All Chapters of ใครบอกตี๋ติ๋ม: Chapter 51 - Chapter 53

53 Chapters

51 "หวังชนะใจพ่อตา"

“แกจะต้องไม่กลับไปที่นั่นอีก” พ่อสั่งน้อยหน่าเสียงเข้มหลังจากที่กลับมาถึงคอนโดของลูกสาว เสียงประตูปิดดังปังตามหลังทำให้บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที แต่ยังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัด“พ่อ…”“ฉันพูดชัดเจนแล้ว”“…หนูยังอยากไปช่วยงานเขา” เธอกลั้นใจพูดออกไป แม้จะรู้ว่าคำตอบที่ได้คงไม่ต่างจากเดิม“ช่วยงาน หรือไปอยู่กับมัน!” เขาหันกลับมาทันที เสียงดังขึ้นจนสะท้อนในห้อง“พ่อ!” เธอเผลอขึ้นเสียงก่อนจะเม้มปากแน่น“อย่าขึ้นเสียงใส่ฉัน” สายตาคมกริบจนเธอต้องหลบตา น้อยหน่าอึดอัดจนไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงแล้ว“อย่าไปที่นั่นอีก มันมีแต่จะทำให้แกและฉันเสื่อมเสีย”“…แล้วหนูต้องใช้ชีวิตตามภาพลักษณ์ของพ่อทุกอย่างเลยเหรอ”“น้อยหน่า พ่อทำไปก็เพราะหวังดี ในอนาคตแกจะได้เจอคนดี ๆ ที่เหมาะสมกับแก ฉันพูดแค่นี้หวังว่าแกจะเข้าใจ”“…”“พรุ่งนี้ฉันจะเริ่มหาเสียง แกต้องมาช่วยด้วย เพราะในอนาคต แกจะต้องรับช่วงต่อจากฉัน”“…น้อยหน่าไม่อยากทำ”“แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ แล้วก็อย่าคิดหนีอีก พรุ่งนี้ฉันจะมารับ”ปัง!เสียงประตูปิดสนิท พ่อจากไปแล้ว ทิ้งให้น้อยหน่าอยู่ในห้องเพียงลำพัง เธอร้องไห้ออกมาเงียบ ๆ ด้วยความน้อยใจ พ่อของเธอไม่เค
last updateLast Updated : 2026-09-16
Read more

52 "เริ่มยอมรับ"

“มาช่วยคุณพ่อหาเสียงครับ” ตี๋ตอบสุภาพ ยืนตรงไม่หลบสายตา“ฉันไม่ต้องการ” เขาพูดตัดทันที ยิ่งเห็นหน้าตี๋ชายวัยกลางคนก็เริ่มไม่พอใจ ไม่ได้อยากได้ไอ้เด็กนี่เป็นลูกเขยเลยสักนิด“คุณพ่ออย่าพูดแบบนี้สิคะ ถ้ามีใครมาได้ยินคุณพ่อจะเสียคะแนนนะคะ” น้อยหน่ารีบพูดแทรก พยายามลดแรงปะทะ แต่มุมปากกลับยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะรู้ดีว่าพ่อตัวเองเป็นคนยังไง“หึ เจ้าแผนการนักนะ” เขาหรี่ตามองลูกสาว“จะทำอะไรก็เรื่องของแก อย่ามาทำให้ฉันเสียหน้า” เขาหันไปพูดกับตี๋“ครับ”“น้อยหน่าขึ้นรถ” พ่อสั่งต่อทันที โดยรถที่ว่าเป็นรถกระบะ มีแซง และป้ายหาเสียงติดอยู่“ตี๋” เธอหันไปมองอีกคน หมายจะให้ตี๋ไปด้วย“ไม่เป็นไรน้อยหน่า เดี๋ยวตี๋เดินไปกับทีมงาน” ตี๋พุดด้วยรอยยิ้ม ไม่วายพยักหน้าไปยังรถกระบะคันข้างหลังที่เป็นรถหาเสียงเหมือนกัน ในมือถือกล้องตัวใหญ่ เขาตั้งใจจะทำคอนเทนต์ให้พ่อเธอ ยังไงการที่ได้ไปอยู่ข้างหลังก็สามารถเก็บภาพมุมกว้างได้“จะดีเหรอ”“อื้อ ดีสิ”รถหาเสียงดำเนินไปเรื่อย ๆ ระหว่างวัน ทั้ง ๆ ที่อากาศอบอ้าว แต่ตี๋ก็ยังทำงานด้วยความเต็มใจ เขากับน้อยหน่าแม้จะอยู่ไกลกันแต่ก็ยังสบตาและพยักหน้าให้กันเป็นระยะ ราวกับให้
last updateLast Updated : 2026-09-16
Read more

53 "จบบริบูรณ์"

เช้าวันถัดมา น้อยหน่าตื่นขึ้นตามเวลาของบ้าน แสงแดงอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่างลงมาที่ห้อง เธอลุกจากเตียงด้วยใจเบิกบานก่อนจะลงมาที่โต๊ะอาหาร วันนี้ค่อนข้างสบาย เพราะเธอไม่ต้องไปช่วยพ่อหาเสียง พ่อนั่งรออยู่ก่อนแล้วด้วยท่าทางนิ่งขรึมเหมือนทุกวัน แต่ครั้งนี้น้อยหน่ากลับรู้สึกว่าพ่อกำลังดี เพราะระหว่างเดินลงมาเธอได้ยินเสียงพ่อฮัมเพลงผเธอเพิ่งนั่งลง ยังไม่ทันได้แตะอาหาร พ่อก็เอ่ยขึ้นทันที“ช่วยนัดพ่อแม่ไอ้เด็กนั่นให้ด้วย” คำพูดของพ่อทำให้น้อยหน่าใจเต้น ตื่นระรัว คำพูดนี้เป็นสิ่งที่น้อยหน่าอยากจะได้ยิน“ตี๋เหรอคะ”“อืม หรือแกมีใครอีก” พ่อเลิกคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงกึ่งประชด แต่กลับเต็มไปด้วยการสังเกต“ไม่ใช่นะคะ…เอ๊ะ คุณพ่อ หรือว่า…” น้อยหน่าชะงัก อย่าบอกนะว่าพ่ออนุญาตแล้ว...“อืม ฉันจะยอมให้พวกแกคบกัน แต่ต้องอยู่ในสายตาผู้ใหญ่”“ขอบคุณนะคะคุณพ่อ” น้อยหน่ายิ้มกว้าง ดวงตาเอ่อประกายเหมือนยกภูเขาออกจากอก ทุกแรงกดดันที่เธอเก็บไว้มาหลายวันหายไปทันที“อืม”“งั้นหนูขอไปโทรหาตี๋ก่อนนะคะ”“อืม ไปเถอะ”“ว้าว ท่านยอมรับว่าที่ลูกเขยแล้วเหรอครับ” ลูกน้องแซวขึ้นทันทีเมื่อน้อยหน่าเดินออกไป“คนเก่ง ฉันก็ให้โอกาส”
last updateLast Updated : 2026-09-16
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status