All Chapters of เมารัก Intoxication: Chapter 11 - Chapter 20

สุดท้ายแล้วมนินพัทธ์ก็เลือกเช่าโรงแรมราคาถูกพักไปก่อน พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเธอคิดจะใช้เวลาช่วงเสาร์อาทิตย์หาห้องพักอีกที คิดได้แบบนั้นก็จัดการเอาเสื้อผ้าของผู้ชายคนนั้นไปส่งร้านซักอบรีดใกล้ๆ โรงแรม เดินเตลิดเตร่เพื่อหาอะไรทานก่อนกลับที่พัก พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นรถสปอร์ตหรูคุ้นตาขับเข้ามาจอดในลานจอดรถหน้าผับชื่อดังฝั่งตรงกันข้าม พอเห็นคนที่เปิดประตูออกมาก็จำได้ทันทีว่าเป็นผู้ชายที่ช่วยเธอไว้เมื่อวาน ประตูรถอีกฝั่งเปิดออกพร้อมกับร่างบางเพรียวระหงที่ก้าวออกมา ผู้หญิงหน้าตาสะสวยสะดุดตาในชุดรัดรูปสีดำ พอทั้งคู่มายืนอยู่เคียงข้างกันมันสะกดสายตาได้ดีจริงๆ คนหนึ่งก็หล่อคนหนึ่งก็สวย มนินพัทธ์ยืนมองจนกระทั่งพวกเขาทั้งคู่เดินควงกันเข้าไปในผับชื่อดัง“ จิน แวะไปทักทายเพื่อนๆของมี่ก่อนนะ ” เดมี่เน็ตไอดอลชื่อดังยิ้มหวาน เธออยากอวดคู่ควงหนุ่มสุดฮอตกับเพื่อนๆของตัวเองใจจะขาด กว่าเขาจะยอมมาด้วยกันเธอเสียเวลาออดอ้อนอยู่ตั้งนานสองนาน ทั้งที่ไม่เคยต้องเอาใจใครมากขนาดนี้มาก่อน จินตภัทรเหลือบสายตามองกลุ่มเพื่อนของตัวเองครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าตอบรับอีกฝ่าย ร่างสูงเดินตามหญิงสาวไปยังโต๊ะด้านในสุ

“ฉันไม่ชอบเอาเปรียบใคร เดือนละหมื่นห้าโอเคไหม อาทิตย์หนึ่งทำความสะอาดแค่สองวัน บางวันที่มีปาร์ตี้ที่ห้องฉันอาจจะให้เธอมาทำความสะอาดเพิ่ม ส่วนเสื้อผ้าฉันส่งซักรีดอยู่แล้ว”“ ไม่เป็นไรๆ แค่นี้จิบๆ ไม่ต้องเสียเงินจ้างหรอก เทียบกับที่คุณช่วยฉันไว้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”“ ก็บอกไม่ชอบเอาเปรียบ จ้างทำงานก็ต้องได้ตังค์ไม่งั้นจะเรียกว่าจ้างเหรอ อ่อ แล้วเธอก็ไม่ต้องคิดตอบแทนบุญคุณอะไรหรอก เป็นใครอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นก็ต้องช่วยทั้งนั้นแหละ ” “ แต่..”“ สรุป จะทำไหม ”“ ทำ ” มิวรีบพูดออกมา มองอีกฝ่ายที่พยักหน้าพอใจในคำตอบ เด็กหนุ่มตรงหน้าก็เป็นแค่นักศึกษาไม่น่าจะมีรายได้อะไร แต่ดูจากห้องพักหรูและรถสปอร์ตที่ขับแสดงว่าฐานะทางบ้านคงรวยมากแน่ๆ มนินพัทธ์เพิ่งสังเกตว่าเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวของเขาล้วนเป็นของแบรนด์เนมทั้งนั้น เสื้อผ้าผู้ชายที่เขาให้เธอยืมใส่ก็เป็นของแบรนด์เนมด้วยเช่นกัน“ ให้เริ่มทำวันนี้เลยไหม” มนินพัทย์ยิ้มกว้าง ดวงตาคู่สวยทอประกายวิบวับด้วยความดีใจ เดือนหนึ่งทำแค่สิบกว่าวันก็ได้เงินหมื่นห้าแล้ว งานดีๆ แบบนี้หาได้ที่ไหนกัน“อืม ” จินพยักหน้าตอบรับก่อนเริ่มอธิบายว่าอุ

กรี๊ดดด..ไอ้เด็กบ้าพวกนี้ จงใจยั่วโมโหเธอชัดๆ ก่อนหน้านี้ที่เคยชมว่าสุภาพนิสัยดีเธอขอถอนคำพูดแล้วกัน ถึงอยากด่าด้วยถ้อยคำสารพัดสัตว์แต่เธอก็มีความยับยั้งชั่งใจมากพอที่จะไม่พูดมันออกไปมนินพัทธ์เดินเข้าไปยื้อแย่งแว่นตาจากมือของอาธิด้วยความโมโห ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของอีกฝ่ายที่จ้องจะเอาเปรียบเธออยู่ จินตภัทรพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นพวกเพื่อนยังเล่นแผลงๆไม่หยุด สองเท้าเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่กำลังยื้อแย่งแว่นตาของตัวเองคืน ร่างสูงคว้าแว่นตาออกจากมือของอาธิ สองมือรวบร่างเล็กไว้แน่นก่อนที่เธอจะแผลงฤทธิ์อะไรใส่พวกมัน “ พวกมึงหยุดทำอะไรเหมือนเด็กๆได้ไหม มิว! เธอก็อยู่นิ่งๆซะที ” พูดกับเพื่อนเสร็จก็หันมาดุคนตัวเล็กที่ดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขน ใบหน้าหวานแดงจัดด้วยความโมโห พอไม่ใส่แว่นตาก็น่ารักขึ้นกว่าเดิมจริงๆ ดวงตาคู่สวยนั่นเป็นประกายด้วยแรงโทสะมองสบสายตาตอบเขาด้วยความไม่พอใจ เห็นแบบนั้นริมฝีปากหยักสวยก็ยกยิ้มขึ้นเองโดยไม่รู้ตัวความรู้สึกเหมือนครั้งแรกที่เจอกันไม่มีผิดถึงมนินพัทธ์จะอายุมากกว่าแต่เขาก็ไม่เห็นว่าเธอจะเป็นผู้ใหญ่กว่าเขาตรงไหน “ อยู่นิ่งๆก่อนได้ไหม ” หน้

