All Chapters of ใครบอกตี๋ติ๋ม: Chapter 21 - Chapter 30

ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูห้องนอนของตี๋ดังขึ้นในช่วงเวลาเที่ยงของวัน แสงแดดด้านนอกส่องลอดผ้าม่านเข้ามาเป็นริ้วบาง ๆบ้านหลังใหญ่ที่วันนี้ไม่มีใครอยู่เลย ผ่านมาสองวันตั้งแต่วันที่น้อยหน่าไปหาเขาที่ร้าน ตี๋ก็เรียกใช้เธออยู่ทุกวัน วันนี้ก็เช่นเดียวกัน อยู่ ๆ ก็ทักมา พร้อมเหตุผลง่าย ๆ ว่าไม่มีใครอยู่บ้าน ไม่มีอะไรกิน และขี้เกียจเรียกไรเดอร์น้อยหน่ายืนอยู่หน้าประตู มือทั้งสองหิ้วของพะรุงพะรัง ทั้งแก้วกาแฟ ถุงขนม และของกินจุกจิกอีกสามสี่อย่างที่เขาสั่งมาแบบไม่เกรงใจสักนิด แขนเริ่มล้าเล็ก ๆ แต่ก็ยังพยายามประคองไว้ไม่ให้หก สีหน้าดูหงุดหงิดนิด ๆ ปนเหนื่อยใจ เป็นเบ๊ก็ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ…“เข้ามา” เสียงของตี๋ดังมาจากด้านในน้อยหน่าผลักประตูเข้าไปทันที สภาพผมเธอดูยุงเหยิงรุงรัง ผมที่เคยจัดลอนไว้ดีตอนออกจากบ้านเริ่มยุ่งเพราะรีบมา แถมยังต้องถือของเต็มไม้เต็มมือจนไม่มีเวลาจะจัดอะไรให้เรียบร้อยน้อยหน่าในวันนี้สวมเสื้อยืดสีขาวโอเวอร์ไซต์ตัวหลวม กับกางเกงยีนขาสั้น เผยให้เห็นเรียวขาขาว ๆ แม้มันจะเป็นลุคธรรมดาที่เธอใส่อยู่บ่อย ๆ แต่พออยู่ในสายตาของตี๋ มันกลับดูน่ารักขึ้นมา“มาถึงเร็วดีนี่” ตี๋หันมามอ

“ไอ้บ้า ไอ้บ้า!” น้อยหน่าร้องงอแงอยู่บนรถ เธอทุบพวงมาลัยรถราวกับคนบ้า มือแตะริมฝีปากตัวเองเบา ๆ เธอไม่ได้โกรธ ไม่ได้รังเกียจ แต่เธอกำลังเขิน...หึ้ย ไม่อยากยอมรับเลยว่าเขินไปกับไอ้ตี๋บ้านั่น พูดไปก็ยิ่งหงุดหงิดตัวเองที่ยังคิดถึง คนนิสัยเสียแบบนั้นเนี่ยนะ!เธอสะบัดหน้าเล็กน้อย พยายามปฏิเสธความรู้สึกในใจติ้ง เสียงข้อความทักมา ไม่ใช่จากใครที่ไหน แต่จากคนที่กำลังทำให้เธอเป็นบ้าอยู่แบบนี้…ตี๋[ไปไหน ซื้อขนมมาส่งหน่อย]ตี๋บอกให้เธอซื้อขนมไปให้เขา แต่เธอไม่อยากไป ไม่รู้จะมองหน้าอีกฝ่ายยังไง“จ้างให้ก็ไม่ไปหรอก! เลิกกันแล้ว ใครใช้ให้มาทำแบบนั้นกัน ฮือออ คนบ้า!”เธอโวยวายลั่น แต่ปลายนิ้วยังแตะริมฝีปากเบา ๆ อย่างเผลอคิดถึงตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก“ไม่ได้…ห้ามหวั่นไหวนะ ตอนนี้เรามีเฮียแล้ว” เธอพึมพำ กำมือแน่น พยายามกดหัวใจที่เต้นแรงพยายามคิดคำพูด น้ำเสียง หุ่นของเฮียธีร์เพื่อไม่ให้คิดถึงตี๋ แต่ไม่ว่าจะห้ามความคิดยังไง ภาพตอนที่เธอจูบกับตี๋ก็ลอยเข้ามาวนเวียนอยู่ไม่เลิกติ้ง![เธอ ตี๋อยากกินขนม]คราวนี้ตี๋ทักหาเธออีกรอบ ทว่าคราวนี้มันดูเหมือนเป็นการอ้อนผ่านตัวอักษร หวนให้คิดถึงวันวานในอดีต เมื่อก่อ

