All Chapters of Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Chapter 241 - Chapter 250

Lumitaw ang tatlong tuldok sa chat.Hinintay ni Avery ang sagot sa alok niyang magkita. Nawala ang indicator, saka muling lumitaw.Muntik siyang mag-type ulit.Ngunit ibinaba niya ang telepono.Hindi niya kailangang kumbinsihin ang isang taong ayaw pang humarap.Binalikan niya ang dokumentong nasa mesa. Makalipas ang ilang minuto, umilaw ang screen.“Gusto kitang makita nang personal, pero hindi pa ako handa. Ayokong mangako ng pagkikita na hindi ko kayang panindigan.”Nakaramdam siya ng kaunting pagkadismaya.Hindi na siya sumagot.***Kinabukasan, magkatabing lumapit sina Nikolai at Nathalia habang inilalapag niya ang bag sa sala.“Mommy, may invitation po!”Iniabot ni Nathalia ang papel.Family Day.Nakatakda sa susunod na linggo ang programa, mga laro, at family picture.“Kasama po ba si Daddy?” tanong ng anak.Nasa tabi nito si Nikolai, hinihintay din ang sagot.“Kakausapin ko siya.”“May relay po,” sabi ng batang lalaki. “Apat daw po ang puwede.”Pinagmasdan ni Avery ang mga mukh

“Bumaba bilang CEO?”Napaupo si Nick sa sofa. Kumikirot ang ulo niya, ngunit hindi na iyon ang pinakamatinding dahilan kung bakit hindi siya makagalaw.“Opo, sir,” sagot ng secretary.“Sino ang lumagda?”Binanggit nito ang mga pangalan. Kilala niya ang bawat isa.“May board meeting ba?”“Ngayong alas-diyes po. Ipinadala na ang notice.”“Pakipadala rin ang petisyon. Babasahin ko muna.”Pagkatapos ng tawag, binuksan niya ang email.Reklamo ng investors. Mga ulat na hindi nagtutugma. Pagkawala ng tiwala sa pamunuan.Sa ibaba, naroon ang mga lagda ng mga direktor na dati niyang hinikayat na suportahan ang paglaki ng PrimeArc.Siya ang nagtayo ng kumpanya. Ngunit nang mangailangan ng dagdag na puhunan, nagpasok siya ng ibang shareholders. May sarili silang mga kinatawan sa board.Ngayon, hinihiling nilang ibang tao muna ang mamuno.Tinawagan niya ang kanyang abogado.“Nabasa mo na?”“Oo. Kailangan nating suriin ang kahilingan at ihanda ang records para sa pulong.”“Hindi pa nga nila alam ku

Hindi sila sa pangunahing entrance inilabas.Nauna ang dalawang pulis sa makitid na daanan sa likod ng gusali. Sumunod si Avery, kasama sina Nick, abogado nito, at site supervisor.Naririnig pa rin niya ang mga sigaw mula sa kabilang panig.“Dito po,” sabi ng pulis, binuksan ang p***o ng nakahandang sasakyan.Sumakay silang apat. Isinara ni Avery ang notebook bago inilagay sa bag.“Naiwan ang kotse ko sa parking.”“Hindi pa po maaaring balikan. Sarado ang daanan,” sagot nito.Tumango siya.Sa pag-usad nila, lumingon siya sa site. May ambulansyang palabas, habang patuloy ang pagpasok ng mga rescuer.Sa kalapit na opisina ng proyekto sila dinala.May bakanteng mesa sa maliit na conference room. Doon inilatag ng supervisor ang attendance list at mga tala.“Biglaan po,” sabi nito sa dagdag na tanong ni Avery. “Wala akong natanggap na naunang babala tungkol sa bitak.”Isinulat niya ang sagot.Hindi iyon sapat upang matukoy ang sanhi. Ngunit kailangang malinaw kung ano ang alam ng taong kaus

“Gusto sana, kung papayag ka.”Hindi umiwas si Kurt sa kanyang tingin.Napatingin si Avery sa bouquet na hawak niya. Kanina, inakala niyang isa na namang biro ang sasabihin nito. Ngunit malinaw ang sagot.“Kurt, wala akong balak na tumanggap ng manliligaw.”Tumango ito.“Alam kong marami kang pinagdaanan.”“Hindi lang iyon.” Inayos niya ang hawak sa mga bulaklak. “Ayokong may umasa sa isang bagay na hindi ko kayang ibigay.”Sandaling nanahimik si Kurt.“Tatanggapin ko ito bilang kaibigan,” dagdag niya. “Kung okay lang sa iyo.”“Oo naman.”“Pero hindi ibig sabihin, pumapayag akong magpaligaw.”“Naiintindihan ko.” Ngumiti ito. “Maghihintay ako.”Hindi gumaan ang pakiramdam niya sa sagot.“Wala akong maipapangako.”“Hindi mo kailangang mangako.”“Kurt, you’re a good friend. Let’s stay that way.”Nawala ang ngiti nito, ngunit tumango pa rin.“Salamat sa pagiging tapat.”Inilapag niya ang bouquet sa bakanteng bahagi ng mesa.Mas mabuti nang sabihin ngayon kaysa hayaang lumaki ang pag-asang

“Avery, hindi ko naman sinasabing—”“Hindi mo alam kung sino siya at kung gaano kalaki ang naitulong niya sa amin, kaya huwag mo siyang pagsalitaan ng kahit anong hindi maganda.”Nasa tagiliran na ang kamay niya, ngunit nanginginig pa rin ang mga daliri.Hindi gumalaw si Nick. Namumula ang pisnging tinamaan niya.“Wala kang alam sa buhay namin ngayon. Huwag mong punan ng kung anong hinala ang mga bagay na hindi mo maintindihan.”Bumaba ang tingin nito.Sa court, tumigil ang pagtalbog ng bola.“Mommy?”Lumapit si Nikolai. Nasa likuran nito si Nathalia, mahigpit ang hawak sa bote.“Nag-away po kayo?”Yumuko si Avery upang magpantay ang kanilang tingin. Ayaw niyang dagdagan ang pag-aalala ng mga anak.“Hindi, anak. Nag-uusap lang kami ni Daddy. May nililinaw kami.”Sumulyap ang bata sa ama.“Oo, anak. May pinag-uusapan lang kami,” sabi ni Nick.Hinawakan ni Nathalia ang kanyang manggas.“Dito ka po muna, Mommy. Huwag ka pong umalis. Panoorin natin si Kuya at Daddy.”Napatingin siya sa mal