All Chapters of THE PATIENT'S SECRET : Chapter 31 - Chapter 40

Almira's POV...Hindi ko alam kung saan ako pupunta ngayon.Pagkababa ko ng truck sa bayan, bagsak ang mga balikat kong naglakad pauwi...Pag-uwi ko, sinalubong ako ni mama masayang-masaya siya, agad akong niyakap ng mahigpit.Ilang rest day na rin kasi akong hindi nakakauwi."Anak, kumain ka na ba? Kumusta ka? Hindi ka ba nahirapan sa inaalagaan mo?"Umiling nalang ako, Hindi ko kasi alam kung paano ikukuwento ang nangyari sakin.Nagulat siya nang bigla akong umiyak. Nag-panic si Mama at agad tinawag si Kuya Mario.Dinala nila ako sa maliit na sala ng bahay."Nay..." sabi ko habang pinupunasan ang luha ko, "Ano kaya kung lumuwas na lang tayo ng Maynila? Magpakalayo-layo muna tayo?"Seryoso ang tono ko.Si Kuya Mario naman ay agad napakunot ang noo."Ano bang sinasabi mo, Almira? Alam mo namang nandito ang kabuhayan natin!" galit nitong wika, halos pasigaw."K‑kuya..." nanginginig ang boses ko, "may naipon naman na ako... malaki na 'yun. Kukunin ko na lang ang sahod ko.""Kalokohan

THIRD POVThe lights in the VIP room were dim, casting a warm glow over the low table covered with glasses of liquor, bottles, and trays of finger food. Soft jazz played in the background, setting the mood for a casual night-but there was an undercurrent of tension.Nasa mesa sina Damien, Asmodues, Javier, Zephyr, at Azrael, hawak ang kanilang baso. Nag kukuwentuhan ngunit bawat isa'y palaging nakatingin sa pinto naghihintay sa isang tao na bihirang dumalo, isang tao na kayang baguhin ang buong vibe ng kwarto sa kanyang presensya."Ang tagal na nating inaaya si Ace," sabi ni Zephyr, nakangiti ngunit halata ang disbelief. "buti naman naisipan na niyang pumunta.""Yeah... hindi ako makapaniwala na nag-reply siya," dagdag ni Damien, iniikot ang baso niya, ang tunog ng yelo ay umaalingawngaw sa katahimikan. Asmodues sat quietly in the corner, observing the table, probably wondering how the night would go once Ace arrived."Are you sure he's actually coming?" tanong ni Azrael, nakatutok

Almira's POV.. Sabay kaming pumasok ni Jenny.Pagkapasok pa lang namin, agad akong tinawag ni Ma'am Liza."Doon ka sa VIP Room 6 mamaya," sabi niya.Bahagya siyang lumapit at nagpaalala."Maging maingat ka, ha? Mga kaibigan ni Master Azrael ang mga nandoon, Alerto sa utos at wag pamali mali.. Okay ba?"Tumango ako agad."Yes, Ma'am."Pagkaalis namin sa harapan niya, agad akong siniko ni Jenny at lumapit sa akin habang nakangising bumulong."Kompleto raw mamaya ang mga kaibigan ni Master Azrael."Napangiti ako."Mga pogi rin ba?"Napailing siya sa tanong ko.Alam niyang mahilig talaga ako sa gwapo.Pero minsan, hindi ko rin alam kung simpleng pagkahilig lang ba iyon...O ginagamit ko lang ang pagiging mapagbiro ko para takasan ang isang taong ayoko ng maalala."Halos lahat sila pogi," sagot ni Jenny na may ngisi. "Alam ko, may isa pa raw na pupunta. Bihira raw 'yon umattend ng ganitong bonding nila.""Talaga...?" tanong ko.Hindi ko maipaliwanag kung bakit bigla akong nakaramdam ng ka

Third's POVNasa isang VIP room si Jenny, nanginginig at takot na takot. Pinatawag siya ni Master Azrael. Natuwa pa siya sa umpisa akala niya ia-assign siya sa mismong VIP client… mas malaki kasi ang bayad doon.Ngunit pagpasok niya, kinilabutan siya sa malamig at matalim na titig ng mga kaibigan ni Master Azrael.Sa isang iglap, naramdaman niyang mabilis na lumapit sa kanya si Master Ace. Walang salita. Walang babala. Bigla na lang siyang marahas na idinikit sa pader gamit ang isang braso nito, napakalakas ng puwersa na halos maputol ang hininga niya.Ang kabilang kamay naman ay may hawak na patalim, dahan-dahang inilalagay sa pisngi niya, parang namimili kung saan ba pinakamagandang mag-iwan ng marka.Ngumisi si Ace. Hindi yung ngiti ng galit. Yung ngisi ng taong nasisiyahan sa takot.“Where is Almira?” malamig ang boses, mabagal, parang nagtatanong lang kung anong oras na.“H-hindi ko po alam, Master!” nanginginig ang boses ni Jenny.Tahimik na tumingin sa kanya si Ace ng ilang seg

Almira's POV.. Sabi ko pa naman, hindi ako matutulog sa biyahe.Pero hindi ko alam kung anong NANGYARI. ang huling tanda ko lang, naririnig ko pa ang pagbuga ni Master Ace ng usok sa bintana, tapos...pagdilat ko, lambot ng kama ang una kong naramdaman.Kama!?Agad akong napabalikwas ng bangon.Pamilyar ang silid-ang amoy ng mamahaling pabango, ang kulay-abong kurtina, at ang pamilyar na kisame na ilang beses ko nang pinagmasdan sa mga gabing hindi ko inaasahan.Silid niya.Nandito ako sa kwarto ni Master Ace.Napalingon ako sa tabi at halos mapangiti nang makita ko siyang tulog pa.Tahimik.Walang bakas ng galit o tensyon sa mukha niya.Parang walang nangyari kagabi.Napangiti ako, mahina. Naalala ko ang nangyari sa kotse ang bawat sandali, bawat titig, bawat hinga.At bago pa tuluyang mapunta kung saan ang isip ko, bigla kong naalalanaiihi pala ako.Maingat akong tumayo, ayokong magising siya. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa banyo, Nanlalagkit ang pakiramdam, pagkapasok ko,