All Chapters of พี่สาวเจ้าหาใช่คนร้ายกาจเสียหน่อย: Chapter 51 - Chapter 60

93 Chapters

25 : ความรู้สึก

Chapter 25‘ความรู้สึก’“แล้วถ้าข้ามิใช่อู๋เซียนลี่ มิใช่เจ้าของร่างกายนี้จริง ๆ เล่า เจ้าจะยังรักข้าหรือไม่?”“ท่านหมายความว่ายังไง?” เจียงซิงเยี่ยนดันตัวลุกขึ้นนั่งอู๋เซียนลี่เลยเลือกจะก้าวลงจากเตียงแล้วเดินไปยืนที่ริมหน้าต่างจ้องมองดวงดาวแพรวพราวบนท้องฟ้า มองไปยังที่ไกลแสนไกลที่นางจากมา ทั้งพ่อแม่พี่น้อง เพื่อนฝูง ทุก ๆ สิ่ง ทุก ๆ อย่างที่จากมาโดยไม่มีโอกาสจะร่ำลา มันคล้ายสวรรค์จะเห็นใจไม่ให้นางต้องตายแต่มันก็เหมือนสวรรค์จะกลั่นแกล้งเสียด้วยที่นำพานางย้อนอดีตมาไกลถึงขนาดนี้ ย้อนมาเป็นใครก็ไม่รู้ที่ชื่อเดียวกัน แต่หน้าตาไม่ได้เหมือนกันเท่าไหร่นัก แต่ความจริงนางก็เลิกสงสัยเรื่องเหล่านี้ไปนานแล้วมันไม่มีประโยชน์ที่จะหาคำตอบในเมื่อยังต้องติดอยู่ที่นี่อาจจะต้องติดตลอดไปจนตายอีกครั้งก็ได้แล้วถ้าตายครั้งนี้วิญญาณจะได้ตายอย่างสงบสุขจริง ๆ ไหม“ที่ท่านพูดหมายความว่ายังไง?” เสียงทุ้มของเจียงซิงเยี่ยนดังขึ้นจนนางต้องละสายตาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนหันกลับมามองเขาแทน“ข้ามิใช่ท่านหญิงของเจ้าหรอก”มันคงถึงเวลาที่นางต้องบอกเขาเสียที เห็นแก่ตัวมานานแล้วที่ยืมใช้ร่างกายนี้เพื่อตอบสนองความรู้สึกของตนเอ
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

25.1 : ความรู้สึก

อู๋เซียนลี่ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งภายในห้องที่ไม่คุ้นเคยนัก กลิ่นกำยานที่เหมือนกลิ่นยาอบอวลไปทั่วทั้งเรือนจนต้องขยับตัวลุกขึ้นความเจ็บก็แล่นแปล๊บจากหัวไหล่ในทันที ภาพความทรงจำก่อนหน้านี้ผุดเข้ามาในหัวมันทำให้นางไม่สามารถนอนอยู่ได้ทำท่าจะรีบลุกออกไปหาเจียงซิงเยี่ยนแต่ประตูเรือนก็ถูกเปิดออกเสียก่อน"ตื่นแล้วหรือ?" อู๋เซินเดินเข้ามา"เจ้าค่ะท่านพ่อ" นางก้มหน้าหลบสายตาของคนเป็นบิดา"อย่ามาเรียกข้าว่าพ่อ""ทะ… ทำไมเจ้าคะ?""เจ้าคิดว่าข้ามิรู้หรือว่าเจ้ามิใช่บุตรสาวของข้า อู๋เซียนลี่ที่เป็นบุตรสาวของข้าตายไปแล้ว ส่วนเจ้าเป็นวิญญาณที่ไหนไม่รู้มาสิงร่างนี้"เมื่อได้ฟังนางก็อึ้งในทันทีเพราะไม่คิดว่าบิดาที่ไม่สนใจลูกแบบอู๋เซินจะรับรู้ได้ด้วยว่านางไม่ใช่ลูกของเขา "ท่านรู้ได้ยังไงเจ้าคะ?""ลมปราณของเจ้ากับอู๋เซียนลี่ต่างกันถ้าไม่ใช่ระดับข้าคงตรวจจับยาก ครั้งแรกข้าไม่แน่ใจนักแต่พอครั้งที่สองที่ได้รักษาเจ้าข้าเลยมั่นใจว่าเจ้ามิใช่บุตรของข้า""งั้นท่านก็รู้แล้วแต่ทำไมยังนิ่งเฉย?""เจ้าใช้ร่างของบุตรสาวข้า สวมรอยเป็นนางมาตั้งนานถ้าให้ข้าบอกว่าเจ้ามิใช่บุตรสาวของข้าจริง ๆ มันจะเกิดอันใดขึ้น ผู้คน
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

