All Chapters of แผนกลลวงใจรัก: Chapter 81 - Chapter 90

อ็องตวนถอนใจแล้วถอนหายใจอีก จะทำยังไงให้เมียตัวร้ายเข้าใจเขาสักที ที่พร่ำรักทุกวันไม่มีความหมายเลยหรือไงนะ บางทีการปล่อยให้หญิงสาวอยู่คนเดียวอาจมีประโยชน์มากกว่าการที่เขาต้องค่อยเอาใจ หรือว่าเขาควรพิจารณาแผนของกิตติดูบ้าง เผื่อจะทำให้เมียตัวร้ายยอมรับว่ารักเขา และไว้เนื้อเชื่อใจ แต่แผนคงต้องมีการปรับเปลี่ยนตามแบบฉบับของเขา ไวเท่าความคิด อ็องตวนเดินลงไปที่ห้องโถงที่เห็นสองสามีภรรยากำลังดูละครเรื่องโปรดอยู่ “มีอะไรเหรอจ๊ะ อ็องตวน” รตีเงยหน้าทักหลานเขยเล็กน้อย ก่อนหันไปดูหน้าจอโทรทัศน์ตามเดิม “คือผมมีเรื่องอยากให้ ป้ารตีกับคุณวิทูรช่วยหน่อยครับ” เขาเอ่ยขอออกไปตามตรง เรียกความสนใจจากผู้ใหญ่ทั้งสองได้เป็นอย่างดี “หือ...มีเรื่องอะไรหรือ ถึงต้องขอให้เราช่วย ยัยรักษ์โกรธอะไรอีกล่ะ” ผู้ผ่านประสบการณ์มากอย่างวิทูรเดาทางออก คงหมดปัญญางอนเมียสิท่า ถึงกล้าแบกหน้ามาขอความช่วยเหลือจากเขากับภรรยา “หลานเราก็ใช่ย่อยซะที่ไหนกันค่ะ ก็รู้อยู่ว่ารักษ์ ดื้อดึงขนาดไหน” รตีช่วยเสริมหลานเขย คนเป็นสามีคิดตาม รู้ดีว่าหลานสาวเป็นคนเด็ดขาด ถื

เมื่อความคิดซุกซนแล่นเข้ามาในหัว ธิรักษ์ก็ยิ้มกริ่ม กัดริมฝีปากล่างนิดๆอย่างเย้ายวน ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินนวดนาดไปหาชายหนุ่มที่เคร่งเครียด ขยับตัวเบียดชิดเข้าหาแผ่นหลังแกร่ง มือน้อยซุกซนราวกับปลาหมึกไต่ยุ่มยามตามแผ่นอก หลอกล้อให้อ็องตวนเสียสมาธิไปง่ายๆ “ธะ..ธิรักษ์” ชายหนุ่มปากคอสั่น เรียกชื่อเต็มของหญิงสาวอย่างยากลำบาก ดูเหมือนว่าจะสายไปเสียแล้วหญิงสาวซ้อนนั่งบนตักของเขาเรียบร้อย พร้อมกับเรียวแขนที่คล้องคอเขาไว้ “ไม่สนใจฉันเลยเหรอคะ ฉันฟ้องลูกเราจริง ๆ ด้วยว่าคุณไม่รักแก” ธิรักษ์หัวเราะคิกคัก เมื่อเห็นสีหน้าที่อดทนอดกั้นของชายหนุ่ม ว่าแล้วพลางบดเบียนสะโพกยั่วยวนใจของชายหนุ่ม “ผมว่า...เราไม่ควรจะ...” “ไม่ควรอะไรเหรอคะ ฉันแค่นั่งให้กำลังใจคุณทำงานอย่างแนบชิดก็เท่านั้นเอง” หญิงสาวลูบไล้ใบหน้าคมคายอย่างเย้ายวน แบบนี้เหรอ?ที่เรียกว่าให้กำลัง ถ้าขืนปล่อยให้เจ้าหล่อนนั่งอยู่แบบนี้มีหวังงานการไม่ต้องทำกันพอดี ถึงคราวอ็องตวนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์บ้าง อุ้มในหญิงสาวในท่วงท่าเหมือนอุ้มเด็กทารก “ว้าย...” ธิรักษ์ร้องอย่างตกใจที่ถ

