All Chapters of เมารัก Intoxication: Chapter 31 - Chapter 39

อาเดนโน้มใบหน้าเข้าพูดกับอาธิพอให้ได้ยินกันสองคน “ ไอ้จินมันแน่จริงๆว่ะ เงินพนันของกูของมึงรวมกับของไอ้นิวตันลอยเข้ากระเป๋ามันหมด ได้ทั้งเงินได้ทั้งผู้หญิง ไม่คิดว่าพี่มิวจะใจง่ายกับมันขนาดนี้ ”“ ไม่จริง มึงล้อกูเล่นใช่ไหม ”“ กูถามมันมา ”“ แม่ง ไอ้จินไอ้เพื่อนเลว อะไรดีๆก็เอาไปแดกหมด เสียดายโว้ยยย..” อาธิสบถออกมาเสียงดัง เรื่องเงินไม่เท่าไหร่ที่รู้สึกเสียดายคือผู้หญิงมากกว่า จินพาเธอเดินมาจนถึงหน้าห้องน้ำ เห็นอีกฝ่ายยังยืนนิ่งเงียบอยู่กับที่ไม่ยอมเข้าห้องน้ำสักทีเขาถึงหันมามองเป็นเชิงถาม ริมฝีปากหยักสวยพ่นควันสีขาวขุ่นออกมาเชื่องช้าขณะมองสบตากับมนินพัทธ์นิ่ง “ ไม่เข้าห้องน้ำเหรอ? ”“ พี่ไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำหรอก แค่อยากออกมาสูดอากาศข้างนอกเพราะทนเหม็นกลิ่นควันบุหรี่ไม่ไหวต่างหาก ทำไมนายถึงสูบบุหรี่จัดขนาดนี้ไม่กลัวตายผ่อนส่งหรือไง ” มองบุหรี่ในมือของจินแล้วก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ที่นี่มีแต่พวกสิงห์อมควันทั้งนั้น แถมแต่ละคนก็ดูน่ากลัวเหมือนจะไม่ใช่แค่มาแข่งรถกันเพื่อความสนุกกันเฉยๆ“ ถ้ากลัวคงไม่สูบ สูบแล้วมันช่วยให้หายเครียดดี ” ถึงพูดออกมาแบบนั้นแต่จินกลับทิ้งบุหรี่ที

“ หึ มึงต่างหากที่ต้องเตรียมเงินไว้จ่ายกู ” จินแสยะยิ้มเงยหน้าขึ้นมาอีกฝ่าย เท้าเหยียบคันเร่งแต่อีกฝ่ายยังไม่ยอมขยับถอยห่างจากตัวรถ แฟรงค์จับกระจกรถไว้แต่ก็ต้องรีบปล่อยแต่โดยดีเมื่อถูกคนในรถกดเลื่อนกระจกรถขึ้น“ เดี๋ยว! จิน กูอยากแข่งรถกับมึง สะดวกวันไหนก็นัดวันมาแล้วกัน ” แฟรงค์ตะโกนเสียงดังลั่นบอกคนในรถก่อนกระจกรถจะเลื่อนปิดสนิท จินไม่ได้สนใจฟังคำพูดของอีกฝ่ายเท้าเหยียบคันเร่งปล่อยให้รถพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็วบรรยากาศในรถเงียบสนิท มนินพัทธ์ไม่รู้จะชวนเขาคุยเรื่องอะไรและดูเหมือนอีกฝ่ายก็ไม่ได้อยากพูดอะไรเหมือนกัน จินขับรถไปเรื่อยๆ สายตาโฟกัสไปยังถนนเบื้องหน้า ไม่ได้สูบบุหรี่เหมือนที่เขาชอบทำซึ่งมันทำให้เธอแปลกใจไม่น้อย “ ไม่เห็นนายสูบบุหรี่เลย ถ้าอยากสูบก็สูบได้นะ”“ เธอไม่ชอบกลิ่นมันนี่ บ่นบ่อยๆว่าไม่อยากให้สูบทำไมตอนนี้ถึงบอกให้สูบล่ะ ”“ ก็ใช่ แต่เห็นนายดูเครียดๆ เอ่อ..ถ้าจะสูบก็ได้นะ ”“ ไม่ได้เครียด แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย ”“ เหรอ ใครจะไปรู้เห็นทำหน้าเครียดๆ ”จินหัวเราะในลำคอ ลดกระจกลงทั้งฝั่งเขาและฝั่งเธอ หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบสายตาเหม่อมองไปยังสัญญาณไฟเขี

