All Chapters of พี่สาวเจ้าหาใช่คนร้ายกาจเสียหน่อย: Chapter 41 - Chapter 50

93 Chapters

20 : ให้ข้าปรนนิบัติเจ้า

Chapter 20‘ให้ข้าปรนนิบัติเจ้า’อู๋เซียนลี่เดินเข้ามาภายในเรือนรับรองที่มีเจียงซิงเยี่ยนยืนอยู่ บนเก้าอี้มีอู๋เจียที่กลับมาแล้วนั่งอยู่กับชายชราหัวขาวคนหนึ่งที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาจนน่ากลัว ใบหน้าของชายชราแลดูเหมือนนางมากเลยเดาได้ทันทีว่าต้องเป็นบิดาแน่นอนเพียะ!"โอ๊ย!""ท่านพ่อ!"ยังไม่ทันที่อู๋เซียนลี่จะได้ยกมือคารวะชายชราก็ลุกขึ้นยืนพุ่งตรงมาหานางแล้วฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้ารูปงามอย่างแรงจนสะบัดหัน ร่างกายบางทรุดลงไปกองกับพื้น อู๋เจียรีบลุกมาห้ามผู้เป็นพ่อในทันทีเช่นเดียวกับเจียงซิงเยี่ยน"เจ้ากล้าดียังไงมาทำร้ายอาเยี่ยน ข้าบอกให้เจ้าดูแลเขาดี ๆ" อู๋เซินชี้หน้าบุตรสาวคนโตด้วยความโกรธ"ทะ… ท่านพ่อ ขะ… ข้า ข้าทำอันใด" อู๋เซียนลี่ตกใจจนพูดอะไรไม่ถูก สับสนไปหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมอยู่ดี ๆ นางโดนตบจนคว่ำขนาดนี้ ฟันโยกหรือเปล่าก็ไม่รู้แต่ปากแตกแน่นอน“เจ้าทุบตีเขาข้ายังพอมองผ่านได้ว่าเจ้าอาจจะสั่งสอนในฐานะพี่สาว แต่นี่ถึงขั้นต้องควักลูกตากันเลยหรือ!”“ท่านพ่อระงับโทสะก่อนเจ้าค่ะ” อู๋เจียพยายามช่วยห้าม“เจ้าก็อีกคนเหตุใดไม่บอกพ่อดันช่วยพี่สาวของเจ้าปกปิดเรื่องนี้” อู๋เซินหันมาต่อว่าบุตรสาวค
last updateLast Updated : 2026-09-04
Read more

20.1 : ให้ข้าปรนนิบัติเจ้า

เจียงซิงเยี่ยนพาอู๋เซียนลี่เข้ามาในเรือนนอนก่อนจะพามานั่งพักที่โต๊ะริมหน้าต่าง อุณหภูมิหนาวเหน็บบนเทือกเขาหิมะพัดโชยเข้ามาในห้องแต่พวกเขาทั้งสองคนก็เหมือนจะชินชากับอากาศเช่นนี้แล้วเพราะอยู่กับมันมานานมาก ถึงกระนั้นกะละมังไฟก็ยังถูกจุดในห้องเพื่อให้ห้องมีอุณหภูมิที่สูงขึ้นเสียหน่อยอู๋เซียนลี่หยิบขวดยาออกมากินก่อนจะหันไปรับถ้วยน้ำชาจากเจียงซิงเยี่ยน มือใหญ่เลื่อนขึ้นมาลูบไปตามแก้มแดงที่ขึ้นรอยนิ้วมือชัดเจนอย่างแผ่วเบา"เจ็บหรือไม่ขอรับ?""เลือดกบปากขนาดนี้ก็ต้องเจ็บสิ" นางอ้าปากออกเพื่อให้เจียงซิงเยี่ยนดูร่องรอยเลือดที่ก่อนหน้านี้มันเต็มปากไปหมด แต่คายทิ้งไปส่วนหนึ่งแล้ว"ข้าเป่าให้นะขอรับ" ร่างสูงลุกขึ้นยืนก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ๆ สองมือจับประคองคางของนางเอาไว้ยามลมร้อนเป่ารดลงมาบนแก้มคิดว่านางเป็นเด็กหรือไง เป่าแล้วหายเจ็บเนี่ยแต่การกระทำของเขาก็ชวนหัวใจสั่นไหวยามใบหน้าอยู่ใกล้กันเช่นนี้ ลมหายใจร้อนผ่าวมันชวนให้ร่างกายอ่อนระทวยจนแทบจะเหลวเป็นน้ำ เร็วกว่าสมองก็คือฝ่ามือของนางที่จับหมับเข้าที่ดวงหน้าของเจียงซิงเยี่ยนแล้วดึงริมฝีปากของเขาลงมาสัมผัสกัน แม้เซียนหนุ่มตกใจแต่เขาก็กลับมา
last updateLast Updated : 2026-09-04
Read more

