All Chapters of เมารัก Intoxication: Chapter 51 - Chapter 60

“ แค่เรื่องงานจริงเหรอ วันนี้เธอแปลกๆนะ มีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจอีกหรือเปล่า ” จินจ้องอีกฝ่ายเขม็งพยามยามตะล่อมเพื่อเอาความจริงจากปากอีกฝ่ายให้ได้ ปกติมิวไม่ทำตัวแบบนี้ก่อน เวลามาที่ห้องเขาทุกครั้งเธอต้องโทรบอกหรือไม่ก็ส่งข้อความมาก่อนเสมอ“…” ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง ดวงตากลมโตฉายแววกังวลไม่แน่ใจ เธออยากบอกออกไปทั้งหมดแต่ติดตรงที่มันเป็นปัญหาส่วนตัว รู้สึกละอายใจและกระดากปากที่จะเล่าปัญหาในครอบครัวให้จินรับรู้ ไม่อยากทำตัวน่าสมเพชเวทนาให้เขาสงสารเห็นใจเธอรู้แก่ใจตัวเองดีว่าคงไม่สามารถหาเงินจำนวนนั้นได้ทันแน่ ถ้าลองเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากผู้ชายตรงหน้าดูเขาจะช่วยเธอไหม เงินจำนวนนี้มันเล็กน้อยมากสำหรับคนมีฐานะร่ำรวยอย่างจิน“ เป็นเพราะฉันเด็กกว่างั้นเหรอ? สำหรับเธอ…ฉันดูพึ่งพาไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรือไง ” เห็นอาการอ้ำอึ้งของเธอก็พานรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านไม่พอใจขึ้นมา ร่างสูงเตรียมขยับตัวลุกออกจากเตียงแต่ยังไม่ทันจะเดินออกไปก็ถูกดึงรั้งมือไว้ ก่อนที่ร่างนุ่มนิ่มจะโผเข้ากอดเขาไว้แน่น“ ไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ พี่แค่เครียดเรื่องงานจริงๆ ” “ โอเค เรื่องงานก็เรื่องงาน

มิวไม่มีทางเลือกอื่น มองผู้ชายร่างสูงทั้งสองคนสลับกับเลขระดับชั้นที่เลื่อนขึ้นไปจนถึงชั้นบนสุดด้วยหัวใจเต้นแรง ถ้าบอกว่าไม่กลัวเลยก็คงไม่ใช่แต่ก็อยากรู้เหตุผลว่าทำไมพี่ชายของจินถึงอยากเจอเธอ พลันดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อนึกขึ้นได้ว่าพี่ชายของจินคงจำเธอได้อย่างแน่นอน ไม่รู้ว่าคิมหันต์ต้องการอะไรกันแน่ เสียงประตูลิฟต์ที่เปิดออกดึงสติให้หลุดจากห้วงความคิด สองเท้าก้าวออกจากตัวลิฟต์เดินตามผู้ชายร่างสูงทั้งคู่ตรงไปยังประตูห้องสีดำบานใหญ่ หลังจากที่ลูกน้องของคิมหันต์เปิดประตูให้เธอเข้าไปแล้วก็กลับออกมาทันที มิวมองไปยังโต๊ะทำงานที่ว่างเปล่าพลันก็สะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงกระแอมดังขึ้นเบาๆ เจ้าของเสียงเดินออกมาจากห้องด้านใน คิมหันต์มองหญิงสาวที่ยืนนิ่งตรงกลางห้องทำงาน มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยขณะเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่าย พยายามทำตัวเป็นมิตรแต่สำหรับอีกฝ่ายกลับไม่รู้สึกอย่างนั้นนอกจากใบหน้าที่หล่อเหลางดงามและรูปร่างสูงโปร่งราวกับนายแบบแล้ว คิมหันต์กับจินตภัทรก็ยังดูคล้ายคลึงกันอยู่หลายอย่าง ซึ่งเธออธิบายไม่ได้ว่าเหมือนกันอย่างไร แต่ที่แน่ๆสิ่งที่จินบอกแล้วเธอรู้สึกเห็นด้

