All Chapters of Ang Anino ng Madilim na Puso : Chapter 61 - Chapter 70

Author's POVAng kanyang kamay ay gumalaw, dumudulas sa kanyang ibabang balakang. Sa isang mabilis na galaw, inikot niya siya sa kanyang balikat, na nag-alis ng hininga sa kanyang mga baga, ang kanyang tiyan ay tumama sa kanyang balikat.Napasinghap siya sa kanyang matalas na galaw at paghawak, ngunit mabilis itong napalitan ng kanyang sigaw.“Ano ang ginagawa mo?!” iyak niya, sumisipa at nagpupumiglas. “Ibaba mo ako!”Ngayon ang takot ay dumadaloy sa kanyang mga ugat habang nagpupumiglas sa kanyang hawak, ang kanyang mga kamao ay humahampas sa kanyang likod nang kasinglakas ng kanyang kakayanin. “Pautawin mo ako!” sigaw niya, ang kanyang boses ay nanginginig sa takot.Ngunit ang kanyang hawak ay higit pa nitong hiningpitan. Isang matalas na sampal ang bumagsak sa kanyang pwet, na nagpapatigil sa lahat ng kanyang pagpupumiglas.Ang tunog ay umalingawngaw sa silid bilang isang babala. Ang matalas na kumakagat na pakiramdam ay kumalat sa kanyang pwet, na nagpapadaing sa kanya sa sakit.

Vincent's POVMaaaring ako ang nagmamaneho ng kotse, ngunit ang aking buong pokus ay nasa kanya. Ang aking mga mata ay patuloy na lumilipat sa kanyang bawat galaw. Gumagalaw siya sa kanyang upuan muli, hindi mapakali, na parang ang kotse ay sumasakal sa kanya.Ang kanyang kamay ay gumagalaw sa kanyang tiyan habang hawak-hawak niya ito.“Huminto ka…” Ang salita ay bahagyang lumalabas sa kanyang mga labi bago ko isinampal ang mga preno at itinabi ang kotse sa gilid nang walang pangalawang isip.Bago ako makapagtanong ng anuman, itinutulak niya ang pinto nang nakabukas at natatabid na lumalabas ng kotse. Ang aking sariling pinto ay nagbubukas habang nagmamadali ako sa likod niya, ang aking puso ay pumukpok sa loob ng aking dibdib.Kumuha siya ng mabibigat na hininga, ang kanyang buong katawan ay nanginginig habang sinusubukang patatagin ang sarili. Isang sakit ang nagsisimulang mabuo sa aking dibdib, na parang isang kutsilyo ang ibinaon dito. Ang aking kamay ay mabilis na nakakahanap sa

Author’s POVAng silid ay nahulog sa ganap na katahimikan. Ang hininga ni Aria ay huminto sa kanyang lalamunan habang ang mga salita ng doktor ay lumulubog nang mas malalim at mas malalim. Ang kanyang mga kamay ay nanginginig, ang kanyang puso ay pumukpok sa kanyang dibdib, isang salita ang paulit-ulit na umalingawngaw sa kanyang isip.Buntis?Habang ang mukha ni Vincent ay nanatiling walang pagbabago sa mga salita, habang sinusubukan pa rin niyang iproseso ang sinabi ng doktor, siya ay isang gulo habang ito ay kalmado.Inayos ng doktor ang mga papel sa kanyang kamay, ang kanyang tono ay nagiging seryoso.“Gayunpaman, ito ay isang kumplikadong pagbubuntis,” pagpapatuloy niya nang malambot. “Ang iyong katawan, Mrs. Sullivan, ay hindi nagre-react sa paraang dapat. May mas mataas na peligro ng pagkalaglag.”“Ang sanggol ay nakakaranas na ng mga kahirapan sa paglaki,” idinagdag ng doktor nang maingat, tumitingin sa pagitan nila. “Ito ay humigit-kumulang isang buwan na ngayon, at ito ay ma

Author's POVNakatayo si Vincent doon, ang kanyang mga mata ay nananatili pa rin kung saan naglaho si Aria mula sa kanyang paningin. Ang tibok ng kanyang puso ay isang gulo, tulad ng kanyang mga kaisipan.Gumalaw ang kanyang mga binti para sundan siya sa loob ng ilang segundo, ngunit isang boses mula sa likod ang nagpatigil sa kanya sa lugar.Lumingon siya. Naglalakad si Adrian patungo sa kanya, si Sylvia sa kanyang tabi, ang kanyang kamay ay nakahawak nang matindi sa sa kanya. Ang tensyon ay nakatatak sa buong mukha nito.Ang kanyang matigas na ekspresyon at matatag, kalmadong mga hakbang ay sinusubukang takpan ito ngunit para kay Vincent, kailangan lang ng isang tingin para maunawaan siya.Inakay siya ni Adrian nang maingat sa loob, bawat hakbang ay sinadya habang ginagabayan siya pasulong.“Umupo ka rito, sa sofa,” ibinulong ni Adrian nang malambot, ang kanyang tono ay halos tulad ng ginagamit sa isang bata. “Babalik ako sa isang segundo. Huwag kang tatayo.”Isang kilay ang itinaas

Author's POVSa isang sandali, sumunod ang katahimikan sa silid. Tinitigan lamang siya ni Vincent habang ang tanong ay tumagos sa kanya.Ngunit ang kanyang sagot ay dumating sa susunod na segundo nang walang anumang pag-aalinlangan.“Oo. Gusto ko ang sanggol na ito.”Ang katiyakan sa kanyang tono ay nagpagimbal sa kanya, ngunit bago pa man siya makapagsalita ng anuman, ang kanyang kamay ay umakyat, na hinahawakan ang kanyang pisngi nang may kalambutan.“Ngunit higit pa doon,” ang kanyang boses ay bumagsak nang mas mababa, magaspang sa isang bagay na hindi niya maipaliwanag, “gusto ko tayo. Ito…”Ang kanyang mga mata ay lumipat sa pagitan ng kanyang nanginginig na mga labi at ng mga luhang napupuno sa kanyang mga mata. “…hindi na ito maaaring magpatuloy tulad ng dati…,” ibinulong niya.Ang dibdib ni Aria ay tumataas nang hindi pantay, ngunit sa pagkakataong ito ay walang pag-aalinlangan sa kanyang mga salita.“Hindi 'yung itinatago mo ang lahat. Gusto kong malaman ang lahat. Ikaw ba…”