26 : ใส่ร้ายป้ายสี

Chapter 26‘ใส่ร้ายป้ายสี’.อู๋เซินเข้ามาเยี่ยมเจียงซิงเยี่ยนภายในคุกที่ถูกลงอาคมเอาไว้แน่นหนา ไม่ว่าจะเซียนหรือปีศาจก็ไม่สามารถใช้พลังได้ แต่เขาไม่ได้มาคนเดียวกลับลากตัวของอู๋เซียนลี่ที่ยังคงได้รับบาดเจ็บมาด้วยก่อนจะโยนนางเข้าไปในห้องขัง"ท่านหญิง ไม่สิ เจ้าเป็นอันใดหรือไม่" เจียงซิงเยี่ยนรีบเข้ามาดูอู๋เซียนลี่ที่ยังคงนอนอยู่กับพื้นที่ไหล่มีเลือดไหลซึมออกมา บาดแผลที่เขาเป็นคนกระทำเอง"เจ้าเองก็รู้แล้วหรือว่านางมิใช่อู๋เซียนลี่พี่สาวของเจ้า" อู๋เซินยืนอยู่ด้านนอกกรงขัง"ท่านต้องการอันใดท่านพ่อ!" เจียงซิงเยี่ยนตวาดออกมาด้วยความโมโห"เจ้าก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งเท่านั้นอาเยี่ยน""ท่านหมายความว่ายังไง?""เจ้าคิดว่าความรู้สึกของเจ้าที่มีต่ออู๋เซียนลี่มันเป็นเรื่องจริงหรือ เจ้าคิดหรือว่าเจ้ารักบุตรสาวคนโตของข้าจริง ๆ""ท่านจะพูดสิ่งใดกันแน่!""หึ! หมาก็ยังเป็นหมาวันยังค่ำ" อู๋เซินหันตัวเดินมานั่งที่เก้าอี้ก่อนจะมองดูลูกเลี้ยงและลูกบุญธรรมที่เป็นหมากในกระดานของเขาด้วยรอยยิ้มสมเพช"ข้าฝังพิษเกลียดชังลงไปในกายของอู๋เซียนลี่ คนแปลกหน้าคนแรกที่นางเห็นจะสร้างความเกลียดชังในใจของนางและคนคนนั้นก็เป็
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more

26.1 : ใส่ร้ายป้ายสี

โครม!ตู้ม!เสียงระเบิดดังขึ้นจนคุกทั้งคุกสนั่นหวั่นไหว ร่างกายของอู๋เซียนลี่ทรุดลงกับพื้นในทันทีแต่โชคดีที่เจียงซิงเยี่ยนมารับได้ทัน นางสำลักไอออกมาหลายครั้งก่อนจะพยายามตั้งสติมองไปด้านนอกก็เห็นว่ามีการต่อสู้กันก่อนที่ประตูห้องคุมขังจะเปิดออก"เสี่ยวลี่ออกมา!" ฟานไป๋ยื่นมือเข้ามาหานางมันเหมือนเทพมาโปรด"สะ… เสี่ยวไป๋ ทำไมเจ้า?""ยังไม่ต้องถามรีบออกมาก่อน!" ฟานไป๋ดึงตัวของอู๋เซียนลี่ให้ลุกขึ้นยืนและไม่ลืมจะหันไปช่วยเจียงซิงเยี่ยนด้วยเพราะถ้าไม่มีเขานางก็คงไม่ยอมออกไปไหนก่อนจะพากันวิ่งหนีออกมาจากคุกทั้งสามคนวิ่งออกมาด้านนอกแต่ก็พลาดท่า ยังไงเสียคนของอีกฝั่งก็เยอะมากกว่า อี้ลี่จิ่นปรากฏตัวขึ้นพร้อมใช้กระบี่ชี้หน้าของอู๋เซียนลี่ "คนทรยศเช่นเจ้าสมควรตาย""ข้ามศพข้าไปก่อนเถิด" ฟานไป๋ดันตัวขึ้นมาขวางอู๋เซียนลี่เอาไว้"ทะ… ทำไมเสี่ยวไป๋?" นางถามอย่างไม่เข้าใจว่าเขาจะมาปกป้องนางทำไม จะมาช่วยนางทำไมเพราะชื่อเสียงของเขาต้องพังพินาศย่อยยับไปด้วย"ข้าเติบโตกับเจ้ามาตั้งแต่เยาว์วัย ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะหลอมผนึกจิ้งจอกในกายเพื่อหวังจะเป็นจอมมาร ถึงเจ้าจะร้ายกาจขนาดไหนแต่เจ้าก็ยึดมั่นในวิถีเซียน
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more

