All Chapters of หนี้วิวาห์ปรารถนา: Chapter 111 - Chapter 120

“พาลีน่าไปหาหมอก่อนเถอะพี่ไกร เอ่อ พีชแกจัดการเรื่องอาหารด้วย ห่อกลับบ้านให้หมด” จากนั้นมนธิสากับไกรก็ช่วยพยุงลีน่า พลิดาทำท่าขวางไว้ แต่ไกรที่กำลังมีโทสะเพราะถูกด่าว่ากุ๊ย ดันร่างอวบของหญิงสาวให้พ้นทาง พร้อมกับจ้องหน้าอย่างโกรธจัด เอ่ยเสียงกร้าว เสียงรอดไรฟัน “ระวังตัวไว้ให้ดี!” จากนั้นไกรก็หันไปช่วยน้องสาวพยุงลีน่าออกจากร้านไปทันที “โล่งอกที่แกไม่เป็นอะไรมาก ฉันละกลัวว่าหน้าแกจะเสียโฉม” พีชเอ่ยขึ้น เมื่อทั้งหมดกลับมาจากโรงพยาบาล และตอนนี้ก็อยู่ในห้องนอนของลีน่า ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ อยู่ในชุดคลุมสีขาว ผมยังชื้น จนมนธิสาอาสาไดร์ผมให้จนแห้ง “แต่หน้ากับส่วนที่โดนลวกยังแดงอยู่เลย” มนธิสาว่า พิศใบหน้าที่โดนน้ำซุปราเมนลวกอย่างเห็นใจ แม้จะไม่ได้ชอบอะไรลีน่า แต่เหตุการณ์ที่ลีน่าเจอในร้านอาหารด้วยฝีมือพี่สาวคนละแม่ มันก็โหดร้ายเกินไป “ทำไมแกปล่อยให้ทำแบบนั้น นั่นมันไม่ใช่ตัวแกเลยนะลีน่า” พีชเอ่ยขึ้นน้ำเสียงและแววตามีความสงสัย “ปกติฉันจะต้องรังแกคนอื่นใช่ไหมล่ะ” ลีน่าว่า “เออ ไม่ขนาดนั้น แต่แกก็ไม่ควรนิ่งเฉย มันต้อง

“แล้วนี่อย่าบอกนะว่าที่เธออยากแต่งงานกับพี่กริช เพราะอยากออกจากบ้านหลังนั้น” มนธิสาถามสีหน้าจริงจัง “ไม่หรอกมั้ง เพราะแกก็ออกจากบ้านมาตั้งแต่เรียนมหา’ ลัยแล้วไม่ใช่เหรอ” พีชออกความเห็น “ฉันไม่ได้หมายถึงการย้ายไปพักที่อื่น แต่หมายถึงการออกไปจากอรุณกิจไพศาลแบบ...ยังไงล่ะ” มนธิสาก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร “ใช่ ฉันต้องการจากการหนีไปจากชีวิตคุณท่าน เพราะที่ผ่านมา ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน แต่หนีจากกรงขังของคุณท่านไม่ได้ แต่การมาอยู่ในฐานะสะใภ้บ้านทิวากุลทรัพย์ มันทำให้ฉันหลุดออกมาได้หายใจบ้าง”ที่ผ่านมาคุณท่านก็ไม่ได้บังคับให้ทำในสิ่งที่เธอไม่ชอบ ยกเว้นเรื่องจะส่งเธอไปให้ท่านเดชา นั่นคือเหตุผลหลักที่เธออยากแต่งงานกับกริช แต่เธอไม่อยากบอกเพื่อนเรื่องนี้ เพราะคุณท่านคงดูเลวร้ายมากในสายตาทั้งสอง แต่สำหรับการบอกกริชนั้นก็เพื่อเขาจะเห็นใจเธอบ้าง แต่ก็เปล่า สุดท้ายเขายอมแต่งเพราะกลัวคำขู่ของอาพัทมากกว่า และนั่นเขาก็ยิ่งเกลียดเธอกว่าเดิม ซึ่งเธอก็เข้าใจเขาเช่นกัน “งั้นแกก็ไม่ได้ชอบพี่กริชจริงๆ น่ะสิ” พีชถามสีหน้าคาดคั้น “ชอบสิ ผู้ชายเพอร์เฟกต์แบบนั้นใครจ

ส่วนลีน่านั้นเมื่อถึงห้องนอน ก็อ่านหนังสือที่ซื้อมาเมื่อวาน ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับการดูแลตัวเองและเด็กในท้อง ทั้งอาหารการกินต่างๆ และคิดว่าจะเข้าคอร์ดคุณแม่มือใหม่ เพื่อเตรียมตัวสำหรับการเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่ถึงแม้จะมีเงินจ้างพี่เลี้ยงเด็ก แต่การจะย้ายไปอยู่คนเดียวกับลูกนั้น เธอเองก็ต้องเตรียมพร้อมสำหรับดูแลลูกเช่นกัน จริงๆ แล้วหลังคลอดเธอย้ายไปอยู่กับพัทได้ แต่ว่าตอนนี้เธอยังไม่ได้บอกเรื่องเงื่อนไขการแต่งงานของตัวเองกับกริชให้พัทรับรู้ แน่นอนถ้าเขารู้ก่อนแต่งงาน คงไม่ยอมให้เธอรับเงื่อนไข ไม่อยากให้พัทมีเรื่องขัดแย้งกับกริชมากกว่าที่เป็นอยู่ เก็บเรื่องนี้ไว้จนกว่าจะคลอดลูกน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ในตอนบ่ายที่ลีน่าลงมากินของว่างกับคุณนภาในศาลากลางสวน จู่ๆ พัทก็โผล่มา ทั้งที่เขาควรจะทำงานอยู่ ทว่าอีกฝ่ายบอกว่า “พอดีมาธุระเรื่องงานแถวนี้ เลยแวะมาเยี่ยม” เขาเอ่ยขึ้นหลังจากทักทายเจ้าของบ้าน ที่เชื้อเชิญให้เขากินของว่างด้วยกัน ก่อนที่คุณนภาจะขอตัว เพื่อให้อีกฝ่ายได้คุยกับหลานสาวตามลำพัง “อาเพิ่งรู้เรื่องเมื่อวาน” “พี่ลิดาบอกเหรอคะ