“ หนวกหู จะร้องทำไม ” คิ้วเรียวเลิกขึ้นเป็นเชิงถามเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องแสบแก้วหู“ กะก็ถอดเสื้อทำไมล่ะ ”ถึงจะเคยเห็นเขาเปลือยท่อนบนบ่อยๆ ก็ไม่รู้สึกคุ้นชินเลยสักครั้ง “ ถามแปลกๆ จะอาบน้ำก็ต้องถอดเสื้อผ้าสิ ” โยนเสื้อใส่ตะกร้าเสร็จก็เตรียมจะถอดกางเกงต่อ เหลือบเห็นใบหน้าแดงแจ๋ของอีกฝ่ายพลันในหัวก็นึกอะไรขึ้นมาได้“ ทำไมวันนี้ถึงใส่แว่น วันก่อนยังเห็นใส่คอนคอนแทคเลนส์อยู่เลย ” สองเท้าก้าวเข้ามาประชิดตัวอีกฝ่าย“ ไม่เกี่ยวกับจินซะหน่อย จะไปอาบน้ำก็รีบไปสิ ” ยังไม่ทันจะขยับตัวออกห่าง ต้นแขนก็ถูกดึงรั้งไว้ด้วยมือแข็ง“ ถึงเธอจะใส่แว่นหรือไม่ใส่ก็ดูดีอยู่แล้ว เป็นตัวของตัวเองน่ะดีที่สุด ไม่จำเป็นต้องทำตามที่พวกมันพูดก็ได้ ”ไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม เมื่อกี้จินชมว่าเธอดูดี? ..ถ้าชมว่าน่ารักคงดีใจมากกว่านี้ บ้าน่ะ…แล้วเธอจะดีใจไปกับคำชมของเขาทำไมกัน “ ไม่ได้เปลี่ยนตัวเองเพราะคำพูดของอาเดนกับอาธิหรอก เวลาใส่แว่นแล้วต้องจ้องหน้าคอมบ่อยๆมันทำให้ปวดหัวปวดตาน่ะ เลยเปลี่ยนใส่คอนแทคเลนส์สลับกับแว่นสายตาบ้าง ที่จริงพี่ก็อยากไปทำเลสิคตาแต่ติดที่ค่าทำมันแพง คงต้องรอเก็บเงินอีกสักพักถึงจะ

เขาตื่นนานแล้วแค่แกล้งทำเป็นนอนหลับเพื่อจะดูปฏิกิริยาของเธอเท่านั้น แต่มนินพัทธ์กลับทำเรื่องที่เขาไม่นึกฝันว่าเธอจะกล้าทำ สัมผัสของเธอมันทำให้เขารู้สึกดีจนอยากให้มือนุ่มๆสัมผัสมันให้มากกว่านี้ “ ปล่อยพี่ได้แล้ว ล้อเล่นแบบนี้พี่ไม่ชอบนะ ” มนินพัทธ์แสร้งทำเสียงฮึดฮัดไม่พอใจเพื่อกลบเกลื่อนความกระดากอาย แผ่นหลังบางที่แนบชิดแผงอกกว้างราวกับมีกระแสไฟฟ้าขุมหนึ่งแล่นผ่าน รู้สึกร้อนวาบราวกับถูกไฟลน“ เธอเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ตื่นเต้นเหรอ หัวใจเต้นแรงจัง ” เสียงทุ้มกระซิบข้างกกหูเล็ก มือข้างหนึ่งวางทาบลงบนทรวงอกข้างซ้าย บีบเคล้นคลึงมันเบาๆ ขณะที่มืออีกข้างจับมือเล็กให้กอบกุมลำเอ็นของตัวเองไว้ จับมันให้รูดขึ้นลงช้าๆบนท่อนเนื้อแข็ง ใบหน้าหวานร้อนผ่าว ลมหายใจเริ่มติดขัด สัมผัสของเขาทำเอาร่างกายเธอรู้สึกแปลกๆ ท้องน้อยรู้สึกเสียววูบวาบเมื่อฝ่ามือหนาเลื่อนต่ำลงมาถึงช่วงกลางลำตัว มนินพัทธ์ตะครุบมือเขาไว้แน่น พลางส่ายหน้าเป็นเชิงห้ามปราม “ จินอย่า! ยะอย่าทำแบบนี้เลยนะ พี่ไม่ชอบ ”“ ไม่ชอบเหรอ เธอชอบมัน เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดูว่าเธอชอบมันแค่ไหน ” น้ำเสียงนุ่มติดแหบพร่า เป่าลมหายใจอุ่น