Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

THIRD POVTahimik ang mansion.Nakaupo si Ace sa malaking sofa sa sala, nakatitig sa wala, parang nakulong sa sariling isip.Dalawang buwan na rin ang lumipas... ngunit wala pa rin si Almira.Hindi niya mahanap, at kahit anong gawin niya, parang palaging nawawala ang bawat bakas ng babaeng mahal niya.Nariyan ang mga kasama niya sina Vayne at Shadow, pati si Leigh nakaupo sa paligid, sinusubukan siyang samahan.Ngunit kahit andiyan sila, tila ba wala rin sila sa mundo niya.Tulala siyang nakatitig sa hangin, sa sahig, sa bintana... kahit saan.Damdamin niya ay naguguluhan, at sa bawat sandali, bumabalik sa isip niya ang mga ngiti ni Almira.Ang paraan ng tawa niya, ang init ng titig niya, kahit ang mga simpleng galaw niya lahat ay malinaw pa rin sa alaala ni Ace.Tahimik, malungkot, at unti-unting napapaluha siya sa dami ng pangungulila..Luha?Isang damdaming ngayon niya lang naramdaman..Luha, Ganito pala ang luha... Bulong niya sa sarili habang ramdam ang paninikip ng dibdib, napap

THIRD'S POV... Lumipas ang ilang buwan…“Ang gwapo naman ng anak mo, Almira!” masayang sabi ni Ate Marie habang nakangiti niyang tinitingnan si Elijah.Kasalukuyan akong nasa sala ng bahay habang si Elijah ay mahimbing na natutulog sa kanyang kuna.Tahimik ko siyang pinagmamasdan.Ang bawat maliit na galaw niya ay sapat na para mapasaya ako—ang maliliit niyang daliri na bahagyang kumikilos, ang banayad na pagkampay ng kanyang mga paa, at ang marahang pag-ikot ng ulo niya sa malambot niyang unan.Hindi ko napigilang ngumiti.Ang bilis ng panahon.Parang kailan lang, nasa ultrasound room pa ako, kinakabahan habang hinihintay kung ano ang magiging gender niya.Ngayon, nasa harap ko na siya.Ang anak ko.Kakauwi lang namin mula sa ospital, at si Ate Marie ang kasama ko sa mga unang araw namin dito sa bahay.Mabuti na lang at sakto ring nakauwi ang asawa niya galing abroad, kaya may magbabantay sa anak nila habang tinutulungan niya ako.Hindi man ganoon karami ang kasama ko, sapat na iyon

THIRD POV..... Malayo na ang taxi na sinasakyan ni Almira nang dukutin ni Ace ang cellphone niya sa bulsa.Hindi alam ni Almira na nilagyan na pala ni Ace ng tracker bago niya ibinalik ang cellphone Kay almira. Kung ayaw nitong sabihin kung saan siya nakatira, si Ace na mismo ang gumawa ng paraan para malaman iyon.Pinagmamasdan ni Ace ang pulang dot sa mapa sa cellphone-indikasyon ng kinaroroonan ni Almira. Ang puso niya ay mabilis na kumakabog, hindi sa takot, kundi sa pagnanais na makita ulit ang babae. Inubos muna niya ang natitirang sigarilyo, at dahan-dahang naglakad palapit sa taxi na kinuha ni Shadow.Sa bawat hakbang niya, iniisip niya ang bawat detalye ng lugar, bawat galaw ni Almira."Hindi mo na ako matatakasan, Almira," bulong niya sa sarili, halatang may halo ng obsesyon at determinasyon.Hindi mawala sa isip ni Ace ang nangyari kanina.Tinanggihan siya ni Almira.At kahit anong pilit niyang ipagkibit-balikat iyon, patuloy iyong bumabalik sa isip niya.Sa malamig niyang

Almira's POV.. Umupo ako sa bench sa tapat ng bahay, habang pinapaarawan si Ellijah. Tahimik lang ang paligid, tanging ihip ng hangin at huni ng mga ibon ang maririnig."May problema ba?" mahinahon na tanong ni Ate Marie, sabay upo sa tabi ko.Hindi muna ako nakasagot. Halos ilang araw na rin ang nakalipas siguro okay lang kung may pag sasabihan ako ng bigat na nararamdaman ko.. At doon, tuluyan nang bumigay ang tibay ko.Sinabi ko sa kanya ang lahat mula sa simula, hanggang sa nangyari nung nakaraang linggo.Hindi ko na kinaya. Gusto ko lang ng may masasabihan o makakaintindi sakin.Tahimik lang si Ate Marie habang nakikinig. Nang matapos ako, bumuntong-hininga siya."Hindi kita masisisi, Almira, kung 'yan ang iniisip mo tungkol sa kanya," mahinahon niyang sabi. "Siguro nga, may mga mali siyang nagawa, pero... base sa kwento mo, parang hindi naman niya kayang saktan si Ellijah."Napayuko ako. Ramdam ko ang pamumuo ng luha sa mga mata ko."Masyado mo siyang hinusgahan, at masakit

Third's POV.Maya-maya, narinig nila ang tunog ng isang sasakyang pumarada sa labas ng mansion.Ilang sandali lang ang lumipas bago bumukas ang pinto at pumasok si Doc Martin, may dalang puting maleta at suot pa rin ang kanyang stethoscope."Good morning—"Naputol ang kanyang sasabihin nang makita niya si Almira na nakatayo sa kusina habang karga si Ellijah.Napasinghap siya sa gulat."Almira?"Halata ang pagkabigla sa kanyang boses."Hindi ko inaasahan na... nandito ka."Ngumiti nang marahan si Almira, kahit may kaba pa rin sa kanyang dibdib."Matagal na rin, Doc.""Kailan kayo dumating?""Kagabi lang po, Doc," sagot niya.Samantala, tahimik lamang na nakaupo si Ace sa tabi.Hindi na katulad ng dati ang kanyang mukha.Wala na ang galit sa kanyang mga mata.Ngunit may kakaibang lalim pa rin sa kanyang titig—parang may iniisip, may binabantayan, at ayaw palampasin ang kahit isang kilos ni Almira.Saglit na napatingin si Doc Martin kay Ace bago muling ibinalik ang tingin kay Almira.At