเกมนี้ดู” ร่างเล็กยังยืนยันคำเดิม (เห้ย! มึงเอาจริงดิ?) “อื้อ อยากรู้เหมือนกันว่าใครจะพัง” (กูไม่เห็นด้วยกับมึงหรอกนะ เพราะมองว่ามันไม่คุ้ม แต่ถ้าอยากลองก็ต้องลองเล่นให้สุด) ประโยคสุ
Zuletzt aktualisiert : 2026-08-10 Mehr lesen