“อ่ะ! ใส่ชุดนี่ส่ะ” ตี๋ยื่นถุงชุดให้น้อยหน่าอย่างไม่คิดจะอธิบาย สีหน้าดูนิ่ง ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ พอเธอเปิดดู ดวงตาก็เบิกกว้างทันที เมื่อเห็นชุดชั้นในขนฟูฟ่องกับที่คาดผมหูสุนัขสีน้ำตาล“ตะตี๋ ชอบอะไรแบบนี้เหรอ” เธอเงยหน้าขึ้นถามอย่างระแวงเล็ก ๆ แก้มเริ่มร้อนผ่าวทั้งอายทั้งงง ใจเต้นแรงเพราะไม่คิดว่าเขาจะยื่นอะไรแบบนี้มาให้..แม้ว่าเธอจะใส่จนชินก็เถอะ แต่ก็ไม่คิดว่าตี๋จะมีชุดอะไรแบบนี้ด้วย“เปล่า กู เฮ้อ ฉันคิดว่าเธอน่าจะชอบเลยซื้อมา” เขาชะงักคำพูดตัวเองนิดหนึ่งก่อนเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเอง เพราะรู้ว่าน้อยหน่าไม่ชอบให้เขาพูดคำหยาบ“นิสัยเสีย!” น้อยหน่ารีบสวนทันที คิ้วขมวดแน่น หันหน้าหนีเพื่อซ่อนความเขินที่เริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆอย่าบอกนะว่าตี๋ดูคลิปเธอแล้ว ถึงได้รู้ว่าเธอชอบอะไรแบบนี้!“อย่ามัวแต่บ่น รีบใส่” ตี๋พูดตัดบท แต่สายตายังคงจับจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ถ้าน้อยหน่ายอมใส่ชุดนี้ คงจะเซ็กซี่ไม่น้อย“จิ๊! รู้แล้วหน่า” เธอสะบัดเสียงใส่ก่อนคว้าชุดไปอย่างจำใจ ใจหนึ่งก็อยากเถียง แต่อีกใจก็ไม่กล้าขัดมากนัก“ไอ้บ้าเอ้ย…” เสียงบ่นพึมพำดังลอดออกมาจากหลังประตู เธอก้มมองชุดในมือ

