All Chapters of แผนกลลวงใจรัก: Chapter 101 - Chapter 110

“ที่รัก ผมอยากได้ยินมันอีกครั้ง” คนป่วยนอนบนเตียงออดอ้อน ส่งสายตาวาวระยับส่งให้หญิงสาว โดยไม่แคร์เพื่อนอย่างสุดาสักนิด “รักษ์พูดอะไร คุณน่ะหูแววไปเอง” ธิรักษ์ไขสื่อ มองไปทางอื่น “คุณสุดาก็ได้ยินใช่ไหม” อ็องตวนหันมากำลังเสริม “ใช่ค่ะ ยัยรักษ์ ฉันได้ยินเต็มสองหูว่าแกบอกรักคุณอ็องตวน” แนวร่วมสนับสนุนเต็มที่ “คุณกับยัยดาโมเมเอาเอง รักษ์ไม่เกี่ยว” “โธ่ ที่รักครับ ผมอยากได้ยินจากปากคุณชัดๆ” เมื่อไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ อ็องตวนก็เริ่มอาการงอแง “พูดเลยสิยัยรักษ์ ถ้าแกเขินฉันจะปิดตา ปิดหูไว้ก่อนก็ได้” สุดายังไม่ยอมออกจากห้อง ทำตามอย่างที่พูดไม่ผิดเพี้ยน แต่เธอก็ยังเขินอายอยู่ดีแหละนะ “นะครับ” อ็องตวนส่งเสียงครางครวญออดอ้อน เรียกคะแนนสงสารเต็มที่ “รักษ์รักคุณนะคะ คุณอ็องตวน” ธิรักษ์พูดออกไปอย่างรวดเร็ว แต่คนหูไวกว่าฟังทันถึงกลับยิ้มกริ่ม จับมือเรียวบางขึ้นมาจุมพิตติดกันหลายครั้ง ทำเอาสุดาถึงกลับขวยเขินแทนเพื่อน “ชื่นใจที่สุดเลยครับ” คนป่วยหน้าระรื่น ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนน่าห

อ็องตวนรับประปุกน้ำเกลือจากมือน้อยของหญิงสาวมาแขวนกับราว ลดหายใจรินรดใบหน้านวล ก่อนจุมพิตที่เร้าร้อนจะแผดเผาเธอให้มอดไหม้ด้วยไฟรักที่เขามี “อื้อ...พอก่อนค่ะ” ธิรักษ์หอบฮัก น้ำเสียงกระท่อนกระแทนของเธอทำให้เขารับรู้ว่าเธอนั่นพร้อมและเร่าร้อนแค่ไหน เมื่ออยู่ใกล้เขา “ถึงตาผมแล้วอย่าได้วอนขอ เพราะยังไงผมก็ไม่ยอมหยุด” อ็องตวนกดจูบหนักๆกับริมฝีปากอวบอิ่มที่บวมเจ่อ สอดมือประสานมือเรียวสวย ซุกไซ้ซอกคอระหงสูดกลิ่นกายที่ยั่วอารมณ์ความต้องการเหลือ เขาละมือที่ประสานมาปลดกระดุมอย่าทุลักทุเล ชุดชั้นตัวน้อยต้องจากไปอย่างน่าเสียดาย แต่สิ่งยวนใจอยู่ตรงหน้า เขาไม่รีรอ ครอบครองยอดทรวงสีหวานอย่างหลงใหล “คะ...คนบ้า” หญิงสาวประท้วง...ละอายใจกับสภาพเกือบเปลือยของตัวเอง กระโปรงที่สวมใส่ถูกรนขึ้นถึงเอว เสื้อตัวบางถูกปลดไม่เหลือ ดวงตาของเธอยิ่งเบิกกว้างเมื่อเขาอุ้มเธอวางบนเคาน์เตอร์ล้างหน้า บทรักที่รวดเร็วและสถานที่แบบนี้ทำให้เธอตื่นเต้น ระทึกไม่น้อย “ผมไม่ไหวแล้วที่รัก” น้ำเสียงแหบจัดบ่งบอกอารมณ์ของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี เขาต้องการเรียกร้อง