“…” สายตาคมกริบที่จ้องมองมาทำเอาคนถูกมองหายใจไม่ทั่วท้อง ดวงตาคู่สวยใต้แว่นกรอบใสหลุบต่ำมองฝ่ามือของตัวเอง รู้สึกดีใจที่ได้ยินเขาบอกว่าเป็นห่วง แต่ยิ่งอีกฝ่ายทำดีด้วยมากเท่าไหร่ก็อดรู้สึกผิดต่อเขาไม่ได้“ ช่วงนี้นายได้ไปที่สนามแข่งรถบ้างหรือเปล่า ”“ ถามทำไม เธออยากไปดูแข่งรถเหรอ ” จินจิ้มสับปะรดหวานฉ่ำในจานส่งเข้าปาก สายตาเหลือบมองริมฝีปากจิ้มลิ้มของคนถามไปด้วย“ เปล่า ไม่ใช่ พี่เห็นนายอยู่ห้องตลอดน่ะ…แล้วไม่ไปเที่ยวไหนกับเพื่อนๆ บ้างเหรอ ”“ คืนก่อนเพิ่งไปเที่ยวผับกับพวกมันมา แค่ไปเที่ยวกินเหล้าเฉยๆไม่ได้ไปทำอะไรเหลวไหลอย่างอื่นนะ ” จินเบือนหน้าไปมองหน้าจอทีวีเพื่อกลบเกลื่อนอาการร้อนตัวของตัวเอง ไม่รู้ทำไมต้องกลัวอีกฝ่ายเข้าใจผิด ไปเที่ยวที่แบบนั้นเรื่องผู้หญิงก็มีบ้างตามประสาผู้ชายแต่ส่วนใหญ่พวกเธอจะเป็นฝ่ายเข้าหาเขาเองมากกว่า หลังจากนัวเนียจนได้ที่จู่ๆก็รู้สึกหมดอารมณ์ไปเสียดื้อๆ รู้สึกเสียหน้าที่ทำตัวเหมือนพวกไก่อ่อนแต่ทำไงได้คนไม่มีอารมณ์จะทำต่อ น่าแปลก ตั้งแต่มีอะไรกับมิวเขาก็ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นเลย “ อืม ” มิวพยักหน้าตอบรับ ริมฝีปากเล็กถอนหายใจออกมาเ

พอได้พูดความในใจออกไปจินก็ไม่คิดกักเก็บความรู้สึกของตนเองไว้อีก ไหนๆก็เปิดปากพูดแล้วก็อยากเปิดเผยให้อีกฝ่ายได้รับรู้ ทุกช่วงเวลาที่ใช้ร่วมกันกับสาวรุ่นพี่แม้จะไม่นานนักแต่มิวก็เป็นคนเดียวที่ทำให้เขาสามารถเปิดเผยตัวตนจริงๆของตัวเองออกมาได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องสวมหน้ากากเข้าหากันเหมือนเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น ที่สำคัญมิวสามารถยอมรับตัวตนและเข้าใจในสิ่งที่เขาเป็นได้อย่างน่าเหลือเชื่อ เราทั้งคู่ไม่ได้เข้ากันได้ทุกเรื่องและมักทะเลาะกันด้วยเรื่องไร้สาระ แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยการปรับจูนเข้าหากันด้วยความเข้าใจโดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่ล้ำเส้นความเป็นส่วนตัวของกันและกันจนสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป จินรู้สึกชอบความสัมพันธ์ในรูปแบบนี้ พวกเขาทั้งคู่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้โดยไม่รู้สึกอึดอัดและไม่ต้องพยายามมาก ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมาแพ้ทางสาวรุ่นพี่ที่อายุมากกว่าถึงสี่ปี มิวเบิกตาขึ้นมองคนตรงหน้าอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ริมฝีปากขยับแย้มยิ้มออกมาอย่างคนเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่ ใบหน้าหวานแดงซ่าน หัวใจเต้นแรงโครมครามเหมือนจะหลุดออกมาจากอก ถึงจะรู้สึกดีใจมากแค่ไหนก็เหมือนดีใจได้ไม่สุดเมื่อนึกสิ่งที

“ อยากกินอะไรล่ะเดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง แต่ขอไม่แพงมากนะ ” มิวหมุนตัวกลับมาหาคนตัวสูงที่ยืนค้ำตัวเธออยู่ “ ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง เมื่อวานเพิ่งได้เงินแข่งรถมา ” ดวงตาคมเข้มทอประกายริมฝีปากหยักสวยแย้มยิ้มนิดๆ ใบหน้าของคนพูดเต็มเปี่ยมไปด้วยความภูมิใจในตนเอง เมื่อวานเขาชนะพนันแข่งรถได้เงินมาหลายแสนบาท ธุรกิจที่ตั้งใจทำร่วมกับเพื่อนๆ ก็กำลังเป็นรูปเป็นร่างขึ้นแล้ว“ ไม่เป็นไรหรอก จินทำอะไรให้พี่ตั้งหลายอย่าง ให้พี่ได้ตอบแทนน้ำใจจินบ้างเถอะนะ ”ตั้งแต่รู้จักกับจินชีวิตของเธอก็ดีขึ้นแทบทุกอย่าง เงิน งาน แถมความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาก็พัฒนาไปในทิศทางบวกและดีขึ้นตามลำดับ ทุกอย่างดีเกินไปจนเธอรู้สึกกลัว.. กลัวว่าความสุขนั้นอาจจะอยู่กับเราไม่นาน“ คนเป็นแฟนกันเรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องคิดมากเลย รีบไปเปลี่ยนชุดสิ หิวจนไส้กิ่วแล้ว ” จินพยายามทำตัวให้เป็นปกติทั้งที่รู้สึกเขินจนอยากเดินหนี เห็นอีกฝ่ายมองมาด้วยความตกใจระคนแปลกใจก็ทำตัวไม่ถูกขึ้นมา สองเท้าที่กำลังก้าวออกไปหยุดชะงักเพราะถูกคนด้านหลังดึงชายเสื้อไว้แน่น“ แฟน? เมื่อกี้นายบอกว่าเป็นแฟนกัน ” มิวหลุดยิ้มออกมาด้วยความดีใจ