LOGINบทที่37
ทะเล
บทที่39ชอบเเชทคดี เดือนได้เพิ่มสารวัตรมาย สารวัตรมาย:สวัสดีค่ะทุกคน สารวัตรมาย:ฉันสารวัตรมายนะคะ สารวัตรมาย:เป็นพี่สาวของเมย์ สารวัตรมาย:จะช่วยพวกคุณในการสืบเรื่องคดีค่ะ เอม:สวัสดีค่ะ เอม:ฉันเอมนะคะ
บทที่38วิว ตอนนี้ทั้งคู่ก็ได้เดินทางมายังบ้านพักริมทะเลเเล้ว ธันยวีร์จอดรถก่อนที่จะถือกระเป๋าเดินทางลงจากรถพร้อมกับเดินมายังบ้านที่ได้เช่าไว้ “หุ้ยยยย สวยจัง” เมื่อเห็นวิวทะเลหน้าห้องเจ้าตัวเล็กก็มีอาการตื่นเต้นทันที “ชอบหรอ” “ค่ะ ชอบมากเลย บรรยากาศที่นี่ก็ดีมากๆเลย” “งั้นก็พักผ่อนให้เต็มที่ เที่ยวให้สุดเลยนะ” “ค
บทที่37ทะเล“เเม่เเกเขาโดนข่มขืนเเล้วฆ่าอำพรางคดี พ่อไม่กล้าบอกเเกเพราะกลัวเเกจะรับไม่ไหว พ่อขอโทษ” ชายวัยกลางคนทรุดลงทั้งน้ำตาก่อนที่คนเป็นลูกจะเข้าไปกอด “พ่อ ทำไมพ่อไม่บอกเอม พ่อเก็บไว้คนเดี๋ยวเเบบนี้ทำไม” น้ำตาของอาจารย์สาวคลอออกมาก่อนที่จะโอบกอดพ่อของเธอเเน่น “ตอนที่พ่อเจอเเม่ พ่อยังรับไม่ไหวเลย เเล้วตอนนั้นเเกกำลังจะไปเรียนต่อต่างประเทศ พ่อกลัวเเกจะรับไม่ได้” “เเล้ว…ใครทำร้ายเเม่” “คดีของเเม่เเกถูกปิดเพราะคนใหญ่คนโตใช้เงินปิดคดี ตอนนั้นพ่
บทที่36คำถามเช้าวันรุ่งขึ้นสนามบิน อาจารย์ตัวสูงยืนอยู่ที่ประตูทางออกเพื่อดักรอหญิงสาวที่ได้นัดไว้ ปัณยตายืนมองดูเวลาที่เลทมาหลายนาทีก่อนที่จะมองอย่างกังวล “เคลื่องลงมานานเเล้วนิ หรือว่าเปลื่ยนชุดอยู่” ปัณยตาหันซ้ายหันขวาก่อนที่จะก้มมองนาฬิกาในข้อมือ ก่อนที่จะรู้สึกเหมือนโดนสกิดที่ข้างหลัง “ปันคะ” “เมฆ” เมื่อหันมาเจอกับคนรักปัณยตาก็โผล่เข้ากอดคนตรงหน้าทันที “คิดถึงจังเลย” “คิดถึงเหมือนกันค่ะ” “หิวมั้ยคะ กินอะไรมาหรือยัง” ปัณยตาผละกอดออกเเล้วถาม “ยังเลยค่ะ อยู่บนเครื่องนอนอย่างเดียวเลย กะว่าจะมากินกับปัน” “กินกันเลยหรอคะ” คำถามที่สองเเง่สองงามถูกเอ่ยถามด้วยสีหน้ากวนๆ “ไอ้บ้านิ ทะลึ่งใหญ่เเล้วนะเดี๋ยวนี้” เมฆ ชญานิศ เเฟนสาวของปัณยตาได้เอามือมาตีไหล่เบาๆพร้อมกับทำหน้าดุ “ปันหยอกเล่นค่ะ งั้นเดี๋ยวปันพาไปกินร้านที่เมฆชอบเเล้วเเราค่อยกลับบ้านกัน โอเคมั้ยคะ” “ค่ะ” “มาค่ะเดี๋ยวปันช่วยถือ” “ขอบคุณนะคะคุณเเฟน” พูดจบชญานิศก็ยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนที่จะพากันไปที่รถเเละขับออกไปตามเเพลนที่ตั้งไว้*******บ้านพ่อของเอม ตอนนี้รถหรูได้เครื่อนตัวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก่อนที่จะจอดรถเข้าในโรงจ
บทที่35รู้สึกดีโกดังเก่า “พวกมึงทำงานกันยังไง กูอุส่าให้ไปเอาข้อมูลมา พวกมึงเอาเอาข้อมูลกับเอกสารปลอมมาให้กูเนี่ยนะ” “ขอโทษครับนาย ผมไม่คิดว่าพวกมันจะเก็บเอกสารไปเเล้ว” “เเล้ววิญญาณเด็กนั้นล่ะ” “มันหนีไปได้ครับ” “มึงปล่อยให้มันหนีไปได้ยังไง เเล้วถ้าเกิดมันบอกเรื่องนี้กับอีอาจารย์นั้นกูก็ซวยสิว่ะ”
บทที่34อันตราย “มีอะไรหรือป่าวเอม” “ยิ้มบอกว่ามีคนเข้ามาขโมยเอกสารในห้อง” ธันยวีร์ทำหน้าเป็นกังวล “งั้นรีบไปเถอะ” พูดจบธันยวีร์ก็รีบขับรถออกไปทันที******คอนโดAN เมื่อถึงคอนโดธันยวีร์ก็รีบขึ้นลิฟท์ทันที เมื่อถึงชั้น15เรียวขายาวก็รีบวิ่งไปหน้าห้องของตนทันที“ยิ้ม ยิ้ม อยู่ไ







