All Chapters of รักษาหัวใจนายมาเฟีย: Chapter 61 - Chapter 68

"ฉัน..." จ๊วบ... จ๊วบ... ยังไม่ทันที่มินตราจะได้เอ่ยตอบอะไรออกไป คนตัวโตก็ขยับเข้ามาประชิด ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากของเธออย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้หญิงสาวได้ตั้งตัว "อึก..." จูบที่เกิดขึ้นด้วยความรวดเร็วทำให้มินตราเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น เมื่อสัมผัสได้ถึงความเร่งร้อนและความใจร้อนของชายหนุ่มที่ไม่ยอมรอฟังคำตอบจากเธอแม้แต่น้อย เพียงไม่นางลิ้นหนาของเขาก็ไล่ต้อนลิ้นเล็กภายในโพรงปากของคนตัวเล็ก พร้อมทั้งดูดกลืนความหวานจากโพรงปากของเธอ แล้วเขาก็กลืนกินน้ำหวานพวกนั้นลงไปในลำคอ จนลูกกระเดือกของเขาจะขยับขึ้นลงตามจังหวะการกลืน "อื้อ... อื้อ... อึก...!" เสียงครางแผ่วเบาของคนตัวเล็กดังขึ้นในลำคอ เวลานี้เธอแทบหายใจไม่ทัน จะบอกว่าเธอจูบไม่เป็นก็คงไม่ใช่ เพราะเธอไม่ใช่เด็กสาววัยสิบเก้ายี่สิบที่ไม่เคยศึกษาเรื่องพวกนี้มาก่อน แต่ความใกล้ชิดและความเร่าร้อนของเขากลับทำให้เธอประหม่าจนดูเงอะงะไปหมด ถึงขั้นเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว จ๊วบ... จ๊วบ... เสียงจูบดังแผ่วอยู่ภายในห้อง ก่อนที่มือหนาของอันดาจะเลื่อนขึ้นมาบีบคั้นที่เต้าอวบของเธอ หมับ... มินตราสะดุ

แจะ... แจะ... แจะ... เสียงเจ๊าะแจ๊ะแผ่วเบายังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องท่ามกลางความเงียบภายในห้อง ขณะที่มือหนาอีกข้างของอันดาเลื่อนขึ้นมาสัมผัสเต้านมคู่สวยของหญิงสาวอย่างเอาแต่ใจ ส่วนดวงตาคมเข้มก็กวาดมองไปตามเรือนร่างของหมอสาวด้วยความหลงใหล จนแทบไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เลย “สวยไปหมด... คุณหมอเป็นของผมเถอะนะครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณหมอเป็นอย่างดี” อันดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมเข้มจับจ้องใบหน้าหวานของหญิงสาวอย่างไม่ยอมละสายตา “ไม่นะ... เราไม่ได้ตกลงกันเรื่องนี้ คุณอันดาปล่อยหมอไปเถอะนะคะ” มินตรารีบปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอมองชายหนุ่มอย่างอ้อนวอน เพราะข้อตกลงระหว่างเธอกับเขาตั้งแต่แรกมีเพียงเรื่องการทำงานเท่านั้น ไม่ใช่ความสัมพันธ์อย่างที่เขากำลังเรียกร้อง “คุณหมอคิดว่าเงินเดือนที่ผมให้คุณหมอเยอะขนาดนั้น มันจะเป็นเฉพาะค่าเงินเดือนจริงเหรอครับ” คำพูดของอันดาทำให้มินตราชะงักไปทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนที่คิ้วเรียวสวยจะค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน “อะไรนะ หมายความว่ายังไงคะ” หญิงสาวเอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เธอจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความสับสน

"อื้อ... คุณอันดา... ฉันอื้อ... พอแล้วววว" ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! คนตัวเล็กเผลอครางออกมาตามคำสั่งของคนตัวโต ในขณะที่รูร่องของเธอก็ถูกคนตัวโตกระแทกเข้าใส่อย่างเอาแต่ใจ "คุณหมอ... ทำไมผมถึงต้องการคุณหมอขนาดนี้ อ่าาาาส์" ยิ่งนึกถึงภาพที่ผู้ชายคนอื่นเอาอกเอาใจคนตัวเล็ก เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจ โดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น พรึบ... พรึบ... พรึบ... "คุณอันดา... อ๊ะ... คุณต้องเมาแน่ ๆ คุณอันดาคุณตั้งสติหน่อยสิคะ อึก... อื้อ..." คนตัวเล็กทั้งเตือนสติเขาทั้งครางเบา ๆ ในลำคอไปด้วยความเสียวซ่าน "โอ้ว... แน่นจังคุณหมอ อื้ออออ" ตับ! ตับ! ตับ! "อ๊ะ... พอแล้วคุณอันดา ไอ้บ้า... โอ้ย... อื้ออออ" "จะเสร็จแล้วคุณหมอ อึก... อื้ออออ ซี๊ดดดด อ่าาาาส์" พรวด... เสียงครางแผ่วต่ำดังลอดออกมาจากลำคอของคนตัวโต ขณะที่ร่างกายของเขาเกร็งขึ้นชั่วขณะ ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนคลายลง เมื่อน้ำสีขาวขุ่นของเขาพุ่งเข้าไปในรูร่องของคนตัวเล็ก ก่อนที่เขาจะสะบัดตัวเบา ๆ เมื่อรู้สึกโล่งและสบายตัวจนทำให้ขนลุกไปทั้งตัว ส่วนมินตราก็รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เธอรับรู้ได้ถึ

“คุณหมอ...” อันดาเอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาคมเข้มมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาอย่างรู้สึกผิด เขาอยากจะขยับเข้าไปใกล้ แต่ก็ต้องห้ามตัวเองเอาไว้เมื่อเห็นสายตาที่เธอมองมา “ต่อจากนี้คุณไม่ต้องมายุ่งกับฉัน” มินตราเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แม้จะพยายามทำตัวให้เข้มแข็งมากแค่ไหน แต่หยาดน้ำตากลับยังคงไหลรินลงมาอาบแก้มทั้งสองข้างอย่างไม่ขาดสาย “แต่คุณจะไม่ปลอดภัยนะคุณหมอ ถ้าผมปล่อยให้คุณออกไปใช้ชีวิตคนเดียว พวกนั้นมันจะตามหาคุณจนเจอ” อันดารีบอธิบายด้วยความเป็นห่วง เพราะเขารู้ดีว่าศัตรูของตัวเองอันตรายมากเพียงใด และเมื่อพวกมันรู้ว่ามินตราเป็นคนช่วยชีวิตเขาเอาไว้ เธอก็อาจกลายเป็นเป้าหมายของพวกมันได้ทุกเมื่อ “มันไม่มีอะไรทั้งนั้น! เรื่องทั้งหมดคุณแค่โกหก ไม่มีใครมาทำร้ายอะไรฉันได้ทั้งนั้น ฮึก... ฮึก...” มินตราส่ายศีรษะไปมาทั้งน้ำตา เธอไม่อยากเชื่อคำพูดของผู้ชายตรงหน้าอีกแล้ว ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรออกมาก็ตาม เพราะความเชื่อใจที่เคยมีให้เขาได้พังทลายลงไปจนหมดสิ้น “คุณหมอ... พวกนั้นมันจะทำร้ายคุณจริง ๆ นะ” น้ำเสียงของอันดาเต็มไปด้วยความกังวล เขาขมวดคิ้วเข้