All Chapters of ทะเลาะกันไปเถิด ข้าชมดูอยู่ห่างๆ ก็พอ!: Chapter 11 - Chapter 20

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เรื่องใหญ่ขนาดนี้กลับไม่มีใครล่วงรู้และกล่าวถึง แม้แต่เซี่ยเฉินที่ก็นับว่าใกล้ชิดกับสวีเซิ่งกลับไม่ระแคะระคายสักนิด ฉินหร่วนเหอลองหยั่งเชิงเขาแล้ว ทว่าเขากลับไม่มีท่าทีน่าสงสัย ไม่รู้สักนิดว่าเรือนข้างๆ มีแขกผู้สูงศักดิ์เข้าพำนัก ตอนนี้ในเรือนของนางมีคนเข้ามาเพิ่มอีกสองคน โม่จิ่งหยวนกลายเป็นทั้งคนคุ้มกันและคนขับรถม้าของนาง ท่านตาของนางเห็นว่าการที่นางว่าจ้างรถม้าออกจากสำนักปราชญ์บ่อยๆ อาจไม่ได้รับความสะดวก ทั้งตอนนี้นางมีคนคุ้มกันแล้วเช่นนี้จึงซื้อรถม้าคันใหม่ให้ ทางด้านถงหลี่ฮวานั้นคนนอกจะเข้าใจว่าเป็นสาวใช้อีกคน ทว่าแท้ที่จริงนางกลับเป็นคนคุ้มกันที่เป็นสตรีที่จะคอยอยู่ข้างกายหญิงสาวในทุกๆ เดือนเซี่ยเฉินจะเสนอตัวพาฉินหร่วนเหอออกมาเดินเที่ยว นางเองก็จำต้องแสดงละครให้ผู้อื่นเห็นถึงความสนิทสนม เช่นนี้แล้วจึงไม่อาจปฏิเสธหากเขาเอ่ยปากชวน ทั้งสองนั่งรถม้าเข้ามายังตัวอำเภอ เพิ่งผ่านเข้าไปในประตูเมืองก็ต้องหลบให้ขบวนรถม้าหรูหราขบวนหนึ่งเซี่ยเฉินขมวดคิ้ว นางสงสัยมองตามสายตาของชายหนุ่ม พบว่าแม้แต่งกายเรียบง่ายทว่าผู้มาดูอย่างไรก็ไม่ธรรมดา แพรพรรณบนเรือนกายสีไม่ฉูดฉาด การต

ป้ายหยกถูกเก็บเอาไว้เป็นอย่างดี ฉินหร่วนเหอดีใจกับรางวัลที่นางได้รับ คำขอสามข้อจากเยียนอ๋องไม่ใช่ว่าใครก็จะสามารถได้มา ตอนนี้นับว่าลูกกลอนยอดโอสถล้ำค่านั้นเสียไปแต่ก็ไม่เปล่าประโยชน์ ไม่ผิดต่อคนให้ที่มีแต่ความปรารถนาดีไม่แน่ว่าหลังจากนี้หากนางจตัดสินใจกลับเมืองหลวง นางอาจได้ใช้คำขอสามข้อนั้นเป็นหลักประกันในชีวิต ทว่าทั้งหมดนั้นต้องอยู่ภายใต้ข้อแม้ที่ว่าเยียนอ๋องจะต้องยังทรงมีพระชนม์ชีพ หาไม่ให้นางถือป้ายหยกไปหาเซียวอวี้หลง คิดว่าคำขอเหล่านั้นในอนาคตอาจถูกปัดตกช่วงบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวเมฆดำเคลื่อนคล้อย ไม่นานนักฝนก็ตกลงมาอย่างหนักพร้อมเสียงครืนๆ ฉินหร่วนเหอนั่งอยู่ในห้องมองเซี่ยเฉินเดินกางร่มมาตามทางเดิน เขายิ้มให้นางด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน วันนี้มาเพื่อสอนนางคัดอักษร นางถอนหายใจ...การเสแสร้งให้อย่างไรก็ไม่ง่าย“ท่านอาจารย์คงยังไม่ได้บอกเจ้ากระมัง”“เรื่องอะไรหรือเจ้าคะศิษย์พี่”“เรื่องที่ใต้เท้าฉินรับปากว่าจะลงโทษอู่อี๋เหนียง เขาย้ำว่าไม่เคยรู้เห็นว่าอีกฝ่ายใช้สินเดิมของมารดาเจ้า ข่มขู่ให้เจ้ายอมรับนายหญิงคนใหม่ของจวนตระกูลฉิน”“ก็ไม่ผิดจากที่ข้าคิด”เซี่ยเฉินมองนาง “ตอนนี้คิดว่าใต้เท้าฉิน

