“ ไม่ใช่น้องชาย แต่เป็น..” ยังไม่ทันจะพูดจบประโยคมือบางก็จัดการปิดปากอีกฝ่ายไว้แน่นสนิทพร้อมกับถลึงตาดุๆใส่“ จิน! ถ้าขืนพูดอะไรแปลกๆออกมาอีกคำเดียว พี่จะโกรธนายจริงๆแล้วนะ ” จินนิ่งเงียบไปไม่ใช่เพราะกลัวคำขู่ฟ่อเหมือนลูกแมวของอีกฝ่าย เพิ่งดีกันได้ไม่เท่าไหร่เลยไม่อยากทะเลาะกันอีก แกะฝ่ามือเล็กที่ปิดปากของตัวเองออกก็เบือนหน้าหนีไปมองทางอื่นแทน“ ขอโทษพี่อัทธ์ด้วยนะคะ มิวลืมไปเสียสนิทว่าน้องชายจะมารับน่ะค่ะ เดี๋ยวมิวขอตัวไปบอกพี่ออมก่อนนะคะ ” ยิ้มหวานให้ชายหนุ่มตรงหน้าเสร็จก็รีบสะบัดมือแข็งของอีกคนออกทันที ปล่อยสองหนุ่มให้ยืนจ้องกันเงียบๆ ไปส่วนเธอรีบก้าวเท้าฉับๆตรงไปยังโต๊ะที่หัวหน้างานสาวนั่งอยู่พอเดินกลับมาที่สองหนุ่มที่กำลังยืนคุยกันอยู่ท่าทีของอัทธ์ก็ดูแปลกไปจากเดิม คนอายุมากว่าผงกศีรษะให้เด็กหนุ่มเล็กน้อยก่อนเดินเลี่ยงกลับเข้าไปด้านในงานเลี้ยง ท่าทางพินอบพิเทาแบบนั้นมันทำให้เธออดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ ระหว่างที่เดินผ่านกันอัทธ์ก็แค่ยิ้มเจื่อนๆส่งให้แค่นั้นไม่มีแม้แต่คำกล่าวอำลากันเลยสักคำ พอเธอจะพูดอะไรออกไปร่างสูงก็ขยับเข้ามาใกล็ฉกฉวยต้นแขนเล็กไว้แน่นออกแรงกึ่งเดินกึ่ง
Last Updated : 2026-08-29 Read more