All Chapters of รวมเรื่องสั้น 20++: Chapter 1 - Chapter 10

ร่างเล็กลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องโล่งๆ ความปวดร้าวแล่นขึ้นมาตามตัว จนหัวหนักอึ้งไปหมด ราวกับไปออกรบมาอย่างหนักหน่วง เมื่อคืนที่ผ่านมา แพทตี้เผลอดื่มจนแฮงค์จู่ๆ ความเศร้าก็จุกแน่นขึ้นมากลางอก เมื่อต้องตื่นมารับรู้ความจริงว่าไม่มีเขาแล้ว เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นต้องลืมมันไปมือเล็กเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ยกขึ้นมาเช็ก ทันทีที่หน้าจอสว่างวาบ ก็รู้สึกหน้าชาไปพักใหญ่ มันไม่มีข้อความจากเขาส่งเข้ามา ทั้งที่แพทตี้คิดเข้าข้างตัวเองว่าเวลล์อาจจะทิ้งข้อความเอาไว้ แต่เปล่าเลยเมื่อสองเดือนที่แล้ว แพทตี้ได้ไปเดทกับผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเขาตรงสเปคของเธอมาก โดยเฉพาะรอยยิ้มหวานตราตรึงใจ ทำให้รู้สึกตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก แต่เมื่อไม่นานมานี้ กลับได้ยินจากปากเพื่อนสนิทว่า เขาไปเดทกับคนใหม่แล้ว“หึ! ทำไมลืมได้เร็วขนาดนี้”ร่างเล็กเผลอพูดออกมาแผ่วเบา พร้อมกับเสียงสะอื้นร้องไห้เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก ถึงจะรู้จักกันได้เพียงไม่นาน แต่ใจมันกลับรู้สึกมากกว่าเขาซะอีก แพทตี้พยายามสะบัดเรื่องที่คิดออกจากหัว พลางบอกกับตัวเองว่า ก็แค่ผู้ชายเฮงซวย ใครจะไปยอมเจ็บเพราะโดนเขาเทล่ะ ครืด!!~เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ที่กำเอาไว้ใน

“แพทพร้อมวันไหนบอกพี่ได้เลยนะ”หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากฝ่ายตรงข้าม แพทตี้เข้าใจดีว่าเขากลับมาเพราะเรื่องเซ็กส์ แต่ไม่คิดว่า จะมีความต้องการมากมายขนาดนี้“ขอเวลาก่อนได้ไหมคะ?”“ได้ครับ”ใบหน้าหล่อหันมายิ้มให้ ขณะกำลังบังคับพวงมาลัยอย่างระมัดระวัง เมื่อมองหน้าของเขาใกล้ๆ ยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยรู้สึกหวั่นไหวมากขึ้นไปอีกไม่นานรถหรูก็แล่นมาจอดอยู่หน้าบ้านของคนร่างเล็ก แพทตี้มัวแต่นั่งคิดเรื่อยเปื่อยจนเหม่อลอย จึงไม่รู้ว่าเขาขับเข้ามาจอดตั้งนานแล้วมือหนาปลดเข็มขัดออกอย่างแผ่วเบา ก่อนจะโน้มหน้าลงมาฝังจมูกบนแก้มนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว แสดงความเจ้าเล่ห์ฉายออกมาผ่านใบหน้าคมคาย“อื้อ พะ..พี่เวลล์”ร่างเล็กผละออกโดยอัตโนมัติ เมื่อเห็นเธอตกใจ เขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ พลางยกมือขึ้นลูบหัวอย่างเอ็นดู แต่นั่น..มันยิ่งทำให้คนตัวเล็กรู้สึกสั่นสะท้าน“อย่าแกล้งกันสิคะ”“คิดเรื่องพี่อยู่หรอครับ เหม่อเชียว”“ปะ..เปล่าค่ะ”ลมหายใจของแพทตี้เริ่มสะดุด เพราะสิ่งที่เขาพูดมันถูกทุกอย่าง ราวกับรู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ สายตาคู่สวยรีบหลุบต่ำลง ไม่กล้ามองหน้าคนนั่งข้างๆ จนเขาต้องโน้มตัวลงมากระซิบบอก สิ

ร่างเล็กนั่งทำงานอย่างไม่มีสมาธิ เพราะในหัวเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องของคนร่างสูง คำพูดขอร้องของเขาบอกว่าช่วยรักษาแผลใจให้หน่อยได้ไหม แม้จะยังลังเล แต่การตอบตกลงตั้งแต่วันนั้น กลายเป็นสิ่งที่ผูกมัดเอาไว้ไม่ให้หนีลมหายใจถูกพ่นออกมาอย่างหนักหน่วง แพทตี้เพิ่งรู้ว่าตัวเองรักเขามากแค่ไหน พยายามลบชื่อของเวลล์ออกไปทุกครั้ง แต่กลับคิดถึงซ้ำๆ ยิ่งเขาบอกว่าจะกลับมาคบด้วย ยิ่งทำให้รู้สึกมีความหวังมากกว่าเดิม“มึงเป็นอะไร นั่งถอนหายใจอยู่นั่นแหละ”“เปล่า กูไม่ได้เป็นอะไร”“มึงก็บอกแบบนี้ตลอดจ้า แต่หน้าโคตรฟ้องว่ามีเรื่องไม่สบายใจ”ข้าวสวยพูดพลางหันมามองหน้าเพื่อนสนิทอย่างเป็นห่วง เพราะช่วงนี้เธอค่อนข้างยุ่ง หลังเลิกงานก็ไม่ได้ไปไหนกันต่อ“อื้ม กูแค่ไม่ได้นอน”“จ้าแม่คุ๊ณ อย่านอนดึกนักล่ะ”“เข้าใจแล้วน่าสวย ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ”“อื้ม”เพื่อนตอบกลับ ก่อนจะหันไปตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์งาน ช่วงนี้ทั้งเธอและข้าวสวยต่างยุ่งจนหัวหมุน อยากมีเวลาออกไปดื่มตอนเย็น แต่ต้องนั่งทำงานลากยาวเกือบสามทุ่มทุกวันร่างเล็กลุกขึ้นบิดขี้เกียจ หลังจากนั่งทำงานเป็นเวลานาน คนส่วนมากเริ่มทยอยออกจากบริษัทกันแล้ว เหลือแค่เธอกับพนักงาน