แต่ลีน่ามองหน้าทั้งสองสลับไปมา เหมือนชั่งใจว่าทั้งสองมาไม้ไหน“ลีน่า อย่าเล่นตัว ความอดทนฉันมีขีดจำกัด” พีชนั่นเองที่พูดขึ้น“ก็ได้” แล้วลีน่าก็ยื่นมือไปจับมือทั้งสอง “นะ ลีน่าไปพักผ่อนที่หัวหินกันเถอะ ไปเล่นน้ำทะเลกันให้สนุกดีกว่า” มนธิสาชวนอีกครั้ง “ก็ได้” ลีน่าตอบรับทันที “ชวนอาพัทไปด้วยกันนะ นะ นะ” มนธิสาเอ่ยด้วยสีหน้าแววตาขอร้อง วันนี้เธอไปมูขอผู้ชายดีๆ สักคนในชีวิต และวันนี้เธอก็ได้เจอกับพัท คนดีๆ ที่มูไว้จะเป็นใครได้ล่ะ ถ้าไม่ใช่ผู้ชายคนนี้ “ก็ว่าแล้วเชียว!” ลีน่าพูดอย่างเบื่อหน่าย “นะ นะ ลีน่าชวนคุณพัทไปด้วย” “ลีน่า เห็นแก่มนมันบ้างเถอะ มันชอบอาพัทจริงๆ นะ” พีชเอ่ยขึ้นบ้าง เมื่อเห็นลีน่ายังเงียบ ไม่ตอบรับคำขอร้องของมนธิสา “เออๆ ก็ได้ ฉันจะชวนดู แต่เขาจะไปหรือไม่นั้น ก็เรื่องของเขา ที่สำคัญอาพัททำงานไม่ได้ว่างอย่างพวกเรานะ” “เออ ไม่เป็นไร ขอให้เธอชวนก็พอ” คนเราถึงจะทำงานก็มีวันหยุดนี่ โดยเฉพาะอีกสองสัปดาห์ข้างหน้ามีวันหยุดยาวด้วย “แล้วเราจะไปวันไหนดี” “รอส่งแม่ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ

“ฉันหิวแล้วนะ พวกเธอจะถ่ายกันอีกนานไหม!” ลีน่าบ่นอย่างหงุดหงิด เพราะมนธิสากับพีชให้เธอถ่ายภาพให้นานเกินครึ่งชั่วโมง โพสต์ท่านั้นท่านี้ไม่ยอมพอ ยังกะจะเอาภาพไปทำโฟโต้บุ๊ก ทั้งที่เธอบอกว่าพอได้แล้ว ก็ไม่ฟังกัน เลยต้องวีนให้รู้ฤทธิ์คนท้องเสียบ้าง ว่าเวลาหิว มันก็โมโหได้ขนาดไหน“เออๆ พอแล้วก็ได้” มนธิสารีบเดินมาหยิบโทรศัพท์จากมือลีน่า แล้วจับจูงมือนั้นเดินไปยังร้านอาหารริมทะเลที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านพักของครอบครัวเมื่อไปถึงร้านอาหาร ทั้งสามพากันเข้าห้องน้ำ และพีชกับมนธิสากลับออกมาก่อน และเลือกเมนูสำหรับมื้อนี้“แกไหวกับลีน่าไหม โอ๊ย ปกติมันก็วีนๆ ร้ายๆ พอท้องก็เป็นหนัก” พีชว่า“อย่าถือสาคนท้องสิ”“โอ๊ย ถามจริง แกอยากจะเป็นอาสะใภ้มันเหรอ อะไรก็ยอมตลอด”“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน แต่ตอนนี้ลีน่าเป็นพี่สะใภ้ฉันจ้า อุ้มท้องหลานฉันอยู่ไง แกเองก็เห็น จริงๆ แล้วลีน่าก็แค่นิสัยเสียบ้าง แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรไม่ใช่เหรอ”“ถ้าแกไหวก็ไหว จริงๆ เรื่องพี่สาวกับพ่อมันฉันก็สงสารอยู่ ดีนะแม่เลี้ยงมันตายไปแล้ว ไม่งั้นมันอาจไม่รอดมาเป็นพี่สะใภ้แกก็ได้“นั่นสิ บอกตรงๆ นะ ถ้าไม่ได้เจอฤทธิ์พี่สาวลีน่าก่อน ฉันคิดว่าเรื่