Lahat ng Kabanata ng ใครบอกตี๋ติ๋ม: Kabanata 11 - Kabanata 14

“แหม่ เด็กดีจริง ๆ”แม่ของตี๋หัวเราะอย่างถูกใจก่อนจะลุกขึ้น ไม่ได้เซ้าซี้ออะไรต่อ เพราะกลัวว่าลูกค้าจะเข้าร้าน วันนี้วันพระ คนเยอะนิดนึง เลยจะรีบไปเรียกลูกชายให้“งั้นนั่งรอตรงนี้ก่อนนะลูก เดี๋ยวแม่ไปเรียกตี๋ให้”“ขอบคุณค่ะคุณแม่”หญิงวัยกลางคนเดินไปทางขึ้นบันไดบ้าน ตะโกนเรียกเสียงดัง“ตี๋! มีเพื่อนมาหา!”เงียบ...ไม่มีเสียงตอบ แม่ของตี๋ขมวดคิ้ว“เอ…ไปไหนของเขานะ”จู่ ๆ เด็กผู้ชายอีกคนก็โผล่หน้าออกมาจากหลังบ้าน“พี่ตี๋ออกไปข้างนอกแล้วครับแม่”“ไปไหนอีกล่ะ”“น่าจะไปร้านบอร์ดเกมครับ”แม่ของตี๋ถอนหายใจ“โธ่เอ๊ย เด็กคนนี้นะ มีเพื่อนมาหาถึงบ้านแท้ ๆ ยังออกไปเล่นอีก” แม่ของตี๋ถอนหายใจ น้อยหน่าที่ได้ยินแบบนั้นก็ลุกขึ้นด้วยความเกรงใจ“ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ เดี๋ยวพายไปหาเขาที่นั่นก็ได้ค่ะ”“เดี๋ยวก่อนลูก เดี๋ยวให้เด็กไปตามมันมาให้ก็ได้”น้อยหน่าส่ายหน้า เธอไม่อยากรบกวนแม่ของตี๋ไปมากกว่านี้ และดูที ตี๋คงหลบหน้าเธอเป็นแน่ ยังไงเธอก็ต้องไปตามตัวเขาให้ได้“ไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ ร้านนั้นพายพอจะรู้จักอยู่ ตอนสมัยมัธยมเคยมาบ้างค่ะ”“แน่ใจนะลูก” แม่ของตี๋มองเธออย่างลังเล“แน่ใจค่ะ” เธอยกมือไหว้อีกครั้ง“ขอโ

“เฮ้ย!” เจ้าของร้านตะโกนเสียงดัง กลายเป็นว่าตอนนี้น้อยหน่าโดนปิดประตูใส่และยืนอยู่ในร้าน แต่เป็นโซนนอก ไม่ให้เข้าไปข้างในเหลือจะเชื่อ...โดนหลบหน้าไม่พอ แถมยังโดนปิดประตูใส่อีกน้อยหน่าที่มีความอดทนมากพอ ตอนนี้คิ้วเธอกระตุก กำหมัดแน่น อยากจะตะโกนด่าออกไป แต่ยังไม่ทันได้ปริปาก เสียงของชายหนุ่มข้าง ๆ ก็ตะโกนแซงหน้าเธอไป“ไอ้ตี๋ เปิดประตู! ร้านกูนะเว้ย!” ไม่ว่าเปล่า เขายังทุบประตูร้านระรัว น้อยหน่าถอยหลังออกมานิดหนึ่งอย่างตกใจ“เอ่อ...ใจเย็น ๆ ก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวกระจกร้านแตก”เจ้าของร้านหันไปตะโกนอีก“เฮ้ยไอ้ติ๋ม! มึงไม่เปิดกูจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ!”“พังมาเลย ร้านพี่ไม่ใช่ร้านผม” เสียงตอบกลับมาจากด้านในอย่างเย็นชา ทั้งร้านเงียบลงทันที น้อยหน่ายืนนิ่ง ความรู้สึกบางอย่างจุกขึ้นมาในอก เธอก้มมองพื้นนิดหนึ่งก่อนจะพูดเบา ๆ“ถ้าเขาไม่อยากเจอ เดี๋ยวหนูกลับก่อนก็ได้ค่ะ”“อ้าว...ไม่อยู่รออีกนิดล่ะ” เจ้าของร้านทำหน้าลำบากใจ ปกติน้องชายเขาไม่ใช่คนแบบนี้ ไม่รู้ว่าอีนังหนูนี่ไปทำไรให้ไอตี๋โกรธเขา“ไม่เป็นไรค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” น้อยหน่าส่ายหัวเบา ๆ เธอหันหลังเดินออกไป พยายามทำเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรแกร