All Chapters of หนี้วิวาห์ปรารถนา: Chapter 141 - Chapter 150

หลังจากตรวจครรภ์เรียบร้อย ซึ่งตอนนี้อายุครรภ์ราว 18 สัปดาห์ ท้องก็ใหญ่ขึ้น แต่เธอก็ยังสามารถสวมชุดเดรสชุดโปรดได้ลีน่าขึ้นลิฟต์ไปยังแผนกผู้ป่วยไอซียู โดยมีเด็กรับใช้เดินตามหลังมา เพราะพัทไม่อนุญาตให้เธอออกจากบ้านตามลำพัง รวมทั้งไม่อนุญาตให้ขับรถเองด้วย ออกจากบ้านต้องมีคนขับรถให้ และเด็กรับใช้คอยดูแล เข้มงวดยิ่งกว่าอยู่บ้านทิวากุลทรัพย์อีก แต่พอไปแจ้งพนักงานเคาน์เตอร์แผนกว่าต้องการเยี่ยมพลิดา แต่ได้รับแจ้งกลับมาว่า ไม่อนุญาตให้เธอเข้าเยี่ยม เพราะเจ้าของไข้ ซึ่งคือพัทไม่อนุญาต เธอจึงโทร. หาพัททันที “ทำไมอาพัทไม่ให้ลีน่าเข้าเยี่ยมคุณลิดาคะ” “อามีเหตุผล ลีน่ากลับบ้านมาเลยนะ” “เหตุผลอะไรคะ ถ้าไม่บอกลีน่าไม่กลับ!” “ทำไมต้องดื้อ” ปลายสายน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน “บอกเหตุผลมาสิคะ!” “ถ้าลีน่าเห็นลิดา จะยิ่งโทษตัวเอง เพราะสภาพ ลิดาไม่ได้น่าดูหรอก บางทีภาพของเขาจะติดในหัวของ ลีน่าตลอดไป” “แต่ว่า...” “เชื่ออา กลับบ้านเถอะ” “ค่ะ” ยอมรับว่าคำพูดของอาหนุ่มทำให้เธอไม่แน่ใจว่ายังอยากจะเห

เมื่อมาถึงบ้านของคุณพ่อป้ายแดง ก็เห็นเพื่อนๆ มาครบแก๊งแล้ว นั่งอยู่ในสวนข้างบ้าน ที่มีโต๊ะเก้าอี้จัดวางเป็นมุมสำหรับปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้“กว่าจะเสด็จมาได้ พวกกูกินจะอิ่มแล้ว” เพื่อนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเขาเพียงพยักหน้ารับ แล้วเดินไปหาตรัย คุณพ่อป้ายแดงที่สาละวนอยู่หน้าเตาบาร์บีคิว แล้วยื่นของขวัญให้“ขอบใจมึง เออ กูมีไรอะไรจะถาม” รับของขวัญแล้วดึงแขนกริชไปยังมุมที่อยู่ห่างจากเพื่อนคนอื่นๆ“มีไร”“วันก่อน กูเจอน้องริน น้องเขาบอกว่ามึงถูกผู้หญิงที่ไหนจับ จนต้องแต่งงานรับผิดชอบเด็กในท้อง จริงเหรอวะ”พอได้ยินแบบนั้นกริชถึงกับถอนหายใจยาว ไม่คิดว่านารินจะเอาเรื่องนี้มาเมาท์กับเพื่อนสนิทของเขา เพราะการแต่งงานของเขากับลีน่า แค่สองครอบครัวเท่านั้นที่รู้ แต่แม่ของเขาดันบอกเพื่อนสนิท ที่เป็นแม่ของนาริน อีกฝ่ายก็เลยรู้เรื่องนี้ไปด้วย“กูแต่งงาน และเมียกำลังท้องจริง แต่ไม่ได้ถูกจับ และเมียกูก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไหน แต่เขาคือลูกสาวคนเล็กของคุณพิพัฒน์ อรุณกิจไพศาล”ถึงจะเป็นพื่อนสนิท แต่เขาก็บอกทุกอย่างไม่ได้เช่นกัน“อรุณกิจไพศาลที่เป็นเจ้าของ AP กรุ๊ปน่ะเหรอ”“เออ นั่นแหละ”“แล้วแต่งงานทำไมไม่เชิญเพื่อนไปงาน