27 : จุดสิ้นสุดของเรื่องราว

Chapter 27‘จุดสิ้นสุดของเรื่องราว’.“ท่านพ่อไยท่านทำเช่นนี้!” อู๋เจียตะโกนออกไปเพราะจำได้แม่นยำว่านั่นเป็นกระบี่ของบิดาตนเองทุกคนต่างหันไปมองที่อู๋เซินเป็นตาเดียว เขาเลยแกล้งทำหน้าตาเศร้าหมองก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้นแล้วร้องไห้ออกมาราวกับคนจะขาดใจตาย “พะ… พ่อ พ่อขอโทษเจ้าเสี่ยวลี่ พ่อไม่มีทางเลือก แต่พ่อมิอาจจะเห็นเจ้าถูกความชั่วร้ายครอบงำได้จึงต้องทำเช่นนี้ ทำใจสังหารเจ้าเพื่อยุติเรื่องราวทั้งหมด”แต่เขากลับใช้พลังปราณของตนเองแทงกระบี่ลึกเข้าไปอีกอย่างเลือดเย็นเพื่อหวังจะฆ่านางและทำลายผนึกจิ้งจอกให้สิ้นในคราวเดียวเพื่อไม่ให้ความลับบางอย่างเผยออกมา ท่ามกลางสายตามากมายที่กำลังจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียวแต่ก็มองเห็นเพียงใบหน้าภายใต้หน้ากากคนดี หน้ากากของบิดาที่กำลังสูญเสียบุตรสาวอย่างเจ็บปวด“สังหารนางเสีย มันถูกต้องแล้ว”“ไม่อย่างงั้นถ้านางถูกจิตมารครอบงำจะเกิดเรื่องใหญ่ ยากจะรับมือได้”“มีโอกาสทำลายตอนนี้ก็ควรทำลายเสียให้สิ้นซาก”เสียงของเหล่าเซียนดังขึ้นอย่างเห็นด้วยในสิ่งที่เขาทำ แต่ถึงแม้จะมีคนไม่เห็นด้วยแต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดมันออกมาเพราะเป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้นสำหรับเซียนเหล่านี้
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more

27.1 : จุดสิ้นสุดของเรื่องราว

คำพูดของนางมันทำให้เขาตระหนักแล้วว่าเขาไม่เคยรักอู๋เซียนลี่คนเก่าเลย ทุกอย่างแค่สิ่งที่กระทำไปเพราะพิษลุ่มหลงในกาย ดั่งที่นางว่าเมื่อภาพมายาจางลงความจริงก็จะปรากฏ ความจริงภายในจิตใจของเขาจริง ๆ ที่ออกมาจากความรู้สึกนึกคิดของตนหาใช่สิ่งที่หล่อหลอมจากพิษลุ่มหลง สุดท้ายแล้วความรู้สึกของเขากับนางก็เป็นสิ่งจอมปลอม ไม่มีสิ่งใดระหว่างพวกเขามีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น"พูดพร่ำอันใดกัน จะร่ำลากันหรือพวกปีศาจ!" อู๋เซินตวาดขึ้น"ข้าถามว่าเรื่องที่นางพูดเป็นความจริงหรือไม่!" เจียงซิงเยี่ยนตวาดกลับไปแววตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน"แล้วมันเกี่ยวอันใดกับเจ้าด้วย?""เพราะราชินีจิ้งจอกคือมารดาของข้า!"คำกล่าวของเจียงซิงเยี่ยนทำทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะอู๋เซินเพราะเขาไม่เคยรับรู้มาก่อนว่านางจิ้งจอกจะมีบุตรชายด้วย ตลอดเวลาที่มีความสัมพันธ์สวาทต่อกันนางไม่เคยกล่าวถึงบุตรชายเลย เขาไม่เคยพบหน้าสักครั้งและไม่ใช่แค่เขาทั่วทั้งยุทธภพก็คงไม่มีใครรู้ไม่เช่นนั้นเจียงซิงเยี่ยนคงถูกตามล่าแล้ว"แต่ราชินีจิ้งจอกเป็นจิ้งจอกขาว" เซียนคนหนึ่งแย้งขึ้น"บิดาของข้าคือจิ้งจอกดำ ข้าเลยเป็นจิ้งจอกดำเหมือนบิดา""มะ… ไม่จริง นา
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more

