All Chapters of Ang Anino ng Madilim na Puso : Chapter 101 - Chapter 106

Author's POVNanginginig ang mga kamay ni Vincent habang sinusubukang ikuyom ang kanyang mga kama, pinipilit ang mga itong manatiling walang galaw. Ang kanyang mga binti ay gumagalaw nang hindi mapakali, pabalik-balik sa paglalakad, hindi mapagpasyahan.Ang kanyang mga mata ay patuloy na dumudulas patungo sa pinto nang paulit-ulit.Ang takot ay kumakalmot sa kanyang dibdib—hilaw, nasasakal.Hindi pa niya naramdaman ang ganitong pagkabalisa kailanman.Kailanman.Siya ay isang lalaking nagwawasak ng lahat, hindi ang isa na naghihintay nang walang magawa sa labas ng pinto.Para sa kanya, ginawa niya ito.Ang tanging gusto niya… at kailangan ay maging maayos ang kanyang Brown.Biglang binuksan ng nars ang pinto.“Hinahanap ka na po ni Ma'am, sir,” sabi nito, lumalhakbang sa tabi.Hindi naghintay si Vincent.Dinala siya ng kanyang mga binti sa loob, hindi pantay ang hininga, ang puso ay pumupukpok nang marahas laban sa kanyang mga tadyang. Sa sandaling tinawid niya ang threshold, ang kanya

Aria's POVHindi siya sumagot. Tinitigan niya lang ako—tahimik, hindi mabasa, ang kanyang tingin ay sapat na kabigat para ipako ako sa aking kinatatayuan.Nakipaglaban ako, sinusubukang kumawala sa kanya. Ayaw kong narito, hindi sa ganitong paraan. Gusto ko ng distansya, anuman na magpapatigil sa aking puso sa pagsakit sa ganitong paraan.Pumilipit ako, naninigas ang aking katawan sa pangangailangang tumakas, ngunit sa halip ay humigpit ang kanyang hawak—matatag, na nagpapakulo sa aking dugo.“Bitiwan mo ako,” asik ko, ang aking boses ay matalas sa galit at sakit.Hindi niya ginawa.Bago ko pa maintindihan kung ano ang nangyari, hinila niya ako papalapit sa kanya. Biglang tumama ang kanyang mga labi sa akin—desperado, mabagsik—at lumaktaw ang aking puso sa loob ng aking dibdib.Ninanakaw ng halik ang hininga mula sa aking mga baga, na nahuli ako nang lubusang walang kahanda-handa.Nilabanan ko ito noong una. Talagang ginawa ko. Itinulak ko ang kanyang dibdib, sinusubukang panatilihin

Author's POV“Huli ka na,” reklamo niya nang malambot. “Nakahanda na kaming dalawa, nasaan ka ba?” tanong niya.“Pumunta ka muna sa banyo para maligo,” utos sa kanya ni Aria sa medyo striktong tono, na nagpapakunot sa noo nito sa isang kahanga-hangang paraan.Itinulak niya ito habang sinusubukang kumawala sa hawak nito, nagpapanggap na naiinis.Isang smirk ang kumurba sa mga labi nito. “Edi sabay tayong maligo.”Isang mahihiyang pamumula ang agad na kumalat sa kanyang mga pisngi. Nahihiya pa rin siya at gustong-gusto iyon ni Vincent tungkol sa kanya—kung paano umiinit ang kanyang mga pisngi sa tuwing binubuyo niya ito.Lumingon siya para harapin ito nang ganap. Ang kanyang mga kamay ay dumulas sa palibot ng leeg nito, hinihila ito pababa patungo sa kanya. Ang kanyang mga labi ay lumapit sa mga labi nito, sapat ang lapit para nakawin ang hininga nito. Lumunok ito, hindi makatingin palayo habang ang mga mata nito ay dahan-dahang tumataas para makipagtagpo sa sa kanya.Ang kanyang mga ma