“ทำไมเข้าไปนานจังเลยฮึ เป็นอะไรหรือเปล่าดูหน้าเครียดๆ” เขาถามด้วยความเป็นห่วง สีหน้าและแววตาดูม่นหมองเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่าง “เปล่าค่ะ” ตอบเสียงแผ่วพร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธเบาๆ “ผมไม่เชื่อหรอกว่าไม่มีอะไร บอกผมมาเถอะที่รัก” เขาเร่งเร้าถามอีกครั้ง หญิงสาวเม้มปากแน่นก่อนเดินมานั่งเก้าอี้ข้างเตียง จับมือหนามาแนบแก้มเบาๆ “แค่นี้ผมก็หลงจะแย่แล้ว...” เขาครางในลำคอ เงี่ยหูฟังบ้างเมื่อสาวน้อยจะพยายามกระซิบอะไรสักอย่าง... เมื่อฟังจบเขาถึงกลับหัวเราะออกมาเสียงดัง ทำเอาคนเล่าหน้างอง้ำ ฟาดฝ่ามือลงบนไหล่กว้างเบาๆ “คุณปรารถนาผมมากว่าที่รัก คุณไม่ได้เสพติดมันหรอก” เขาอธิบาย “จริงเหรอคะ” ถามทวนด้วยแววตาระริก คราวนี้คนตอบถึงสะกดกั้นความต้องการที่กำลังจะลุกโหมขึ้นมาทันควัน “ครับ มีอย่างที่ผมจะต้องบอกก่อนที่ผมจะทนไม่ไหว ผมรักคุณนะครับ” เสียงของเขาแหบพร่า ดวงตาฉ่ำด้วยความปรารถนาสะกดมันอย่างสุดทน “ค่ะ รักษ์ก็รักคุณนะคะ” ตอบกลับด้วยความรักที่มีท้วมท้นใจเช่นกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอสัญญาว่าจะอยู่เคียงเขาเสมอ ในอ

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา เวลาของอ็องตวนก็มาถึง งานแต่งงานถูกจัดอย่างเรียบง่ายภายในบ้านอัครกุล แขกเกลื้อนมีแต่ญาติใกล้ชิดทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิง แม้จะเป็นวันแต่งงานอ็องตวนยังไม่เลิกหึงหวงสักที เมื่อติณณ์มาเข้าใกล้ภรรยาของเขา ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนต่อมความอยากรู้ของเขากระตุกขึ้นมา ว่าแล้วก็รีบเดินไปหาเจ้าสาวคนสวยพร้อมกับสวมกอด ส่งสายตาพิฆาตขู่ติณณ์และกิตติ ถึงจะยังไม่ครบกำหนดวันและเวลา แต่เขาไม่ขอทนอีกต่อไป ก็แม่คุณเล่นเอาอารมณ์ขึ้นๆลงๆเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จนเขาเกิดอาการกลัวเมียบ้างแล้ว แขกในงานต่างก็มองบ่าวสาวเป็นตาเดียว โดยเฉพาะความน่ารักของเจ้าบ่าวที่ตามติดเจ้าสาวไม่ห่างกันกายแม้แต่นาทีเดียว อ็องตวนเฝ้ารอพิธีให้ผ่านไปอย่างใจเย็น ทว่ายิ่งรอกลับยิ่งช้า ไม่ทันใจเจ้าบ่าวใจร้อน จิตใจเขาตอนนี้อยากข้ามขั้นไปเข้าหอเลย ความปรารถนาในกายพอกพูนจากที่นอนป่วยในโรงพยาบาลตามด้วยการโดนเบนจากหญิงสาว เขาต้องยอมอย่างเลี่ยงไม่ได้ “ดูแลน้องดีๆล่ะอ็องตวน” เป็นคำอวยพรจากรตีและวิทูร อ็องตวนยิ้มตอบ...ถึงไม่บอกเขาก็จะดูแลหญิงสาวที่เขาที่สุดอยู่แล้

สายของวันถัดมา... หนุ่มสาวคู่รักหมาดๆใช้เวลากับการนอนหลับชดเชยพลังงานที่เสียไปจากเมื่อคืน ธิรักษ์รู้ตัวว่านอนทับกายแกร่ง ตกใจรีบโผตัวลุกนั่ง พลิกร่างคนตัวโตเพื่อมองแผล ธิรักษ์ถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อแผลของชายหนุ่มยังคงแห้งดี ไม่มีเลือดไหลซึมเหมือนครั้งที่อยู่โรงพยาบาล เพียงแค่นึกถึงแก้มสาวก็แดงปลั่งขึ้นมาทันที “แอบคิดอะไรลามกกับร่างกายผมอยู่หรือเปล่า หืม” อ็องตวนที่ตื่นขึ้นตั้งแต่ร่างอรชรขยับตัว เขาแสร้งหลับตานิ่งลอบมองปฏิกิริยาที่เธอมีต่อเขา และมันก็ได้ผล เธอเป็นห่วงเขาแถมเธอยังคงคิดถึงเรื่องที่เกิดในโรงพยาบาลถึงทำให้หน้าแดงขนาดนี้ “ตื่นแล้วเหรอคะ” เสียงทักทายจากสามีทำเอาเธอต้องหันมอง “ตื่นตั้งแต่รู้ว่าคุณแอบคิดลามกอยู่น่ะสิ” อ็องตวนเย้า เมื่อแก้มนวลยังไม่หายแดงปลั่ง หนำซ้ำยังลามมาถึงใบหู มันทำให้เขาแกล้งขึ้นมาทันควัน “สายแล้วนะคะ” ธิรักษ์เอ่ยเตือนชายหนุ่มที่ยังทำท่าจะนอนต่อ... แค่นี้เธอก็โดนล้อมากแล้ว เกิดลงไปสายกว่านี้มีหวังคนทั่งบ้านรุมล้อเธอด้วยสายตาแน่ “อ่า..ผมจะไม่ยอมลุกจากที่นอนก็เพราะคุณล่ะ ที่รัก ยั่วผ