Alle Kapitel von Bakit Ikaw Pa Rin? : Kapitel 11 – Kapitel 20

ANYA THERESE BENNETT'S POVKinuha ko ang malaking rolled blueprint at ang tablet sa aking bag. Habang si Luca ay dahan-dahang naglalakad patungo sa masukal at putikang bahagi ng lupa, nakasubaybay lang ako sa likod niya. Pilit kong tinitiis ang matinding lamig ng kaniyang pakikitungo at ang paraan ng pagpaparamdam niya sa akin kung sino ang may hawak ng awtoridad sa aming dalawa ngayon.Dahan-dahan kaming naglakad ni Luca patungo sa bakanteng lote. Malayo na kami nang kaunti sa kotse, pero naririnig ko pa rin ang mahinang andar ng makina dahil nakabukas ang aircon sa loob para kay Caroline.Matarik at medyo madulas ang daan dahil sa mahinang ulan kaninang tanghali. Nakasuot lang ako ng simpleng pamasok na sapatos na may maliit na heels, kaya bawat hakbang ko sa madulas na putikan ay kailangan kong tiyakin para hindi ako maipahamak ng sarili kong mga paa. Iisa kasi ang nadala kong company boots pero sigurado naman akong dalawa ang inihanda ko. Hindi ko alam kung may nakialam ba sa mga

ANYA THERESE BENNETT'S POV Pagkarating sa Maynila, dinala ni Luca ang kotse sa gilid ng kalsada, ilang kanto ang layo mula sa apartment building ko."Ibaba mo na siya rito, Luca," agad na hiling ni Caroline. "Gusto ko nang kumain ng dinner."Mabilis na pinindot ni Luca ang door lock button para mag-unlock ang pinto sa likod."Bumaba ka na," malamig niyang utos nang hindi lumilingon sa akin. "Siguraduhin mong maaga ka bukas sa opisina. Ayaw ko ng na-la-late na empleyado dahil lang sa puyat.""Sige po, Mr. Vitale. Maraming salamat po sa paghatid," pormal kong sabi.Kinuha ko ang aking mga gamit at dahan-dahang bumaba ng kotse. Pagkasara na pagkasara ko ng pinto, hindi na nag-aksaya pa ng segundo si Luca. Pinatakbo niya agad nang napakabilis ang sasakyan. Nag-iwan ng usok at ingay ang kaniyang sasakyan sa tahimik na kalsada.Nakatayo ako sa gilid ng kalsada habang pinapanood ko ang papalayong mga ilaw ng kaniyang kotse. Huminga ako nang malalim. Pinalipas ko ang luhang nagbabadyang luma

ANYA THERESE BENNETT'S POV Agad akong tumayo mula sa mesa ko nang dumating si Luca. Kinuha ko ang folder na naglalaman ng mga kontrata at ang kaniyang araw-araw na schedule. "Good morning, Mr. Vitale," bati ko sa kaniya habang naglalakad siya lagpas sa mesa ko. Hindi man lang siya lumingon o tumango. Diretso siyang pumasok sa loob ng kaniyang malaking opisina at hinayaan lang na nakatagilid ang p***o. Huminga ako nang malalim. Inayos ko ang pagkakahawak sa folder at saka ako dahan-dahang sumunod sa loob. Pagkapasok ko, nakatayo na siya sa tapat ng kaniyang glass desk. Tinatanggal niya ang button ng kaniyang suit jacket habang nakatitig siya sa bintana at nakatanaw sa buong lungsod. Inilapag ko ang isang folder sa ibabaw ng mesa at binuksan ang aking notebook. "Mr. Vitale, narito po ang schedule niyo ngayong araw," panimula ko sa pormal at malinaw na boses. "Sa ganap na 9:00 AM, may executive meeting po kayo kasama ang heads ng Finance at Marketing para sa budget ng Batangas proje

JACOB HARINGTON'S POVBandang alas-singko ng hapon, nakatayo ako sa malapad na sidewalk sa tapat ng Vitale Group building. Hawak ko sa kanang kamay ang isang maliit na cake box at sa kabila naman ang isang simpleng bouquet ng mga bulaklak. Gusto kong i-celebrate kasama si Anya ang promotion niya ngayon sa trabaho. Alam kong napakabigat ng mga pinagdaanan niya noong mga nakaraang araw, kaya naisip kong kahit papano ay mapasaya ko siya ngayong gabi.Inilabas ko ang cellphone ko mula sa bulsa ng jacket ko at tinawagan ang numero ni Anya. Nakailang ring ang telepono pero walang sumasagot. Ibinaba ko ang phone at naghintay ulit nang ilang minuto bago sumubok tumawag uli, pero wala pa rin. Naisip kong baka abala pa siya sa pag-aayos ng mga gamit sa 40th floor kaya hindi niya napapansin ang pagtunog ng telepono niya.Habang nakatayo ako malapit sa main entrance ng kumpanya, biglang bumukas ang glass door. Lumabas si Luca Odelle Samaniego Vitale. Nakasuot siya ng maayos na suit jacket at hala

ANYA THERESE BENNETT'S POV Kakatapos ko lang magligpit ng mga plato sa kusina at nakaupo sa gilid ng kama nang biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng nightstand. Nang tiningnan ko ang screen, bumilis ang tibok ng puso ko.Mr. Vitale.Napakagat-labi ako. Alas-diyes na ng gabi. Pagod na pagod ang katawan at isip ko mula sa mga nangyari buong araw, ngunit alam kong hindi ko p'wedeng balewalain ang tawag niya. Huminga ako nang malalim bago pinindot ang accept button at itinapat ang telepono sa aking tainga."Anya," agad na bungad ni Luca sa kabilang linya. .Puno ng pait, galit, at halatang pumuputok sa epekto ng alak ang bawat pantig ng mga salita niya. Naririnig ko rin sa background ang mahinang ugong ng musika at ingay ng mga baso."Magkita tayo. Ngayon din."Pumikit ako nang mahigpit. "Mr. Vitale, gabi na po. Lasing po kayo. Bukas na lang po natin pag-usapan sa opisina ang anumang kailangan niyo—""Huwag mo akong utusan, Anya!" marahas niyang putol sa sasabihin ko.Nanginginig