All Chapters of Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Chapter 251 - Chapter 260

Tatlong beses binasa ni Nick ang mensahe ni Kurt.Sa halip na panghawakan ang bilin, bumalik ang tingin niya sa naunang mensahe.“May mga gamit akong kukunin bukas.”Babalik si Avery sa bahay nila.Maglalakad ito sa sala. Aakyat sa silid na limang taon nilang pinagsaluhan.Baka maalala nito ang masasayang araw nila.Baka hindi pa huli ang lahat.“Okay,” isinagot niya kay Kurt.Inilapag niya ang telepono, saka tumayo.Hindi siya maaaring maghintay lamang na kunin nito ang mga gamit at tuluyang umalis.Tinawagan ni Nick ang cleaning service na dati nilang kinukuha. Nang makumpirmang may available na crew nang hapong iyon, ipinakiusap niyang linisin ang buong bahay.Sala. Kusina. Mga kuwarto.Pati ang garden at swimming pool ay ipinahanda niya sa mga taong regular na nag-aasikaso ng mga iyon.Habang pinupunasan ang mga upuan sa labas, tumayo siya sa tabi ng salaming p***o.Doon madalas maupo si Avery habang naglalaro ang mga anak.Minsan, may bitbit itong dalawang baso ng malamig na inumi

Nasa palad pa rin ni Nick ang susi nang makalabas si Avery.Muntik niya itong tawagin.Bumuka ang bibig niya, ngunit walang lumabas na salita.“Nakuha na nila ang lahat?” tanong niya kay Oscar.“Opo, sir.”Tumango siya.Wala nang damit na kailangang balikan. Wala nang gamit na maaari niyang gawing dahilan upang makita itong muli.Ipinasok niya ang susi sa bulsa.Pagbalik sa loob, dalawang plato pa rin ang nasa hapag.Lumamig na ang steak at pasta.“Ililigpit ko na po ba, sir?”“May mga lalagyan tayo sa kusina. Ibalot natin. Ibigay sa mga tumulong kahapon at kumuha ka na rin para sa iyo.”Dati, si Avery ang nagtatabi ng pagkaing hindi niya inabutan. Minsan, bubuksan niya ang refrigerator nang madaling-araw at makikitang may hapunang nakahiwalay para sa kanya.Hindi niya tinanong kung gaano katagal itong naghintay.Basta may pagkain.Basta naroon ang asawa pag-uwi niya.Inilipat niya ang pasta sa lalagyan.Nang matapos, hinugasan niya ang mga kamay at tinawagan ang abogado.“Atty. Tuazon

“Hindi ninyo pinirmahan o ipinasa ang report na ito?”Hindi inalis ni Avery ang tingin sa dokumento habang hinihintay ang sagot ng engineer.“Kailangan ko pong ihambing sa sariling kopya ang buong report. Pero tiyak akong hindi sa akin ang pirma.”Muling tiningnan ni Avery ang pangalan sa ilalim ng pahina. Kanina, isa lamang iyon sa mga dokumentong kailangang kumpirmahin. Ngayon, hindi na niya maaaring pagkatiwalaan ang nakasulat doon.“Hanapin ninyo ang orihinal. Pakisabi rin kung kanino ninyo ipinasa noon.”“Sa procurement po. Hahanapin ko pati ang email.”“Ingatan ninyo ang mga iyon. Mag-usap tayo kapag nakita ninyo.”Pagkatapos ng tawag, isinulat niya ang sinabi nito.Hindi pa niya ipaaalam kay Nick ang natuklasan. Kailangan muna niyang malaman kung ano ang mapatutunayan.Abogado siya ng investors. Hindi niya maaaring hayaang ang pag-aalala niya sa ama ng kanyang mga anak ang magdikta sa susunod niyang hakbang.Maya-maya, dumating ang email ng engineer.May kalakip na sariling kopy

Hindi siya pinatigil ni Audrey sa pag-iyak.Nanatili lamang ang mga bisig nito sa paligid niya hanggang humupa ang paghagulgol.“Matagal talaga ang healing process,” sabi ng kaibigan. “May mga araw na akala mo magaan na, tapos may malalaman ka o maaalala, sasakit ulit. Pero hindi ibig sabihin na bumalik ka sa simula.”Pinunasan ni Avery ang pisngi.“Parang wala akong natutuhan.”“Meron. Dati, inuuna mong unawain siya kahit ikaw ang nasasaktan. Ngayon, alam mong puwede kang lumayo.”Napatingin siya kay Audrey.“Hindi mo kailangang mawala muna ang pagmamahal bago mo protektahan ang sarili mo,” patuloy nito. “At hindi mo kailangang magpanggap na okay ka para masabing matatag ka.”Huminga si Avery, ngunit nanginginig pa rin ang pagbuga niya ng hangin.“Pagod na akong umiyak.”“Kung ganoon, pahinga muna. Hindi mo kailangang lutasin ngayong araw ang lahat ng nararamdaman mo.”Binuksan ni Avery ang p***o ng kotse at naupo sa driver’s seat. Sumakay si Audrey sa tabi niya.Hindi niya pinaandar

Hindi kaagad nakasagot si Nick.Nasa harap niya si Don Aurelio, naghihintay. Sa likuran ng matanda, nanatili ang bantay, sapat ang layo upang hindi makisali sa usapan.“Mahal ko po si Avery.”“May mahal bang sinasaktan?”Napayuko siya.“Hindi sapat ang pagmamahal na sinasabi mo para manatili siya,” dagdag ni Don Aurelio. “Hindi niya kailangang patuloy na masaktan para lamang mabuo ang pamilya ninyo.”Wala siyang maisagot na hindi magiging panibagong palusot.Naalala niya ang pagkaing inihanda. Ang mga regalong hindi ginalaw. Ang susi sa kanyang palad.Lahat iyon, pagtatangkang pabalikin si Avery.“Don Aurelio, humihingi po ako ng dispensa sa ginawa ko kay Avery at sa pag-aakusa ko sa inyo nang walang basehan.”Hindi ngumiti ang matanda.“Kung tapat ka, ipakita mo sa paggalang sa desisyon niya. Huwag mo na siyang guluhin pa.”Tumango si Nick bago nagpaalam.***Sa mga araw bago ang nakatakdang hearing, paulit-ulit nilang binalikan ni Atty. Tuazon ang mga dokumento.Hindi na niya hinanap