21 : ของกันและกัน

Chapter 21'ของกันและกัน'ริมฝีปากแนบชิดมอบสัมผัสอันเร่าร้อนให้กันผ่านปลายลิ้นที่กำลังเกี่ยวกระหวัดกันอย่างดูดดื่มจนเกิดเสียงชื้นแฉะ อาภรณ์ที่เคยห่อหุ้มร่างกายถูกปลดออกจนเหลือเพียงเนื้อหนังที่เสียดสีกันไปมาเหงื่อชโลมกายจากความร้อนที่ผุดออกมา แม้อุณหภูมิภายนอกจะเย็นเฉียบแต่ร่างกายของคนทั้งสองกลับอบอุ่นเสียยิ่งกว่ากะละมังไฟเสียอีกสัมผัสเปียกชื้นไล่ต่ำลงมายังลำคอขาว ขบเม้มลงบนเนื้ออ่อนจนขึ้นรอยแดงระเรื่อเรียกเสียงครวญครางหวานฉ่ำจากอู๋เซียนลี่ที่นอนทอดกายให้เจียงซิงเยี่ยนได้กระทำตามใจกับเรือนร่างของนาง ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากันจนแน่น"อึก" อู๋เซียนลี่พลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับเจียงซิงเยี่ยนเอาไว้ นั่งลงบนหน้าท้องแกร่งของเขาแล้วลูบไล้มือไปตามแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น ๆ"ปกติเจ้าเป็นหมา แต่วันนี้เป็นม้าให้ข้าขี่หน่อยแล้วกัน""ม้าแบบข้า ขี่แล้วมิได้ลงง่าย ๆ นะขอรับ ต้องขี่จนกว่าข้าจะพอใจ""ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องเหนื่อยเสียหน่อย"นางโน้มใบหน้าลงไปหาเขาก่อนจะกวาดลิ้นเลียยอดอกของเขา ดูดเม้มจนมันแข็งเป็นไตเรียกเสียงครางเข้มออกมาอย่างสุขสม เจียงซิงเยี่ยนเลื่อนมือลงมาขยุ้มผมนุ่มเอาไว้แล้วดึง
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

21.1 : ของกันและกัน

เป็นอีกครั้งที่อู๋เซียนลี่ลืมตาตื่นขึ้นมาในสภาพที่สวมใส่เพียงเสื้อซับในแต่ครั้งนี้มันต่างออกมาจากครั้งแรกเพราะข้างกายมีเจียงซิงเยี่ยนนอนอยู่ด้วย เขาโอบกอดนางเอาไว้ในอ้อมแขนหลวม ๆ ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดแต่ทำให้รู้สึกดีและอบอุ่นเป็นบ้า รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนดวงหน้าหวานอย่างควบคุมไม่ได้ยามได้มองดวงหน้าของคนน้องที่หลับพริ้มตรงหน้า"ตื่นแล้วหรือขอรับ" เจียงซิงเยี่ยนลืมตามองนางด้วยรอยยิ้ม"ข้าละเมออยู่มั้ง ก็เห็นอยู่ว่าลืมตาแล้ว" นางกล่าวก่อนจะดันตัวจะลุกขึ้นนั่งแต่กลับโดนเจียงซิงเยี่ยนพลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับเอาไว้จนต้องดันอกของเขา"เจ้าจะทำอันใดอีก"เจียงซิงเยี่ยนจับมือของนางกดลงไปข้างหัวจนคนพี่ตกใจพยายามจะดันมือออกแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะสู้แรงของคนด้านบนไม่ได้เลย มิหนำซ้ำยิ่งดิ้นเจ้าลูกหมาก็ยิ่งบีบแขนแรงขึ้น"ข้าจะทำอันใดกับท่านก็ได้ อย่าลืมสิขอรับว่าท่านต้องใช้ร่างกายนี้ชดใช้ความผิดให้ข้า" เขารวบแขนนางไว้ด้วยมือข้างเดียวกดไว้เหนือหัวแล้วใช้มืออีกข้างบีบเข้าที่ลำคอเรียวแต่ไม่ได้รุนแรงอะไรแค่พอให้รู้สึกใจสั่น"ตอนนี้ร่างกายของท่านเป็นของข้า" ริมฝีปากหนากดลงบนแก้มนวลแดงฟอดใหญ่"และหัวใจของท่านก็เป็น
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

