“ทะ… ท่านหญิง” น้ำเสียงนุ่มเอ่ยเรียกข้างหูของนางจนต้องเอียงคอหลบก่อนจะเงยมองใบหน้าของเจียงซิงเยี่ยนที่อยู่ห่างนางไม่มากนัก“จำเอาไว้ว่าข้าทำให้เจ้าครั้งนี้ในฐานะผู้ใหญ่สอนเด็กเท่านั้น อย่าคิดลึกซึ้งไปมากกว่านี้” นางรีบพูดดักเอาไว้ก่อนเพราะกลัวว่าการกระทำในวันนี้จะทำให้ความสัมพันธ์ของนางกับเขาเกินเลยไปไกลมากกว่านี้เพราะยังไงเสียเจียงซิงเยี่ยนก็เป็นบุตรบุญธรรมของบิดานาง“ขอรับ” น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยตอบกลับมานางลอบถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะปลดผ้าคาดเอวออกแล้วแหวกสาบเสื้อของเขาให้ห่างออกจากกันเผยให้เห็นส่วนที่อยู่ภายในที่มันช่างล่อตาล่อใจเหลือเกิน ร่างกายขาวราวกับหิมะด้านนอกแต่เต็มไปด้วยรอยบาดแผลมากมายทั้งน้อยใหญ่ มองก็รู้ว่ามันมาจากฝีมือของยัยเจ๊ลี่คนเก่าอย่างแน่นอน ทุกครั้งที่มือของนางลากโดนรอยแผลเป็นเหล่านั้นเขาจะสะดุ้งผวาตลอดราวกับว่าภาพความทรงจำอันโหดร้ายมันฉายชัดเข้ามาในหัว จึงตัดสินใจดึงตัวเขาเข้ามาโอบกอดเพื่อปลอบประโลมให้หายหวาดหวั่น“ไม่ต้องกลัวมันจะไม่เป็นอะไร ทุกอย่างมันจะดีเชื่อข้า”นางเลื่อนมือต่ำลงมายังกลางกายของเขาก่อนจะกลั้นใจจับลงบนแก่นกายที่กำลังขืนสู้มือจนเจ้าลูกหมาในอ้อมแขน
Dernière mise à jour : 2026-08-10
Se connecter