28 : ฟ้าหลังฝน

Chapter 28'ฟ้าหลังฝน'.นับตั้งแต่เหตุการณ์ทำลายผนึกจิ้งจอกก็ผ่านมาเจ็ดราตรีแล้ว ในเหตุการณ์ครั้งนั้นอู๋เซินเสินเซียนถูกเปิดเผยความจริงว่าธาตุแท้เป็นคนเช่นไร อู๋เซียนลี่ตี้เซียนถูกเปิดเผยว่าตายแล้วมีวิญญาณดวงอื่นมาสวมรอยแทนและทำให้ทั้งยุทธภพได้รับรู้ว่านางเป็นเพียงสตรีที่น่าสงสารนางหนึ่งเท่านั้นที่ถูกใช้เป็นหมากของบิดา หลุมฝังศพของนางก็ถูกสร้างขึ้นอย่างสมเกียรติบนภูเขาหิมะอันหนาวเหน็บอย่างที่นางชอบ ส่วนหลุมฝังศพของอู๋เซินเสินเซียนไม่มี ไม่มีผู้ใดอยากสร้างให้เขาทั้งนั้นเพราะไม่อยากให้ได้รับการจดจำใด ๆ ถือเป็นการลงโทษในสิ่งที่เขาได้กระทำลงไปยอดเขาไป๋เซี่ยซานสงบเงียบ ประตูเรือนทุกเรือนถูกปิด ไม่มีเสียงใด ๆ เล็ดลอดออกมาทั้งนั้น เหล่าข้ารับใช้ที่รู้ว่านายของตนตายแล้วก็พากันขอลาออกกลับไปอยู่กับครอบครัวจนสุดท้ายก็เหลือเพียงความว่างเปล่าจนกลายเป็นที่เล่าขานว่ามีภูตผีวิญญาณร้ายจนไม่มีใครกล้าขึ้นไปเหยียบแม้แต่โจรขโมย อู๋เจียบุตรสาวคนรองตระกูลอู๋ย้ายไปอยู่กับฟานไป๋ตี้เซียนยังแดนบูรพาเพราะอู๋เซียนลี่ตี้เซียนเคยสั่งเสียไว้นานแล้วว่าถ้าตนเป็นอะไรให้ฟานไป๋ตี้เซียนดูแลอู๋เจียต่อฟานไป๋ตี้เซียนแวะเว
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more

28.1 : ฟ้าหลังฝน

สวนบุปผาแดนสวรรค์"เจ้าลูกหมาฟานไป๋ เจ้านี่มันไม่เปลี่ยนไปเลยจริง ๆ น้ำหน้าเช่นเจ้าขึ้นคุนหลุนซานให้ได้ก่อนเถิด"อู๋เซียนลี่ตี้เซียนหรือนามใหม่ว่า 'เทพธิดาบุปผาฮุ่ยเหมย' มองผ่านสระแก้วที่กำลังฉายภาพของฟานไป๋ที่พูดกับนางจากโลกมนุษย์เบื้องล่าง หญิงสาวหยิบเอาดอกท้อมาถือเอาไว้ก่อนจะเป่ามันออกไปจนกลีบสีชมพูปลิวว่อนไปในอากาศหมุนวนลงสู่โลกมนุษย์เพื่อบอกฟานไป๋ว่านางตอบรับคำของเขาแล้วเดี๋ยวจะเตรียมหมักสุราดอกท้อเอาไว้ให้หญิงสาวลุกขึ้นก่อนจะเดินไปตามสวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้สวรรค์นานาพันธุ์ กลิ่นหอมรัญจวนใจ สายลมเย็นทำให้นางผ่อนคลาย หนึ่งชาติผ่านภพยามนี้ได้มาจุติใหม่เป็นเทพธิดาบนสรวงสวรรค์ นางละทิ้งแล้วซึ่งบุญคุณความแค้นในอดีตชาติ ไม่มีแล้วความเกลียดชังต่ออู๋เซิน ไม่มีแล้วบุญคุณที่ต้องทดแทนกัน ทุก ๆ อย่างจบแล้วในชาติก่อนทุกสิ่งที่นางได้กระทำลงไปไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ นางได้ชดใช้ด้วยชีวิตแล้ว เสียสละตนเองเพื่อปกป้องทุกคน สวรรค์จึงให้โอกาสกลับมาเกิดใหม่เป็นเทพธิดาในแดนสวรรค์เช่นนี้ นับจากนี้ไปนางขอเลือกจะใช้ชีวิตใหม่ในฐานะเทพธิดาบุปผาฮุ่ยเหมยตั้งใจบำเพ็ญเพียรบารมีเพื่อเลื่อนขั้นขึ้นมากกว่านี้
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more

