All Chapters of She Ran Away with His Hidden Heir: Chapter 21 - Chapter 30

Nakatayo pa rin si Serena sa tabing-dagat. Ang malamig na simoy ng hangin ay tila tumatagos sa kaniyang balat, pero mas nangingibabaw ang kaba sa dibdib niya. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa maliit na kamay ni Eli.Ilang minuto na ang lumipas mula nang mabilis na tumakbo si Kael papunta sa madilim na bahagi ng mga puno. At hanggang ngayon, hindi pa rin siya bumabalik."Mommy..."Muling narinig ni Serena ang mahina at inosenteng boses ng anak."What happened?" inosenteng tanong nito.Napatingin siya kay Eli. Pilit siyang ngumiti kahit pa nag-uunahan ang mga tanong sa isip niya. "Nothing, baby.""But Tito Kael ran. Did someone hurt him?"Agad siyang umiling, hinaplos ang buhok ng bata. "No."Hindi niya iyon sigurado, pero ayaw niyang takutin ang anak. "Stay here with Mommy, okay?"Tumango si Eli. Muling ibinaling ni Serena ang tingin sa madilim na kakahuyan. Wala pa rin. Huminga siya nang malalim. Kailangan kong kumalma. Hindi ako puwedeng mag-panic. Hindi ngayon, paalala niya sa sari

Hindi na muling nakatulog si Serena matapos ang nakakapanindig-balahibong tawag na iyon.Ilang oras na siyang nakaupo sa gilid ng kama, balot ng manipis na kumot habang nakatitig sa kawalan. Sa labas ng bintana, tanging ang tunog ng mga alon at ihip ng hangin ang maririnig, ngunit sa loob ng isip niya, napakaingay. Paulit-ulit na bumabalik at umaalingawngaw ang boses ng estranghero.'You're finally remembering.''You were supposed to disappear.''You weren't supposed to take the baby with you.'At higit sa lahat, ang tanong na parang patalim na bumaon sa dibdib niya—'You really don't remember that night?'Napapikit nang mariin si Serena at napahawak sa kaniyang sentido. May mga bagay na pilit kumakawala mula sa nakakandadong bahagi ng utak niya. Pira-pirasong imahe. Malabong mga tunog. Isang madilim na silid na amoy gamot at antiseptic. Isang sanggol na walang-tigil sa pag-iyak. Isang lalaking sumisigaw. At ang sarili niyang boses na basag, punong-puno ng desperasyon at takot.'Pleas

Maingat na inihiga ni Serena ang natutulog na si Eli sa gitna ng malaking kama. Pinalibutan niya ito ng mga unan at kinumutan hanggang sa dibdib. Tahimik at payapa ang mukha ng bata, tila ba nasa isang normal na bakasyon lamang sila at hindi nagtatago mula sa panganib.Habang hinahaplos niya ang buhok ng anak, naramdaman niya ang presensya ni Kael sa likuran niya. Nakasandal ang binata sa hamba ng pinto, tahimik na pinagmamasdan silang mag-ina. Kahit madilim ang ilaw sa kwarto ng safehouse, kitang-kita ni Serena ang emosyon sa mga mata nito, pangungulila, pagmamahal, at matinding pagsisisi."He looks exactly like you," mahinang basag ni Serena sa katahimikan, hindi inaalis ang tingin sa anak. "Nang ipanganak ko siya... noong unang beses kong makita ang mga mata niya, alam ko na agad na hinding-hindi kita makakalimutan. Dahil sa tuwing titingin ako sa kaniya, ikaw ang nakikita ko."Narinig niya ang mabibigat na yabag ni Kael palapit. Umupo ito sa kabilang gilid ng kama. Dahan-dahang in

Nang makatulog nang tuluyan si Eli, maingat na binuhat ni Kael ang bata patungo sa kabilang kwarto ng safehouse na may connecting door sa master bedroom. Siniguro nilang komportable at ligtas ang anak nila bago nila iniwang bahagyang nakaawang ang pinto upang marinig agad nila kung sakaling magising ito.Pagbalik ni Serena sa master bedroom, naabutan niya si Kael na nakatayo sa gilid ng malaking kama. Nakapantalon na lamang ito; hubad na ang pang-itaas nitong damit kaya kitang-kita sa malamlam na ilaw mula sa lampshade ang matipuno at batak nitong dibdib, pati na ang mga abs na tila inukit sa bato. Nakatingin ang binata sa kaniya, at sa madilim nitong mga mata ay nag-aapoy ang isang pagnanasang limang taon nitong kinimkim.Isinara ni Serena ang pinto at huminga nang malalim. Ang bigat ng nakaraan ay tuluyan nang naglaho. Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, malaya na siyang magmahal ulit.Dahan-dahan siyang naglakad papalapit kay Kael. Bawat hakbang niya ay tila nagpapab

Tahimik sa loob ng tumatakbong SUV pabalik sa safehouse.Nakatitig lamang si Serena sa maliit na itim na flash drive na nakapatong sa kaniyang palad. Tila nagdadala iyon ng isang mabigat na sumpa, ngunit sa parehong pagkakataon, ito rin ang susi sa kalayaan nilang mag-anak. Naglalaman iyon ng lahat ng ebidensyang kailangan nila laban kay Vincent Villafuerte.Naramdaman ni Serena ang pagpatong ng malaki at mainit na kamay ni Kael sa ibabaw ng kaniyang kamay, kinukulong ang flash drive sa pagitan ng kanilang mga palad."It's over, baby," malumanay at nakakapanatag na bulong ni Kael. "Nasa atin na ang lahat ng kailangan natin para makasuhan at maipakulong si Vincent. Ipadadala ko ito sa pinagkakatiwalaan kong legal team sa Maynila pagdating natin sa safehouse. Hindi na siya makakatakas sa batas."Lumingon si Serena sa lalaking mahal niya. Wala na ang kaba sa dibdib niya. Wala na ang galit sa nakaraan. Nang makita niya si Valerie kanina, napatunayan niyang wala talagang naging puwang ang