Chapter 34‘คนทอเสื้อคลุม’.หอไทซวง , แดนบูรพาอู๋เจียเดินออกมายังนอกเรือนจะตรงไปที่สระบัวเพื่อหาที่พักผ่อนหย่อนใจจะได้ปักลวดลายบนเสื้อคลุมที่ปักค้างไว้ให้เสร็จ หญิงสาวเดินมาตามทางเดินทอดยาวที่เชื่อมส่วนต่าง ๆ เอาไว้ด้วยกันมีเหล่าข้ารับใช้ที่ตามมาจากไป๋เซี่ยซานตามติดไม่ห่างตัวนางเองถึงจะเป็นผู้มีวรยุทธ์แต่ก็อยู่ในระดับเหรินเซียนเท่านั้นและไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ด้วย ไม่บ่อยนักที่นางจะใช้วรยุทธ์นอกจากจำเป็นจริง ๆ วันทั้งวันเลยมักจะหาซื้อผ้ามาตัดเย็บชุดใหม่ ปักลวดลายบนผ้า หรือแม้แต่เข้าโรงครัวเพื่อทำอาหารมากกว่า"โอ๊ย!""อ๊ะ!"แต่เพราะเหม่อลอยคิดอะไรไปไกลนางจึงไม่ทันระวังตัวชนเข้ากับใครบางคนที่เดินออกมาจากทางแยกเข้าพอดิบพอดีเพราะเป็นมุมอับสายตาจนเกือบจะหน้าหงายโชคดีที่คนคนนั้นคว้าเอวนางเอาไว้ได้ทัน หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองพลันดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างจนต้องรีบผละตัวออกมาแล้วยกมือขึ้นประสานกันในทันที"ขะ… ขออภัยโหรวหลงจินตี้เซียน ข้าไม่ทันระวังเองเจ้าค่ะ""ไยเรียกกันห่างเหินเช่นนั้นอาเจีย" โหรวหลงจินยื่นมือมารับมือของนางเอาไว้จนหญิงสาวตกใจรีบดึงกลับในทันที"ขะ… ขออภัยข้าทำกิริยาไม่งา
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-04 อ่านเพิ่มเติม