22 : บรรยากาศเย็นเฉียบ

Chapter 22‘บรรยากาศเย็นเฉียบ’"ท่านพี่ใหญ่สีหน้าท่านดูไม่ค่อยสู้ดีนัก ท่านเป็นอันใดหรือไม่?" อู๋เจียเอ่ยทักอู๋เซียนลี่ที่กำลังนั่งอ่านตำราโบราณที่สภาพเก่าแก่มาก ๆ เล่มหนึ่งอยู่ มือก็ยกจอกสุราขึ้นดื่มจนคนเป็นน้องสาวขมวดคิ้วยุ่ง"ช่วงนี้ข้าอ่อนเพลียเล็กน้อย" นางกล่าวกับน้องสาวก่อนจะรินสุราใส่จอกให้"ท่านมัวแต่อ่านตำราไม่หลับไม่นอนหรือ ข้าเห็นตำราจะท่วมหัวท่านแล้ว" อู๋เจียมองเลยไปด้านหลังของพี่สาวที่มีกองตำราวางเรียงกันจนสูง"ข้าจำสิ่งใดมิได้การหาความรู้ย่อมเป็นสิ่งที่ควรทำ บอกตามตรงนะข้าเหมือนเด็กที่เพิ่งเริ่มหัดเขียนเลย ราวกับข้าเพิ่งเริ่มฝึกวรยุทธ์" นางยกจอกสุราขึ้นดื่มเพื่อทำให้ร่างกายภายในอบอุ่น คลายความหนาวจากด้านนอก "เจ้าดื่มสิไยไม่ดื่มกับข้าเล่า?""ข้าไม่ดื่มสุรา ท่านหลงลืมไปหมดจริง ๆ ด้วย" อู๋เจียดันจอกสุราคืนให้พี่สาวก่อนจะเปลี่ยนเป็นรินน้ำชาแทน"ก็ข้าความจำเสื่อมนี่" อู๋เซียนลี่ยกจอกสุราขึ้นดื่ม"อาการของท่านเป็นเช่นไรบ้าง?""ดีขึ้นมากแล้ว รู้สึกเลือดลมภายในหมุนเวียนดี" นางยกฝ่ามือขึ้นโคจรลมปราณให้น้องสาวดู"ดีแล้วเจ้าค่ะ""เจ้าจำตอนที่ท่านพ่อนำเสี่ยวเยี่ยนมาไว้ที่นี่ได้หรือไ
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

22.1 : บรรยากาศเย็นเฉียบ

"งั้นก็แปลว่าท่านกำลังมีความรักจริง ๆ สินะ?""ข้าปิดเจ้ามิได้อยู่แล้ว เอาเป็นว่าข้ามีคนที่ทำให้ข้ามีความสุขแล้วกัน คนคนนั้นเข้ามาเติมเต็มสิ่งที่ข้าขาดหายไปได้เป็นอย่างดี" อู๋เซียนลี่กล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างเผลอไผลยามนึกถึงเจียงซิงเยี่ยน ใบหน้าก็อ่อนลงมีแต่รอยยิ้มทันที"ข้าดีใจที่ท่านมีความสุขเสียที" อู๋เจียเลื่อนมือไปกอบกุมมือพี่สาวเอาไว้ด้วยรอยยิ้ม"แล้วเจ้าเล่าเมื่อไหร่จะมีเสียที ออกเรือนก่อนข้าก็ได้นะ ข้าไม่ถือหรอก""มะ… ไม่ ข้ายังไม่คิดเรื่องนั้นหรอก""แล้วทำไมเจ้าต้องเลิ่กลั่กเสียงสั่นขนาดนั้นด้วย?""ปะ… เปล่าสักหน่อย ข้าลืมไปว่าข้าจะไปหาซื้อผ้ามาตัดชุดใหม่ งั้นข้าไปก่อนนะท่านพี่ใหญ่"อู๋เจียรีบลุกขึ้นยืนก่อนจะก้มหัวลาอู๋เซียนลี่แล้วเดินหนีออกไปในทันทีด้วยท่าทางเลิ่กลั่กจนคนเป็นพี่สาวส่ายหัวด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ถึงแม้ความจริงอู๋เจียจะไม่ใช่น้องสาวของนางจริง ๆ แต่นางกลับรู้สึกรักและเอ็นดูเป็นอย่างมาก คงอาจจะเป็นเพราะความรู้สึกลึก ๆ ภายในจิตใต้สำนึกของร่างกายนี้กำลังหล่อหลอมเข้ากับวิญญาณของนางแหละมั้งพออู๋เจียออกไปเจียงซิงเยี่ยนก็เข้ามาแทน เขาคงรอเวลานี้อยู่แหละมั้งคงอยากอยู่กับนางเพียง
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

