Tous les chapitres de : Chapitre 111 - Chapitre 116

5 เดือนต่อมา... ธิรักษ์ที่ตอนนี้ไม่ว่าจะเดินเหินไปไหน รู้สึกคล้ายแม่เป็ดเข้าไปทุกที หน้าท้องกลมนูนขึ้นตามอายุครรภ์ เธออมยิ้มมองรายการทีวีเกี่ยวกับแม่และเด็ก และการเตรียมสำหรับคุณแม่หลังคลอด แม้ว่าแต่งงานมาได้หลายเดือน อ็องตวนยังค่อยดูแลเธอไม่ห่าง ร่ำๆอย่างพาเธอไปที่ทำงานด้วยซ้ำ เธอขอไว้ เพราะไม่อยากไปเกะกะงานของเขา หรือจะเป็นตัวทำลายสมาธิการทำงานของเขาดีล่ะ ฮันนีมูนอันแสนหวานเหมือนอย่างหลายๆคู่ของอ็องตวนไกลห่างออกไป เพราะเธอนับวันคลอดเจ้าตัวเล็กเหลือเพียงแค่ไม่กี่วัน... คงต้องรอให้ลูกน้อย และเธอแข็งแรงคงจะบินไปฮันนีมูนที่ฝรั่งเศสได้ หลังจากเสร็จงานแต่งงานของลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ก็รีบบินกลับฝรั่งเศสเพื่อดูแลกิจการที่ละเลยมานาน...ก่อนพวกเขาจะไป เธอยังจำคำขอของพ่อตาและแม่ยัยได้เป็นอย่างดี ‘มีหลานให้แม่กับพ่อเยอะล่ะ’ เธออยากจะค้านคำขอนั่น เพราะแค่คนเดียวเธอก็จะแย่อยู่แล้ว ข่าวคราวของเอมมิกาถูกปล่อยตัวด้วยเงินประกันจำนวนมาก เมื่อเธอและอ็องตวนตัดสินใจไม่เอาความ เธอทำ เพราะความหลงผิด และความรักที่มีให้อ็องตวนมาแสนนาน ย่อมเกิดความหึงหวงในตัวของ

ธิรักษ์พยักหน้าน้อยๆ หันมองชายหนุ่มที่จับมือเธอไม่ห่าง พร้อมรอยยิ้มเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อเธอ เธอรวบรวมแรงสูดลมหายใจลึกๆเข้าปอด หลับตาแน่นออกแรงเบ่งสุดชีวิต หน้าท้องที่เคยกลมนูนยวบลงไปทันตา พร้อมเสียงร้องดังจ้าราวระฆังแก้ว ทำให้เธอปรือตาขึ้นมองพบลูกน้อยของเธอร้องไห้เมื่อถูกดึงออกจากที่แสนคุ้นเคย แถมยังถูกจับห้อยหัวอีกต่างหาก ก่อนพยาบาลจะนำเจ้าตัวน้อยไปทำความสะอาด “นั่นลูกของเรา ที่รัก” อ็องตวนละล่ำละลักบอก เมื่อถูกทำความสะอาดเรียบร้อยเจ้าตัวน้อยถูกยื่นมาให้ผู้เป็นพ่อ อ็องตวนมือสั่นอ้าอ้อมแขนรับอย่างเต็มใจ “น่ารักจริง เจ้าตัวน้อยของพ่อ” “ไหนคะ ขอรักษ์ดูแกหน่อย” หญิงสาวเอ่ยขอบ้าง เมื่อเจ้าตัวน้อยมาอยู่ในอ้อมกอดเธอเหมือนจะรู้ทันที ไม่ร้องไห้โยเย ตัวแดงแจ๋ ดวงตากลมโต นัยน์ตาขลับดำ เรือนผมบางสีน้ำตาลอ่อนๆ ขนตางอนสวย ช่างน่ารักน่าชังเสียจริงลูกชายเธอเนี่ย ธิรักษ์ถูกนำตัวมาอยู่ห้องพักผู้ป่วย เจ้าตัวน้อยหลังได้ดื่มนมแม่จนอิ่มแปล้ก็ถูกผู้เป็นยัย ขับกล่อมไปมา เพราะตัวเองและสามีไม่สามารถมีลูกได้ เมื่อหลานสาวมีเหลนจึงเกิดอาการเห่อเป็นพิเศษ วิทูรก็ไม่น้อ

“ขอบคุณนะคะคุณติณณ์ ที่อุตส่าห์มาส่งถึงบ้าน” ธิรักษ์เอ่ยขอบคุณติณณ์ที่อาสามาส่งเธอถึงบ้าน เธอเจอเขาโดยบังเอิญจึงทักทายตามมารยาท แต่คิดว่าเขาจะอาสามาส่งเธอ โดยอ้างเหตุผลมาให้คล้อยตาม ซึ่งเธอก็ไม่อยากปฏิเสธ “ไม่เป็นไร มีอะไรให้ผมรับบอกได้นะครับ” ติณณ์ถือข้าวของช่วยหญิงสาว แม้เธอจะมีทีท่าปฏิเสธก็ตาม “ผมคงต้องขอให้คุณกลับไปได้แล้วนะครับ” อ็องตวนรอภรรยาอยู่นาน เมื่อรู้ว่าใครมาส่งภรรยาของเขาก็รีบออกมาแสดงความเป็นเจ้าของ “คุณอ็องตวน” “ครับ ผมเองที่รัก ผมขอบคุณนะครับที่หวังดีช่วยมาส่งภรรยาผม แต่คราวหน้าคงไม่รบกวนคุณติณณ์อีก” ว่าพลางโอบไหล่ของหญิงสาว ตากระตุกยิกๆเมื่อมีคนมายุ่งกับธิรักษ์ “ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี” ติณณ์แหย่อ็องตวนเล่น เอาคืนที่ทำให้เขาเจ็บแสบหลายครั้ง ถึงจะเสียใจที่ธิรักษ์แต่งงานมีครอบครัวแต่เขาคงเสียใจไม่นาน หนุ่มหล่อๆอย่างเขาเดี๋ยวก็มีสาวๆมาติดตรึม “แต่ผมเกรงว่าคงไม่ดีแล้วมั้งครับ เพราะยังอยากรักษามิตรภาพกับกิตติอยู่” “คนสวยๆ กลับมีคู่หมดซะแล้ว จีบคนโสดศัตรูมีเป็นร้อย จีบคนมีคู่ศัตรูมีเพียง