Lahat ng Kabanata ng She Ran Away with His Hidden Heir: Kabanata 11 - Kabanata 20

Parang umurong ang dila ni Serena.Wala siyang ibang magawa kundi tumitig sa drawing na ngayon ay maingat na hawak ni Kael.Tatlong tao lang ang nasa drawing. Siya. Si Eli. At si Kael.Isang simpleng drawing lang iyon na gawa ng krayola ng isang limang taong gulang na bata, pero hindi niya maipaliwanag kung bakit parang may malaking bato na dumagan sa dibdib niya. Nakakasakal."Mommy?"Napakurap si Serena at ibinaba ang tingin sa anak niya. "Yes, baby?""Do you like it?" inosenteng tanong nito, punong-puno ng pag-asa ang malalaking mata.Pinilit niyang gumawa ng ngiti kahit parang nanginginig ang mga labi niya. "I love it.""Really?""Really."Masayang ngumiti ang bata at pumalakpak pa nang mahina. "Tito Kael liked it too."Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Serena sa lalaki. Hindi pa rin nito ibinababa ang papel. Seryoso lang itong nakatitig sa guhit, tila may malalim na iniisip."I do," tahimik pero buo ang boses ni Kael. "Ang galing."Lumapit si Eli at hinawakan ang kamay niya. "C

Pinatay agad ni Serena ang screen ng cellphone niya bago pa man niya mabasang muli ang mensahe. Nanlalamig ang mga kamay niya nang ibaba niya iyon sa bakanteng upuan sa tabi niya. Huminga siya nang malalim, pilit kinakalma ang mabilis na tibok ng puso niya bago muling ibinalik ang atensyon kay Eli."Mommy!"Tumatakbo palapit sa kaniya ang bata, abot-tenga ang ngiti at kumikinang ang mga mata dahil sa excitement. Hawak-hawak pa rin nito ang maliit na fishing rod."I caught another one!""Really?" Pilit siyang ngumiti, pilit tinatago ang kaba sa boses niya."Yes!" Itinaas ni Eli ang rod na para bang isa itong malaking trophy na napanalunan niya sa isang contest.Tuluyan nang lumambot ang ekspresyon ni Serena. "Good job, baby.""Did you see me?""Of course.""Did Tito Kael see me?""Yes."Mula sa likuran niya, narinig niya ang mahina at pamilyar na tawa ni Kael."He's been talking about it for ten minutes," natatawang sabi ng binata.Napalingon si Serena. Nakatayo si Kael malapit sa rail

"Can we go to the pool?"Basag ang nakakabinging katahimikan sa sala nang magsalita si Eli. Nakatayo ang bata sa pagitan nilang dalawa, mahigpit na hawak sa maliit na kamay nito ang wooden boat na iniregalo ni Kael. Sa inosenteng mukha nito, walang kaalam-alam sa mabigat na tensyon na namamagitan sa dalawang matanda.Agad na huminga nang malalim si Serena at pinilit na kurbaan ng ngiti ang kaniyang mga labi."Of course.""Yay!"Mabilis na tumalikod ang bata at patakbong pumasok sa kwarto nito para kunin ang kaniyang swimming gear.Nang sumara ang pinto, muling naiwan sina Serena at Kael sa sala.Masyadong tahimik sa sala at tanging naririnig lang niya ang mahinang ugong ng aircon, pero pakiramdam ni Serena ay unti-unting lumiliit ang espasyo ng buong villa. Parang nauubusan siya ng hangin.Marahil dahil iyon sa mga salitang binitawan ni Kael kanina na patuloy na nag-e-echo sa isip niya.You were supposed to ask me.At ang mas masakit…I would have told you the truth.Limang taon niyan

Napatigil si Serena sa gitna ng malamig na hangin sa balcony. Halos huminto sa pagtibok ang puso niya nang maramdaman ang pamilyar na presensya sa likuran niya.Nakatayo lamang si Kael sa may pintuan, madilim at seryoso ang mga matang nakatingin sa kaniya. Agad na rumehistro ang kaba sa dibdib ni Serena. Mabilis at halos natataranta niyang itinago ang hawak na litrato sa likuran niya, mahigpit na nakakuyom ang mga daliri roon."Why are you here?" tanong niya, pilit pinapatatag ang boses.Hindi agad sumagot si Kael. Madilim ang pagitan nila, ngunit ramdam ni Serena ang bigat ng titig ng lalaki."You weren't in your room," pabulong ngunit malalim na sagot nito."I'm just getting some air," mabilis na palusot niya, umiwas ng tingin.Tinitigan siya nito nang mariin, tila binabasa ang bawat kilos at reaksyon niya. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang makakatagal sa ganoong paraan, yong pakiramdam na unti-unting binabalatan ni Kael ang mga sikreto niya sa pamamagitan lang ng mga titig

Hindi na natuloy ang pag-alis ni Serena.At hindi dahil nagbago ang isip niya. Kundi dahil sa sinabi ng airport security bago pa man sila tuluyang makapasok sa private terminal."Ma'am, we're sorry, but there's a temporary security hold on the runway," magalang ngunit seryosong paliwanag ng staff.Napakunot ang noo niya, pinipigilan ang panlalamig ng kanyang mga kamay. "How long?""We don't know yet, Ma'am. Possibly a few hours."Isang malalim at mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Ilang oras. Iyon lang naman. Sanay siyang maghintay, kaya niyang tiisin iyon.Pero habang pinagmamasdan niya si Eli na masayang nakaupo sa VIP lounge—walang kaalam-alam sa tensiyon sa paligid habang pinaglalaruan ang maliit nitong wooden boat—hindi niya maiwasang balikan ang text message na natanggap niya kanina.If you leave today, Kael will know everything.Hindi niya alam kung bluff lang iyon ng kung sino man ang nagpapadala ng mensahe. Pero sa totoo lang, ayaw niyang sumugal. Ayaw niyang su