Chapter 43'ลูกข้าเป็นเด็กดี'สี่ปีต่อมาหอไทซวง , แดนบูรพาเด็กน้อยวัยสามขวบวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาภายในห้องตำราของหอไทซวงที่สูงใหญ่เด่นสง่า ผมสีดำขลับถูกถักทอเป็นเปียทั้งสองข้างดูน่ารักเข้ากับชุดสีชมพูที่กำลังสวมใส่อยู่ ร่างน้อย ๆ วิ่งเข้ามาหาประมุขหอที่กำลังนั่งตรวจจดหมายร้องเรียนต่าง ๆ จนไม่ทันสังเกตว่ามีนเด็กน้อยเข้ามากว่าจะรู้ตัวก็ตอนที่ร่างน้อยกระโจนเข้าใส่เขาเสียแล้ว"ท่านลุง!" เสียงใสหวานตะโกนลั่นก่อนจะทาบทับลงบนตัวของฟานไป๋ ทำให้ตี้เซียนแดนบูรพาล้มหงายตึงลงไปหัวโขกพื้นไปหนึ่งโป๊กจนเสียงดังแต่เด็กสาวตัวน้อยกลับหัวเราะร่วนออกมาอย่างชอบใจ"ไจ๋เอ๋อร์ลุงบอกเจ้าแล้วว่าอย่ากระโดดมาแบบนี้ เจ้าจะเจ็บตัวเอานะถ้ามันพลาด" ฟานไป๋ผงกหัวมอง 'โหรวลี่ไจ๋' บุตรสาวของโหรวหลงจินและอู๋เจียที่กำลังนั่งทับอยู่บนตัวของเขา"ท่านลุงตลก" โหรวลี่ไจ๋ยิ้มร่าอย่างชอบใจ"เจ้าเนี่ยนะเป็นสตรีแท้ ๆ ไยซนเหมือนลูกลิงขนาดนี้"ฟานไป๋ดันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะจับตัวหลานสาวตัวน้อยมานั่งตักของตน พอโหรวลี่ไจ๋เห็นหมึกก็คว้าเอาพู่กันมาจิ้มเล่นในทันทีแต่ไม่ได้วาดลงกระดาษหรอกนะดันหันมาวาดบนหน้าของตี้เซียนแดนบูรพาแทน"ไจ๋เอ๋อร์อย
Dernière mise à jour : 2026-11-04 Read More