23 : ปราบปีศาจ

Chapter 23'ปราบปีศาจ'"กรี๊ดดดด!"เสียงกรีดร้องของชาวบ้านดังไปทั่วหมู่บ้าน ผู้คนต่างวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนบางคนก็ล้มลุกคลุกคลานจนโดนเหยียบซ้ำก็มี เด็กน้อยร้องกระจองอแงพ่อแม่ต่างพากันอุ้มหลีกหนีออกไปจากตรงนั้นให้ไวที่สุดปีศาจงูสีดำมะเมื่อมเลื้อยไปตามบ้านเรือนจนแตกร้าวผุพังลงมา ลิ้นสองแฉกแลบเลียออกมาจากปากใหญ่ที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม ดวงตาสีแดงฉานดั่งโลหิตจับจ้องเหล่ามนุษย์ที่กำลังวิ่งหนีเอาตัวรอดราวกับเหยื่ออันโอชะ"ช่วยด้วย!""ช่วยข้ากับลูกด้วย"เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นภายในซากบ้านที่ปรักหักพังเรียกปีศาจงูยักษ์ให้หันไปมอง มันพุ่งไปหาเหยื่อที่ไม่มีทางสู้ในทันที สองแม่ลูกต่างกอดกันกลมด้วยความหวาดกลัว ใจก็ยอมรับในโชคชะตาว่าต้องตายแน่แล้ว แต่อยู่ดี ๆ ร่างของปีศาจร้ายก็กระเด็นออกไปไถลไปกับพื้นกวาดเอาบ้านเรือนพังพินาศไปหลายหลังอู๋เซียนลี่ลอยตัวอยู่ในอากาศเบื้องหน้าของสองแม่ลูกที่มองนางราวกับเทพมาโปรด ตี้เซียนแห่งแดนอุดรในชุดสีแดงประจำตนเป็นที่ติดตาของชาวบ้านทุกหย่อมย่าน นางหันกลับมาหาสองแม่ลูกก่อนจะคลี่ยิ้มหวานให้ทำเอาสองคนนั่งนิ่งค้างแบบที่ไม่เคยพบเคยเจอมาก่อนถึงนางจะช่วยเหลือชาวบ้าน
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

23.1 : ปราบปีศาจ

เจียงซิงเยี่ยนเดินวนไปวนมาหน้าเรือนนอนของอู๋เซียนลี่ด้วยความกังวลใจ เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปด้านในเป็นคำสั่งจากบิดาบุญธรรมที่บอกว่าการรักษานางไม่ควรให้บุรุษเช่นเขาเห็นเลยต้องออกมารอด้านนอก ได้ยินเพียงเสียงพูดคุยแผ่วเบาดังออกมาเป็นครั้งคราว"ท่านพ่อเป็นเช่นไรบ้างเจ้าคะ?" อู๋เจียรีบถามบิดาที่เพิ่งถ่ายพลังปราณรักษาอู๋เซียนลี่เสร็จ"พี่สาวของเจ้ายามนี้ร่างกายอ่อนแอนัก เดิมทีนางก็ร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก มาแข็งแรงได้ก็เพราะฝึกวรยุทธ์ มาโดนพิษจิ้งจอกอีกถึงจะขจัดพิษออกหมดแล้วแต่มันก็กลืนกินจินตันและร่างกายไปบางส่วนทำให้ไม่แข็งแรงเหมือนก่อน ใช้พลังมากไปก็จะทรุดลงแบบนี้" อู๋เซินกล่าวก่อนจะหันไปหยิบโอสถทิพย์มากรอกใส่ปากของบุตรสาวคนโต"แค่นั้นหรือเจ้าคะ?" อู๋เจียจ้องมองบิดาของตนจนเขาชักสีหน้าบึ้งตึงใส่อย่างไม่พอใจกับสายตาของบุตรสาวคนรองนัก"เจ้าต้องการจะพูดอันใดเจ้าก็พูดมาเสี่ยวเจีย อย่ามามองพ่อด้วยสายตาเช่นนั้น พ่อมิชอบ""ท่านพ่อก็รู้ดีแก่ใจว่าที่ท่านพี่ใหญ่ร่างกายอ่อนแอลงเช่นนี้เป็นเพราะผนึกจิ้งจอก""เสี่ยวเจียเจ้าพูดให้มันเบา ๆ หน่อย""ตอนท่านพ่อผนึกมันไว้ในกายท่านพี่ใหญ่ ท่านพ่อบอกมันจะ
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