“ขนมตก ทำไงดีนะ…” ตี๋พูดช้า ๆ พลางมองลงไปที่หน้าอกเธอ สายตาเจ้าชู้นั้นทำเอาน้อยหน่าขนลุกซู่ตุบ!ร่างทั้งร่างของน้อยหน่าถูกผลักให้นอนกับพื้นห้อง ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของตี๋จะขึ้นคล่อม น้อยหน้ามึงงงไปชั่วขณะ คิดหรือต่อต้านอะไรไม่ทัน รู้ตัวอีกทีชั้นในของเธอก็ถูกปลดออกไป แทนที่ด้วยสัมผัสเปียกชื้น…แผล็บเรียวลิ้นร้อนแตะลงบนเนินอก เขาโลมเลียขนมแท่งเล็ก ๆ นั้นก่อนจะงับมันเข้าปาก ทุกท่าทางของตี๋ทำเอาน้อยหน่าตัวค้าง ความรู้สึกแปลก ๆ แล่นวูบวาบอย่างไม่เคยเป็น“อ้าส์…ตี๋ จะทำอะไร” เธอพยายามจะผลักหัวเขาออก แต่สองแขนกลับถูกตรึงไว้เหนือหัวจนไม่อาจสลัดออกได้“ขนมตก ก็ต้องเก็บสิ”“บ้านตี๋เรียกเก็บเหรอ!? อื้อออออ” ยังไม่ทันได้พูดจบประโยค เรียวลิ้นร้อนก็สัมผัสลงบนเนินอกเธออีกครั้ง สองเต้าคัพอีอวดเด่นอยู่ตรงหน้า น้อยหน่าทั้งเขิน ทั้งอาย ทั้งเสียวซ่าน“ตรงนี้ใช่ขนมรึเปล่า ขอชิมหน่อย” ตี๋ถามอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่ริมฝีปากจะครอบครองยอดอกของเธอเอาไว้ เขาทั้งโลมเลีย ดูดดุน“อ้ะอ้าส์…คนบ้า! จะมาดูดนมกันทำไมเนี่ย!”“อ๋อ นี่นม ไม่ใช่ขนม”“งั้นไหน ๆ ก็ไหน ๆ ล่ะ ขอดูดนมหน่อย :) ”“…” น้อยหน่าเธอถึงกลับพูดไม่ออกกับคว

“อ้าส์...ใกล้เสร็จแล้ว” ตี๋เชิ่ดหน้าครางเสียวกระเส่า ใบหน้าสุขสมอย่างคนที่ใกล้จะถึงปลายฝั่ง ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งในท่าคลาน เธอเองก็อยากเห็นผู้ชายเสร็จต่อหน้าต่อตา ด้วยความอยากรู้สายตาคมมองน้อยหน่าที่อยู่ในท่าคลานยั่วยวน เธอจับหน้าอกของเธอ ทั้งบีบทั้งคลึงตามที่ตี๋ต้องการ“น้อยหน่า...”“อะ...อะไร” น้อยหน่าขานรับเสียงสั่น ภาพตรงหน้าทำให้เธอใจสั่นระรัว ทว่าคำพูดต่อมาของเขาทำเอาน้อยหน่าตกใจแทบช็อก“อมให้หน่อย”“มะ...ไม่ได้!” น้อยหน่าส่ายหน้า ใบหน้าแดงก่ำ เธอยังมองแกนกายที่กำลังชี้มานั้นอย่างอาย ๆใหญ่แบบนั้น…เข้าปากไม่ไหวหรอก“งั้นฉันก็จะไม่ส่อมคอมให้เธอ” ทว่าประโยคนี้ ประโยคเดียว กลับทำความหวาดกลัวของน้อยหน้าหายไปจนหมดสิ้น“ไม่ได้นะ! ตี๋อย่ามาผิดสัญญา”“ไม่ได้ผิดสัญญา ยังไงฉันก็ต้องส่อมให้เธออยู่แล้ว แต่ไม่ใช่วันนี้”ยิ่งฟัง น้อยหน่าก็ยิ่งหมดความอดทน เธอทั้งโกรธทั้งน้อยใจ ที่ยอมทำตามสั่งเขาทุกอย่าง แต่เขาก็เล่นลิ้นกลับกลอกไปมาน้อยหน้าน่ะ…ไม่ใช่ของเล่นนะ“เอาไง จะทำหรือไม่ทำ”“ตี๋!”“ทำไม มีปัญหา?” ตี๋ทำหน้ากวน เหมือนหาเรื่อง แต่วินาทีนี้ น้อยหน่าคิดในใจ เธอจะไม่เป็นเหยื่อของเขาอีกต่อไป“น