All Chapters of THE PATIENT'S SECRET : Chapter 41 - Chapter 50

Almira's POVPasimple akong napangiti nang mapatingin kay Master Ace na nakaupo sa gilid. Kahit hindi siya madaldal, nakakatuwa na may mga taong tinatanggap pa rin siya bilang kaibigan.Ang gwapo, kaso nakakainis pa rin.Kanina, natawagan ko na si Jenny - nasa ospital pala siya. Pero imbes na umiyak o magalit, tuwang tuwa pa ang bruha!Ayon pa sa kanya, binayaran daw siya. Hindi lang ospital bill ha - may iniabot pang pera yung nagpakilalang tauhan ni Master Ace. Limang milyon! Para lang sa pananakit sa kanya!At eto pa ang matindi - willing pa raw siyang magpasipa ulit basta may kasunod pang limang milyon!Nakakasama ng loob, grabe. Ako itong wasak na wasak emosyonal at pisikal, tapos halos wala pa sa milyon ang pera ko!Pero sige - di bale. Isang bilyon naman ang target ko.Maingat kong inilagay sa lalagyan ang sizzling tofu na niluto ko.Buti na lang kahit papaano, marunong ako sa kusina - at masarap pa...Hindi naman nakakahiya magpakain Este ipakain sa mga 'to ang luto ko!!Dahan

THIRD POV Ace's Little GameTahimik ang lumang bodega maliban sa tunog ng kalansing ng bakal.Amoy kalawang at dugo ang paligid. Sa gitna ng dilim, may dalawang lalaking nakaupo, nakatali pareho sa upuan magkatalikuran- sina Axel at Hendrix. Basag na ang labi ni Axel dahil sa suntok kanina ni ace, habang si Hendrix naman ay pilit pinapalakas ang loob, pero halata sa panginginig ng tuhod ang takot.Lumabas si Ace mula sa anino.Tahimik.Mabagal ang bawat hakbang niya habang hawak ang kutsilyo sa kamay—hindi para ipakita ang galit, kundi para ipaalala kung sino ang may kontrol sa sitwasyon.Nakasuot siya ng itim na leather gloves. Ang pamilyar niyang ngiti ay nanatili sa labi niya.Hindi iyon ngiti ng taong galit.Mas nakakatakot iyon.Ngiti iyon ng taong tila nasisiyahan sa bawat segundo ng laro.Napalingon si Axel nang marinig ang mga yabag na papalapit.At nang makita niya kung sino iyon...Parang biglang nawala ang lahat ng tapang na ipinakita niya kanina.Nanigas siya."A-Ace..."

Almira's POV.. “Ano ba yan, Master Ace! Bigla ka na lang sumusulpot!”Hindi ito kumibo. Tahimik lang siyang nakatitig diretso, matalim sa dibdib ko.Napangisi ako, sinadyang nilambingan ang boses.“Oh, hindi na ako flat-chested, Master… diba?”Bahagya siyang ngumisi. Pero ang titig niya, parang may ibig sabihin na hindi niya sinasabi.Nailang tuloy ako at napasimangot.“Lumabas ka nga, Master Ace! Hindi mo ba nakikitang naliligo ako!”Pero hindi siya kumilos. Tahimik lang siyang nakatayo sa harap ng pinto at sumandal pa! parang walang balak umalis. Ang mga mata niya, tila nagmamasid malamig, pero may kung anong init na nakatago sa ilalim.“Ano,” natawa ako nang pilit, “Panonoorin mo ba akong maligo, Master Ace?”Hindi ito kumibo..Tinalikuran ko siya, pero ramdam ko pa rin ang titig niyang hindi umaalis kahit sandali.“Bahala ka nga diyan,” inis kong sabi habang nakatalikod.Kailangan ko nang maligo, makapag-luto, at makapag-ayos.Hindi ako pwedeng matalbugan ng kung sino mang Leigh

Almira's POV... Agad akong pumasok sa kwarto at nilock ang pinto.Akala ko doon ako makakahinga nang maluwag.Akala ko kahit sandali lang, makakaiwas ako sa lahat ng bagay na nagpapainit ng ulo ko.Pero...Mukhang mali ang ginawa kong pagbalik sa kwarto.. Dahil kahit nasa loob na ako ng kwarto ko, hindi pa rin ako mapakali.Sa isip ko, bumabalik ang eksena sa baba.Nandoon pa rin si Leigh.At ang mas nakakainis...nakalantad ang malaki niyang dibdib na may nakatusok paring injection sa dibdibTapos nakapwesto pa sa mismong harap ni Master Ace.Napapikit ako nang mariin.Hindi ko alam kung bakit ganoon ang nararamdaman ko.Inis ba?Selos?O dahil lang sa sobrang dami nang nangyari nitong mga nakaraang araw?"Bwisit..." mahina kong bulong sa sarili.Bakit ba ako naaapektuhan?Wala naman akong karapatan.Pero kahit anong pilit kong kumbinsihin ang sarili ko...Hindi ko maiwasang maramdaman ang bigat sa dibdib ko.Lalo na dahil si Ace...Hindi ko kailanman alam kung ano ba talaga ang nas

Almira's POV... Bumagsak kami sa malamig na tubig ng talon sa ibaba. Halos mag-panic ako—akala ko katapusan ko na nang mabitawan ako ni Master Ace. Pero naramdaman ko ang pagpulupot ng mga braso niya sa akin, kasabay ng mabilis na pag-angat mula sa ilalim ng tubig.Mahigpit akong yumakap sa kanya, takot na takot, halos umiiyak habang nakakapit ako sa leeg niya. Sa sobrang kaba, halos ikawit ko na pati ang mga hita ko sa bewang niya.Hindi ako makabawe kay Leigh na tawang-tawa sakin, ang lakas ng tawa niya nakakainis!! "Ang lakas mong sumama sa taas..." pang-aasar ni Leigh.Napalingon ako sa kanya."Di pala marunong lumangoy."Hindi ko alam kung maiinis ako o mapapahiya sa sinabi niya.Mas lalo pang uminit ang ulo ko dahil parang sinasadya niya talaga akong asarin.“It’s okay, Almira... I’m here,” sabi ni Master Ace.Pero kahit siya, hindi niya napigilan ang mahinang pagtawa.Napatingin ako sa kanya.Ayos. Hindi lang si Leigh ang nang-aasar...Pati siya nakikisali, ehh kasalanan niya