29 : อยากรังแกเจ้า

Chapter 29'อยากรังแกเจ้า'.อู๋เซียนลี่หันมองซ้ายมองขวามองหาเจียงซิงเยี่ยนว่าเขาอยู่แถวนี้หรือเปล่าเมื่อไม่พบจึงก้าวลงจากเตียงแล้วเดินตรงไปยังประตู ใบหน้าหวานโผล่พ้นออกไปด้านนอกเมื่อไม่เห็นใครจึงรีบออกมาจากห้องตรงไปตามทางเดินที่ถูกขุดภายในถ้ำหิน อุณหภูมิในนี้เย็นมากแม้จะมีคบเพลิงจุดให้แสงสว่างตามรายทางก็ตาม"ได้ข่าวมาว่าท่านราชาพาจิ้งจอกน้อยตนหนึ่งกลับมา""จิ้งจอกน้อยหรือ ข้าก็เห็นนางโตแล้วนะ""ก็นางอายุน้อยกว่าพวกเราย่อมต้องเรียกจิ้งจอกน้อย"เสียงของคนพูดคุยกันมันทำให้นางต้องรีบหันตัวหลบไปยังซอกหินในทันทีก่อนจะแอบมองกลุ่มสตรีที่กำลังเดินผ่านมาพลันดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างเมื่อเงาสะท้อนของสตรีเหล่านั้นเป็นรูปร่างของจิ้งจอกแต่จำนวนหางกลับแตกต่างกันออกไป นางก็เคยได้ยินมาบ้างว่ายิ่งหางเยอะยิ่งมีพลังมากแต่เจียงซิงเยี่ยนมีตั้งเก้าหางเลยนะ"คารวะท่านหญิงเจ้าค่ะ" สตรีกลุ่มหนึ่งเดินผ่านมาแล้วทำความเคารพนางจนอู๋เซียนลี่ตกใจจึงหันไปส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้"ทะ… ท่านยงท่านหญิงอะไรกัน มิใช่ มิใช่""ท่านราชาให้พวกเราเรียกเช่นนี้เจ้าค่ะ""ระ… เรียกข้าหรือ?""เจ้าค่ะ เรียกท่าน""อ๋อ ๆ แบบนี้นี่เอง" นางได้แต
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more

29.1 : อยากรังแกเจ้า

เขาไม่ได้ตอบอะไรแต่กลับจ้องมองนางด้วยแววตาที่เหมือนจะดุขึ้นเรื่อย ๆ มันก็แน่ชัดแล้วว่าเขาหมายถึงนางแน่นอนจึงเดินเข้าไปหาท่ามกลางสายตาของคนนับสิบที่จับจ้องมาจะมองอะไรนักหนาก็รู้ตัวว่าสวยมากแต่ไม่ต้องจ้องขนาดนั้นก็ได้"นะ… นั่งตรงนี้หรือ?" นางชี้นิ้วไปยังโต๊ะตรงมุมเสา"นั่งบนนี้" เขาพูดโดยไม่ได้หันมามองนางเพราะกำลังอ่านกระดาษในมืออยู่อู๋เซียนลี่มองขึ้นไปตรงที่เจียงซิงเยี่ยนนั่งก็ไม่เห็นว่ามันจะมีที่นั่งเลยนอกจากบัลลังก์หินที่เขานั่งอยู่ สงสัยจะให้นางนั่งที่พื้นมั้ง หญิงสาวก้าวเท้าขึ้นไปตามบันไดที่มีประมาณสิบขั้นได้ ยกพื้นให้สูงเหนือคนอื่นขึ้นไปแสดงถึงอำนาจสินะนางหันมองซ้ายมองขวาพยายามหาที่นั่งก็ไม่มี เขาคงให้นางนั่งที่พื้นจริง ๆ เลยทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นแบบหน้าตาเฉยทำเอาทุกคนในห้องตกใจจนเกิดเสียงซุบซิบขึ้นมา เจียงซิงเยี่ยนที่หันมาเห็นเขาก็แสดงอาการตกใจอยู่วูบหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึมแล้วดึงตัวนางให้ลุกขึ้นจากพื้น"โอ๊ย!" เสียงหวานร้องหลงเพราะแรงกระชากแทบจะทำไหล่นางหลุดอยู่แล้ว"เจ้าลงไปนั่งที่พื้นทำไม จะกวนประสาทข้าหรือ" เจียงซิงเยี่ยนจ้องมองนางด้วยแววตาดุดันราวกับจะสูบเลือด
last updateLast Updated : 2026-11-04
Read more
PREV
1
...
45678
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status