แพทตี้สดุ้งเล็กน้อยหัวใจเต้นแรง ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องลอยมากระทบใบหน้าหวาน มือเรียวสั่นน้อยๆยื่นไปผลักประตู ก่อนจะก้าวขาเดินเข้าไปข้างใน พรึ่บ! “อื้ออ พะ พี่เวลล์” ร่างเล็กถูกดึงกระชากแรง จนตัวปลิวกระทบกับผนัง ไอเย็นแผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลังบาง พร้อมกับจูบเร่าร้อนถูกบดเบียดลงมาบนริมฝีปาก ลิ้นร้อนถูกสอดแทรกเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว มันดุดัน รุนแรง จนคนร่างเล็กพยายามผลักออก “อื้อ” เสียงหวานครางประท้วงในลำคอ จูบดูดดื่มและเริ่มเร่งเร้าในจังหวะเร่าร้อน ลิ้นสากแทรกเข้ามาอย่างไร้ความอ่อนโยน แพทตี้พยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่มือแกร่งกลับจับล็อกเอาไว้ และบดเบียดลงมาบนริมฝีปากนิ่มอย่างเอาแต่ใจ “ฮึก!~” ลมหายใจขาดช่วงไปชั่วขณะ เมื่อฝ่ามือหนาลูบไล้ขึ้นมาบนร่องอวบ ก่อนจะแทรกก้านนิ้วเข้ามาในร่องแคบแบบไม่เว้นจังหวะให้หายใจ จูบป่าเถื่อนถูกถอนออก ก่อนจะรัวนิ้วเข้าในร่องกลีบอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าหล่อแนบลงกับลำคอขาว ลากคมเขี้ยวกัดไปจนทั่วผิวเนื้อ ราวกับระบายอารมณ์ความโกรธไปยังร่างกายของเธอ “อ๊ะ~พะ พี่เวลล์ เดี๋ยว อ๊า” ร่างเล็กตัวเกร็งกระตุก มือเรียวจิกลงบนแขนแกร่งที่เอาแต่ถาโถมซัดเข้าใ

มือของแพทตี้เริ่มสั่นเทา พลางกำโทรศัพท์ในมือแน่น แววตาคู่สวยแดงก่ำ เธอพยายามบอกตัวเองว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ในภาพและคลิปที่เพื่อนส่งมา คือเขาไม่ผิดแน่นอน ทำไม เพราะอะไร มันมีแต่คำถามดังอยู่ในหัวว่า ทำไมเวลลึงได้ไปนั่งใกล้ชิดกับแฟนเก่าแบบนี้ ทั้งที่เมื่อคืนเพิ่งนอนด้วยกันกับเธอแท้ๆ แพทตี้เม้มปากแน่นข่มความรู้สึกปวดหนึบกลางใจ มือสั่นน้อยๆเลื่อนหาเบอร์ของเวลล์ ก่อนจะกดโทรออก เสียงขึ้นรอสายดังอยู่นาน แต่ไม่มีการตอบรับจากฝ่ายตรงข้าม นี่เขาจงใจเมินกันหรือไง หรืออยากฟันเธอแล้วทิ้งแค่นั้น แพทตี้รู้สึกเจ็บจนจุก พูดไม่ออก หางตาเริ่มมีน้ำสีใสไหลซึมออกมาบนแก้มนิ่ม ร่างเล็กพ่นลมหายใจออกมาอย่างหนัก พร้อมกับแตะปลายนิ้วกดเข้าช่องแชตของเวลล์ ก่อนจะกดส่งข้อความหารัวๆ แชต : เวลล์ แพทตี้ : อยู่ที่ไหนคะ? แพทตี้ : โทรหาทำไมไม่รับสายคะ แพทตี้ : -ส่งคลิปวีดีโอ- แพทตี้ : ตอบแพทหน่อยได้ไหมคะ ทำไมถึงอยู่กับเธอ แพทตี้ : ตอบแพทมาสิคะ? แพทตี้พิมพ์ข้อความเหมือนคนขาดสติ เธอไม่คิดเลยว่าสำหรับเขามันแค่ได้กันจริงๆ มันไม่มีความรู้สึกอื่นปนอยู่บ้างหรือไง มือเล็กค่อยๆวางมือถือลงบนโซฟาอย่างเชื่องช้า เธ