All Chapters of THE PATIENT'S SECRET : Chapter 51 - Chapter 60

Almira's POV... Tahimik lang akong nakasunod sa kanila pabalik,habang ang isip ko ay nakatuon lang sa iisang bagay.Yung Bra at panty ko na hindi ko malaman kung saan banda inihagis ni Master Ace kanina..Sayang ‘yun!Bagong bili ko pa naman ‘yun...Napakuyom ako ng kamao sa inis.. Mahal pa naman ang bili ko ro’n! Si master ace talaga! Nakakainis!! Peste! Ang galing-galing manghubad ng bwisit na ‘yun, tapos pag natapos na siya—parang wala nang pakialam!Ni hindi man lang ako tinulungan maghanap!Ilang minuto rin ang lakaran bago kami nakabalik…Mukhang close na close talaga ni Master Ace ‘tong mga bwisit na ‘to.Pagkapasok pa lang, agad akong pumanhik sa kwarto para makaligo.Pagdaan ko sa dining, napansin kong may nakahain ng pagkain —mukhang nagluto pa ‘yung bruha.Di ako kakain.Wala akong gana.Mamaya na lang ako bababa… pag tulog na silang lahat.Pumasok ako sa banyo at naligo.Nanlalagkit ang pakiramdam… at kung tutuusin, pati utak ko parang sabaw na rin sa inis.Natutukso

Almira's POVAlmira’s POVPagkasabi niya noon, agad niya akong hinila papasok.Pero hindi ako basta sumunod.Ibinigay ko ang lahat ng lakas ko para kumawala kahit saglit lang."Master Ace, bitawan mo ako!" reklamo ko habang pilit inaalis ang kamay niya.Huminto siya.Dahan-dahan siyang humarap sa akin.Seryoso ang ekspresyon niya."Bakit mo sinuntok si Leigh?"Napakunot ang noo ko."Siya ang nauna! Tama lang sa kanya 'yon.""Almira."Mababa ang boses niya.Pero alam kong seryoso siya."Kasi nakakabwisit siya!" mabilis kong sagot, halatang puno pa rin ng inis. "Sinabihan niya akong flat!"Saglit na natahimik ang paligid.Tinitigan niya lang ako.Napakunot-noo ako."Ano?"Hindi siya sumagot agad.Parang pinipigilan niya ang sasabihin niya."Sinuntok mo siya dahil doon?"Napangiwi ako."Eh ano naman? Nakakainis kaya!"Umirap ako at umiwas ng tingin.Hindi ko alam kung bakit, pero mas lalo akong naiinis kapag parang hindi niya naiintindihan kung bakit ako nainis.Pero habang nakatingin sa

Almira's POV.. Hindi ko alam kung bakit ako naluluha, pero alam kong hindi pwede. Hindi ko pwedeng gustuhin ito… dahil sa kondisyon niya. Gusto ko lang ng anak mula rito.Wala akong kasiguraduhan sa kanya. Paano kung bigla siyang manakit? Paano kung masaktan niya kami ng magiging anak namin?May plano na ako, eh…Pero bakit parang nalilito ako?Humigpit pa ang yakap niya. Ramdam ko ang init ng katawan niya sa likod ko, ang bigat ng presensya niya sa paligid ko. Napakagat ako sa labi, pinipigil ang EMOSYON takot, awa, at isang kakaibang kiliti sa dibdib na pilit kong tinataboy. Naririnig ko ang malalim niyang hininga, at parang tumitigil ang oras sa paligid namin.Alam kong mas malakas ang utak ko kaysa puso. Kaya kong pigilan ito…Kaso, ang puso at katawan ko…Ayaw magpaawat.Humarap ako sa kanya.Napatingala ako, tinititigan ang kanyang blangkong mga mata.Hinawakan niya ang pisngi ko… wala akong mabasang emosyon dito.Hindi ko napigilan ang sarili hinawakan ko ang kanyang magkabila

Almira's POV..Lumabas ako ng kotse, parang di parin nag ssink in sakin ang lahat.. "Oi, Master—""Ace..." putol niya sa sasabihin ko."S-sige... Ace...Ace... " nahihiya kong sagot..Nyeta ka, Almira… ngayon ka pa nahiya sa dami ng sinabi at ginawa mo kay Ace!” bulong ng isip ko.. napailing nalang ako.."Tara na..." sabi niya, at agad akong tumango. Naglakad kami palapit sa bahay.. Ngunit nagulat ako nang hawakan na naman niya ang kamay ko habang papasok kami samin."A-Ace, bitaw muna!" nahihiya kong bulong. Nahihiya akong makita kami ni Mama at Kuya na mag-kaholding hands… lalo na siya ang alaga ko, baka isipin nila sinasamantala ko ang kondisyon niya.“Why…?”“Anong—Why!?? Bakit tayo ba? Para lang makahawak ka ng ganyan! Hindi kita boyfriend noh!”Napansin kong napapahawak siya sa batok niya. Tumigil ako sa paghinga, at sa wakas, binitawan na rin niya ang kamay ko.Dahan-dahan, ako ang nauna sa pagpasok…“Almira!!”Agad na napatayo sina Mama at Kuya Mario nang makita nila ako, per

Almira's POV... Matapos ang mainit na gabing iyon sa sofa at sa kusina, umakyat kami sa kwarto niya at doon, muli na namang naulit ang lahat, sana naman may nabuo na talaga kami."Potek..." bulong ko sa sarili ko nang maalala kong mali ako ng reply kay Doc Martin.Mahilig pala talaga si Ace. Siguro noon ay nagpipigil lang siya dahil may mga tao sa bahay.Lumipas ang mga araw, at ganoon pa rin ang takbo ng lahat.Pero napansin ko madalas na naman siyang umaalis sa gabi.Hindi ko alam kung saan siya pumupunta, pero unti-unti akong kinakain ng kuryosidad.Isang gabi, nagtulog tulugan ako, naramdaman kong bumukas ang pinto ng kwarto at marahang isinara... Bumilang lang akong nang ilang Segundo bago ako bumangon tapos Lumapit sa Veranda nang kwarto niya, saktong nakita kong paalis ang kotse niya, papalayo sa madilim na kalsada.At dahil sa pag-aalala... o baka selos na rin, nag hintay ko talaga siyang bumalik.. Oras ang binilang, muntik pa akong makatulog sa upuan na Nakalagay sa Verand