เพราะในหัวมีความคิดมากมายจนนางไม่อาจข่มตาหลับ ฉินหร่วนเหอนึกถึงรอยยิ้มอ่อนโยนของเซี่ยเฉินในยามที่เขากล่าวว่าทำเพื่อนาง ยืมมือผู้อื่นข่มขู่บิดา ข่มขู่อู่อี๋เหนียง หลอกใช้คนตระกูลสวีสายหลักโดยไม่คิดถึงความรู้สึกของท่านตาของนาง สาเหตุที่ท่านตาของนางดื่มสุราวันนี้อาจเพราะคิดมากเรื่องนี้ กว่าจะแยกบ้านออกมาได้จากคนเห็นแก่ตัวเหล่านั้น ท่านตาของนางสูญเสียตำราที่เขาเขียนขึ้นหลายหีบ บัดนี้สามารถปรามบิดาของนางเอาไว้ได้ทว่ากลับติดค้างตระกูลสวีสายหลัก ท่านตาไม่ตำหนิเซี่ยเฉินเหตุหนึ่งก็เพื่อนาง หากไม่มีใครปรามบิดาของนางจากเมืองหลวง เกรงว่าคงไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้ ไม่มีวิธีที่เร็วกว่านี้ เนื่องจากทั้งหมดนั้นมีชื่อเสียงของนางเป็นเดิมพันต่อต้านก็เท่ากับอกตัญญู ถ่วงเวลาก็เท่ากับดื้อรั้นไม่เห็นแก่ตระกูลฉินที่ไร้ทายาทชาย หากพวกเขาปล่อยข่าวลือนี้ออกไป ชาตินี้ทั้งชาติฉินหร่วนเหอไหนเลยจะสามารถออกเรือนไปได้ด้วยดี บ้านสามีของนางไม่ดูหมิ่นดูแคลนหรอกหรือเพิ่งคิดจะหันหลังกลับเข้าเรือนก็มีเสียงดังขึ้นเหนือกำแพง “คุณหนูฉิน นายท่านของข้าฝากคำมาบอกกล่าว ดึกแล้วหากท่านยังไม่ง่วงมิสู้มานั่งดื่มชาให้จิตใจผ่อนคลาย”นาง

บทกวียอดคนที่แท้จริงคือผู้ที่มีคุณธรรมในใจอย่างแท้จริงของสวีเซิ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นบทกวีที่ดีที่สุด ฮ่องเต้มีราชโองการยกย่องคุณธรรมของอาจารย์แห่งปราชญ์ ยอดคนแห่งยุค อีกทั้งสวีเซิ่งยังได้รับพระราชทานป้ายอักษรฝีพระหัตถ์ของฮ่องเต้ รวมไปถึงของพระราชทานอีกมากมาย เนื่องจากเขาอุทิศบทกวีบทนั้นให้สำนักปราชญ์ ทุกคนสามารถคัดลอกและนำออกไปเผยแพร่ ทุกคนสามารถนำไปอ่านและเรียนรู้ ทุกสำนักศึกษาสามารถครอบครองเพื่อนำไปสอนสั่งเหล่าศิษย์ยอดแห่งกวีที่ทุกคนสามารถเข้าถึง นี่จึงจะเป็นการเสียสละอย่างแท้จริง ผู้ใดบ้างไม่รู้ว่าบทกวีเล่มหนึ่งของปราชญ์สวีราคาสูงราวกับหยกล้ำค่า ตระกูลสวีสายหลักทุกวันนั้นมั่งคั่งก็เพราะบทกวีของเขา บัดนี้มีบทกวีเล่มใหม่ออกมา อีกทั้งผู้คนยังสามารถหาซื้อได้ในราคาถูก ทุกที่ล้วนสามารถซื้อหา ทุกแห่งล้วนหยิบยืมไป อ่านและศึกษาเรียนรู้ เช่นนี้แล้วจะไม่ให้ผู้คนในแคว้นยกย่องสวีเซิ่งได้อย่างหลังรับราชโองการฉินหร่วนเหอแสดงความยินดีกับผู้เป็นตา นางเหลือบมองเซี่ยเฉินที่มีท่าทีอึดอัด เห็นทีแล้วหลายๆ อย่างคงไม่เป็นไปดังเช่นที่เขาตั้งใจ ตอนนี้เกรงว่าญาติผู้น้องของเขาคงมาถึงแล้ว อีกทั้งเขายังคงห

แม้รู้ว่าหลีกเลี่ยงยากแต่นางก็ยังหวังว่าสวีเซิ่งจะไม่ได้มาได้ยินด้วยตัวเองเช่นนี้อวี๋หรงหลันวางแผนซ้อนแผนของนางนางตระหนักดี ทว่าฉินหร่วนเหอพยายามแล้วที่จะกันท่านตาของนางออกไป คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายกลับจงใจให้คนไปหลอกท่านตาของนางมาที่นี่ คราแรกยังคิดว่าคนที่มาจะมีเพียงอาจารย์อาวุโส ตอนนี้ท่านตาของนางเองก็เป็นหนึ่งในพยานรู้เห็นในการเปิดโปงความสัมพันธ์ฉินหร่วนเหอไม่มีทางเลือก ตอนนี้นางเป็นเพียงเด็กที่ยังไม่ปักปิ่น เด็กโง่งมที่ถูกหลอกใช้ เด็กสาวที่หลงคิดว่าภาพลวงคือความจริงใจ คู่กิ่งทองใบหยกที่ผู้คนมาดหมายว่าอย่างไรหลังจากนี้ก็ต้องมีข่าวดี นางแสดงท่าทีสะเทือนใจรับไม่ได้ มองคนสองคนที่ยังคงยื้อแย่งแขนเสื้อ เซี่ยเฉินที่เรียกนางและบอกว่าเขาอธิบายได้“พวกท่าน...พวกท่าน...” นางจงใจมองไปที่มือของอวี๋หรงหลันที่กอดแขนเซี่ยเฉินไม่ปล่อย “ศิษย์น้องอวี๋ ข้าเห็นท่านเป็นดังสหายที่สนิทที่สุด แต่ท่าน... ท่าน.... พวกท่านทั้งสองคนทำกับข้าเช่นนี้ได้อย่างไร!” บทที่นางต้องแสดงต่อจากนี้คือร้องไห้แล้ววิ่งหนีไป ซึ่งฉินหร่วนเหอก็ทำได้อย่างแนบเนียน“เจ้าหยุดอยู่ตรงนั้น!” นั่นเป็นเสียงทรงอำนาจของสวีเซิ่ง “ผู้ใดจะตามน