24 : เราต่างมีสิ่งที่ปิดบังต่อกัน

Chapter 24‘เราต่างมีสิ่งที่ปิดบังต่อกัน’อู๋เซียนลี่ขยับกายไปมาอย่างไม่สบายตัว ความรู้สึกอึดอัดกดทับลงมาบนร่างกายจนแทบหายใจไม่ออกดึงให้นางฟื้นขึ้นจากห้วงนิทรา ดวงตาคู่สวยขยับเปิดขึ้นพลันนัยน์ตาก็เบิกกว้างเมื่อผสานเข้ากับแววตาสีแดงฉานของใครบางคนที่กำลังนั่งทับบนอกของนาง'เอาร่างของข้าคืนมา'"อึก! อะ… อู๋เซียนลี่" นางจ้องมองผู้หญิงที่กำลังนั่งทับบนอกก็มั่นใจแน่ชัดว่านั่นคือเจ๊ลี่คนเก่าไม่ผิดแน่นอน ถึงมันจะมืดถึงใบหน้าของอีกฝ่ายจะถมึงทึงมากแค่ไหนก็ตาม'เอาร่างของข้าคืนมา ปีศาจร้ายออกไปจากร่างข้า'มือเย็นเฉียบบีบลงบนคอของนางจนตาเหลือกลน เริ่มดิ้นพล่านเมื่อหายใจไม่ออกจะขยับกายสู้กลับก็ทำไม่ได้อาการตอนนี้เหมือนผีอำจะร้องให้คนช่วยก็ไม่มีเสียงจะเปล่งออกไป"ขะ… ข้า ข้ามิใช่ปีศาจ"'ลักขโมยร่างกายของข้ายังมีหน้ามาพูด ข้าจะเอาร่างกายของข้าคืนและเจ้าต้องตาย!'"ฟะ… ฟัง ฟังข้าก่อน อึก!"ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นจนแทบถลนออกมาจากเบ้า ใบหน้าซีดเผือดชโลมไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กที่ผุดออกมาจากความหวาดกลัวมันทั้งอึดอัดทั้งทรมานจนอธิบายเป็นภาษาไม่ได้เลย"ท่านหญิง ท่านหญิงขอรับ""ท่านหญิงฟื้นสิขอรับ!"เฮือก!อู๋
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

24.1 : เราต่างมีสิ่งที่ปิดบังต่อกัน

โครม!"ว้ายยยย!"เหล่านางจิ้งจอกพากันวงแตกกระเจิงเมื่อเจียงซิงเยี่ยนทำลายข้าวของรอบข้างจนเรือนไม้กลางป่ารกทึบแทบจะพังครือลงมา บางตนก็แปลงร่างเป็นจิ้งจอกตัวน้อยวิ่งกระโดดออกไปตั้งหลักเพราะไม่อยากเป็นที่ระบายอารมณ์ของราชาจิ้งจอก"นะ… นายท่าน ท่านเป็นอันใดเจ้าคะ?" นางจิ้งจอกแดงผู้กล้าเดินเข้ามาหาเจียงซิงเยี่ยนก่อนจะนั่งลงตรงหน้าของชายหนุ่ม"ข้าเจอผนึกจิ้งจอกแล้ว""จริงหรือนายท่าน" นางจิ้งจอกแดงรีบคลานเข่าเข้ามาหาเขาก่อนจะซบใบหน้าลงบนต้นขาอย่างออดอ้อน "แล้วไยไม่รีบชิงมาเล่า?""ข้ายังเอามาตอนนี้มิได้""ทำไมล่ะ?""มันอันตรายเกินไป""มีสิ่งใดที่ท่านต้องกลัว ถ้าท่านได้ผนึกจิ้งจอกมาพลังของท่านก็จะสมบูรณ์ไม่ว่าเซียนหน้าไหนก็ทำอะไรท่านมิได้อีก" นางจิ้งจอกแดงลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินอ้อมมายังด้านหลังแล้วโอบกอดเขาสอดแทรกมือลูบไปด้านหน้าอย่างยั่วยวน"ถ้าได้มันมาท่านก็จะแก้แค้นให้อดีตราชินีได้นะ"เมื่อพูดถึงมารดาไฟแค้นในใจของเจียงซิงเยี่ยนก็ถูกจุดให้ติดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เหมือนจะหลงลืมไปเพราะอู๋เซียนลี่ที่เข้ามาในชีวิตของเขาจนสุดท้ายแล้วก็นึกถึงแต่เรื่องของนาง ลืมสิ้นบุญคุณความแค้นใด ๆ
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more
PREV
1
...
34567
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status