“รักษ์พาใครมาเหรอลูก” รตีเลิกคิ้วสงสัยบุคคลทั้งสองที่เดินตามธิรักษ์และอ็องตวนเข้ามาในบ้าน ใบหน้าของพวกเขาดูละม้ายคล้ายหลานเขยของเธอเหลือเกิน “นี่พ่อแม่คุณอ็องตวนค่ะ ป้ารตี” ธิรักษ์แนะนำสั้น ปล่อยให้พวกผู้ใหญ่ทักทายกันเองตามประสา “โอ้ สวัสดีค่ะ”รตีรีบยกมือไหว้ตามมารยาท ซึ่งทั้งสองก็รับไหว้อย่างยินดี “ขอโทษด้วยนะคะ ไม่คิดว่าพวกคุณจะมา ฉันเลยไม่ได้เตรียมตัว” “พวกเรามากกว่าค่ะ ที่อยากจะมาเซอร์ไพรส์ลูกชาย อีกอย่างฉันอยากมาทำเรื่องสู่ขอหนูธิรักษ์อย่างเป็นเรื่องเป็นราวสักที จนท้องเกือบสามเดือนอยู่แล้วพ่อของลูกยังไม่ยอมทำอะไรอีก” กรองแก้วจงใจแขวะลูกชายที่จับมือของว่าที่ลูกสะใภ้ไม่ยอมปล่อย “อ้าว แม่ครับ ผมใจร้อนยิ่งกว่าคุณพ่อคุณแม่ด้วยซ้ำ อยากแต่งวันนี้มะรืนนี้ด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่าต้องรอฤกษ์ ใช่ไหมจ๊ะที่รัก” อ็องตวนแก้ แต่อดที่จะหันมาอ้อนหญิงสาวไม่ได้ “ฉันไม่อยากเสียหน่อย คุณต่างหากล่ะคิดไปเอง” ธิรักษ์กระซิบเบาๆข้างหูชายหนุ่ม เพราะกลัวว่าญาติผู้ใหญ่จะได้ยินเข้า ไม่นำพาสายตาของทุกคนที่มองมายังคู่รักที่หยอกล้อกันได้อย่างน่าร

“อือ คนบ้า ฉันจะไม่เชื่ออีกแล้วว่าคุณงอนฉันจริงๆ” หญิงสาวปัดไม้ปัดมือยุ่มย่ามตามหน้าอกหยุ่นก่อนจะสร้างความเสียวซ่านให้เธอยิ่งกว่านี้ “ปล่อยก่อนค่ะ อย่าลืมสิว่าต้องตามใจฉัน” ธิรักษ์ยกข้อนี้ขึ้นมาขู่บ้าง “รอให้คุณคลอดเจ้าตัวน้อยเมื่อไหร่ ผมไม่ยอมอยู่เฉยแบบนี้แน่” ว่าพลางยอมนอนลงบนเตียงอย่างช้า แม้จะอิดโอดอยู่บ้าง แต่เมื่อเธออยากง้อเขาด้วยบทรักที่นุ่มนวลเขาต้องยอม ธิรักษ์ตัวสั่นเล็กน้อย สายตาเหลือบมองให้หนุ่มหื่นที่นอนทอดกายเปลือยอยู่บนเตียง โดยมีเธอนั่งทับขาสองข้างเขาไว้ในท่วงท่าที่แสนเซ็กซี่ คิดก็ยิ่งสะท้านอาย หลายครั้งหลายคราที่เธอต้องเป็นฝ่ายยั่วยวนราวกับผู้หญิงร่านรัก แต่ทำไงได้อยากให้เขารักก็ต้องมั่นยั่วให้เขาหลงเสน่ห์เธอหน่อย “ขยับเข้ามาใกล้ผมอีกนิดสิครับ อ็องตวนน้อยรอความอบอุ่นอยู่นะ” อ็องตวนส่งเสียงกระเซ้าให้เธอเข้ามาใกล้ ส่วนนั่นของเขาก็แข็งขื่นพร้อมรบจะเหลือเกิน “คุณอยากให้ฉันง้อนักใช่ไหมคะ” พูดจบหญิงสาวขยับตัวไปใกล้ชิดส่วนความเป็นชายที่พร้อมรบ สายตาเธอหวั่นระริกเล็กน้อย ก่อนจะทำการครอบครองเขาอย่างสมบูรณ์ เหลือบเห

ถึงสัปดาห์ที่ต้องจัดการแต่งงาน ธิรักษ์สำหรับการเป็นเจ้าสาวอย่างดี แม้จะตื่นเต้นเล็กน้อย ธิรักษ์ไม่ลืมว่าถึงกำหนดนัดตรวจครรภ์อีกครั้ง คนที่อาสาเป็นคนขับรถให้ก็คืออ็องตวนเช่นเคย แถมเจ้าตัวทำท่าดีใจนักหนาเพราะอาจจะทราบเพศของลูกน้อยในครรภ์ เขาไม่คิดไปเองว่าเป็นลูกสาวเสียที ราวครึ่งชั่วโมงรถเบนซ์คู่ใจชายหนุ่มเข้าจอดในโรงจอดรถของโรงพยาบาลทันที ธิรักษ์หยิบกระเป๋าเปิดประตูรถออกมาอย่างรวดเร็ว แต่คนที่ตื่นเต้นจนตัวสั่นนี่สิยังไม่ออกมาจากรถ “คุณอ็องตวนเป็นอะไรไปคะ” เธอเคาะกระจกเบาๆ เรียกสติชายหนุ่ม “เปล่าจ๊ะ ที่รัก ผมแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย” อ็องตวนตอบ ลุกรี้ลุกรนออกมาหาหญิงสาวที่รออยู่ด้านนอกอย่างรวดเร็ว รู้ถึงไหนอายถึงนั่น อ็องตวนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง มาตื่นเต้นกับการที่จะรู้เพศของลูกน้อย ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาเอาเฉย ๆ “ไม่เป็นไรนะคะ” ธิรักษ์ถามเขาอีกครั้ง “ครับ” อ็องตวนตอบอย่างหนักแน่นเช่นกัน ก่อนสวมกอดเอวบางแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเด่นชัด “สวัสดีค่ะ คุณหมอ” ธิรักษ์ทักทายคุณหมอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจากต่างจากคนยื