“เป็นผู้หญิงเหรอ” คุณนภาเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเมื่อลูกสาวบอกเพศของหลานสาวคุณนภาได้รับรู้เรื่องที่ลีน่าย้ายออกไปตั้งแต่บิดาเสียชีวิต แม้จะไม่เห็นด้วย แต่ไม่คิดคัดค้าน เพราะไหนจะเรื่องเพิ่งสูญเสียบิดา และความสัมพันธ์กับกริช นอกจะไม่ดีขึ้น แต่ดูเหมือนจะย่ำแย่กว่าเดิมหลังจากได้รับรู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่หัวหิน จากการพูดคุยกับลูกสาว เหมือนว่าลีน่าจะตัดใจจากกริชแล้ว การย้ายไปออกจากบ้านทิวากุลทรัพย์ก็คงจะดีกับสุขภาพจิตของลีน่าและเด็กในท้องเสียงพูดคุยของทั้งสอง ซึ่งอยู่มุมนั่งเล่นในห้องโถงทำให้ร่างสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านชะงัก และเขาก็ได้ยินเต็มสองหูเรื่องเพศของเด็กในท้องของลีน่า“ใช่ค่ะ ดูฟิล์มอัลตร้าซาวด์แล้ว เหมือนจะหน้าตาน่ารักเหมือนมนเลยค่ะแม่”“พูดไปเรื่อย เด็กก็ต้องหน้าตาเหมือนพ่อแม่สิ”“อ้าว มนก็หน้าตาเหมือนคุณยายมากกว่าคุณแม่เสียอีก” มนธิสาว่า ซึ่งมันก็เป็นเรื่องจริง เพราะแม่ของเธอก็เคยบอก“อือ ลืมไปเลย อ้าวกริช มาแล้วเหรอ” คุณนภาหันไปเห็นลูกชายคนโตพอดี“ครับ”“งั้นไปกินข้าวกันเถอะ”เมื่ออยู่บนโต๊ะอาหาร การสนทนาก็ยังไปเรื่องทริปล่าสุดของมารดา รวมทั้งเรื่องภายในบ้านดูเหมือนมาร

สามเดือนต่อมา...“โอ๊ย หลานฉัน คือเริ่ดมาก เกิดมาก็หน้าสวยเป๊ะเลย เหมือนอาไม่มีผิด” มนธิสาพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงดี๊ด๊าจนคนที่เพิ่งคลอดลูกออกมาถึงกับถอนหายใจแรงอย่างเอือมๆแต่ก็เถียงไม่เต็มปากเต็มคำ เพราะลูกสาวของเธอที่มีชื่อว่าเด็กหญิงลัญจ์นา อรุณกิจไพศาลนั้นมีส่วนคล้ายกับมนธิสาอยู่บ้าง เมื่ออีกฝ่ายเอาภาพวัยเด็กมาอวดเพื่อยืนยันความเหมือนของตัวเองกับหลานสาวตัวน้อย“ยังอีก ยังไม่เลิกโม้” พีชที่เพิ่งปอกผลไม้มาวางบนโต๊ะ ถึงกับต้องบ่น เพราะมนธิสาย้ำถึงความสวยของหลานที่เพิ่งลืมตามาดูโลกว่าเหมือนตัวเองจนเขากับลีน่าเอือมระอาลีน่าเพิ่งคลอดเมื่อเช้า หลังจากน้ำคร่ำแตกมาตั้งแต่ตอนดึก เพราะอยากคลอดธรรมชาติจึงทนปวดท้องเพื่อให้ปากมดลูกเปิดในระดับที่สามารถเบ่งคลอดได้อยู่หลายชั่วโมงเพราะเพิ่งผ่านงานศพของบิดาและพี่สาวของอีกฝ่าย หนึ่งสัปดาห์ก่อนกำหนดคลอด มนธิสาจึงอาสามาอยู่เป็นเพื่อนลีน่า และเป็นจังหวะที่พัทไปธุระเรื่องงานที่ต่างประเทศด้วย ตอนนี้เขาก็ยังไม่กลับมา“คุณพัทจะกลับเมื่อไหร่เหรอ” มนธิสาละสายตาจากเตียงเข็นของหลานสาวที่ยังหลับอยู่ หันไปถามลีน่าหลายเดือนที่ผ่านมา จากการไปมาหาสู่ลีน่ามาตลอด ทำ

ข้อตกลงใหม่ลีน่าวางลูกสาววัยหนึ่งเดือนลงบนที่เตียงนอนเบาๆ เมื่อเจ้าตัวเล็กกินนมจากเต้าแล้วก็หลับ และเธอก็อุ้มลูกพาดบ่าเพื่อให้เรอเรียบร้อย ลีน่ามองใบหน้าเล็กๆ นั้นด้วยความรักเอ็นดูอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเดินมานั่งที่โซฟา ที่จัดไว้สำหรับนั่งให้นมลูก และนั่งพักผ่อนสำหรับพี่เลี้ยง ห้องนอนลูกสาวที่ถูกตกแต่งเป็นสีขาว และข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างนั้นมนธิสาเป็นคนจัดการตามคำสั่งของมารดา จริงๆ แล้วตั้งใจจะทำห้องหลานสาวที่บ้านอรุณกิจไพศาล แต่ในเมื่อลีน่ามาอยู่บ้านพัท คุณนภาก็ยังจัดการทุกอย่างให้ครบครัน แถมจ้างพี่เลี้ยงจากศูนย์ดูแลเด็กที่ผ่านประสบการณ์เลี้ยงเด็กมาหลายปี ประสบการณ์คุณแม่มือใหม่ หลายคนเป็นมาม่าบลู หรือภาวะอารมณ์แปรปรวนหลังคลอด เพราะการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน และสาเหตุหลายอย่าง หลักๆ คือ กังวลเรื่องการดูแลลูก ซึ่งการมีพี่เลี้ยงมืออาชีพดูแลนั้น ลดความกังวลนี้ไปได้ รวมทั้งลีน่าจะได้มีเวลาพักผ่อนได้เต็มที่ เพราะเจ้าตัวก็ขอเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เป็นหลัก ลีน่าจึงได้มีเวลาเป็นของตัวเอง หรือออกไปนอกบ้านได้ตามปกติ เพียงแค่ปั๊มน้ำนมใส่ตู้เย็นไว้ให้เพ