มือเล็กขยุ้มผ้าปูเตียงแน่น ดวงตากลมโตมองริมฝีปากที่ดูดดึงยอดอกของเธออย่างตะกละตะกลาม อากาศในห้องมันเย็นฉ่ำแต่เหงื่อกามแตกพลั่กไปทั่วทั้งตัว ฝ่ามือหยาบกร้านเกาะกุมความนุ่มหยุ่นล้นมือไว้ขณะริมฝีปากหยักสวยดูดดึงยอดอกสีแดงก่ำหนักเบาสลับกันกว่าจะสมใจเด็กวายร้ายเต้านมทั้งสองข้างก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายใส หัวนมแดงก่ำบวมเปล่งแต่ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรแค่คัดตึงนิดๆ เท่านั้น จินหลับตาพริ้มแนบใบหน้าลงกับทรวงอกนุ่มไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าที่บอก มิวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก้มลงมองดูใบหน้าของเขาที่อยู่บนทรวงอกของตัวเองนิ่ง เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้วไอ้เด็กบ้าหลับหนีกันไปดื้อๆ เสียอย่างนั้น มิวพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านเมื่อเห็นเขาชิงหลับไปก่อน กลับกลายเป็นเธอที่ตาแข็งหลับไม่ลงเสียเอง ตรงกึ่งกลางกายดันรู้สึกปวดหนึบเสียววูบวาบแปลกๆ ใจหนึ่งก็อยากผลักเขาออกห่างอีกใจก็อยากอยู่แบบนี้ นิ้วเรียวจับเรือนผมนุ่มของเด็กหนุ่มเบาๆ ลูบไล้มันขึ้นลงเหมือนลูบลูกหมาลูกแมวเธอไม่คิดว่าจินจะมีมุมน่ารักแบบนี้ด้วย เขาไม่ใช่คนอ่อนโยนที่จะใส่ใจความรู้สึกใครแต่คืนนี้การกระทำของเขากลับ

“ ไม่ใช่ไม่ชอบ แค่รู้สึกว่านายหมกมุ่นมากเกินไป ”“ อยู่ใกล้เธอทีไรมันอดใจไม่ไหว ที่หลบหน้ากันเพราะเรื่องนี้แค่นี้เหรอ ”“…”มนินพัทธ์ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่คอยแต่จะวิ่งเข้าหาเขา ทั้งที่มีอะไรกันหลายครั้งแต่เธอกลับไม่ได้สนใจในตัวเขามากกว่าเดิมเลยด้วยซ้ำ การทำตัวปกติของเธอมันทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ แล้วท่าทางเย็นชาห่างเหินแบบนั้นก็ทำให้เขาเริ่มสนใจอีกฝ่ายมากขึ้นกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว อาจเพราะเป็นคนชอบเอาชนะอยู่แล้ว ยิ่งถูกเมินเฉยใส่มากๆเข้าก็ยิ่งรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมา“ จิน พี่มีเรื่องจะคุยด้วย ” ริมฝีปากเล็กพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ อารมณ์ขุ่นเคืองใจก่อนหน้านี้เบาบางลงไปจนเกือบเลือนหายไปหมดแล้ว “ ไว้คุยกันทีหลังได้ไหม ไปซื้อเบียร์มาให้ที ” เขาหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นส่งให้เธอ“ นายเรียกพี่มาหาตอนสี่ทุ่มเพื่อจะให้พี่ไปซื้อเหล้าให้เนี่ยนะ ทำไมนายเป็นคนเอาแต่ใจอย่างนี้นะจิน! ” อยากจะด่าคำหยาบออกไปแต่ก็พูดไม่ออก“ อืม แล้วคิดว่าเรียกมาทำไมเหรอ ” “…” พอถูกย้อนถามก็เล่นเอาพูดไม่ออก“ จะยืนคุยกันอยู่แบบนี้หรือไง เข้ามาก่อนสิ ” ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้อ่านข้อความอื่นๆที่จินส่งมาด้วย

ช่องทางรักของเธอบีบรัดท่อนเอ็นตุบๆ เป็นจังหวะไม่หยุด ความคับแน่นทำเอาเขาแทบคลั่งไม่นานนักท่อนเอ็นที่สาวเข้าออกรัวเร็วก็เกร็งกระตุกฉีดพ่นน้ำคาวออกมาจนหมดสิ้น เขาคำรามออกมาด้วยความสุขสม ความอุ่นวาบตรงท้องน้อยทำให้มิวรู้ว่าเขาปล่อยเข้ามาในตัวเธอ ลมหายใจทั้งคู่หอบกระเส่า เขาอุ้มเธอลงนอนราบกับเตียงนอนอีกครั้ง สะโพกแกร่งขยับกระแทกเข้าออกรูสวาทฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำกามรีดเร้นน้ำในกายที่หลงเหลืออยู่ออกมาหมดทุกหยาดหยด จินล้มตัวลงนอนแผ่หลาด้วยความเหนื่อยหอบเกือบจะผล็อยหลับไปถ้าไม่เหลือบไปเห็นคนนอนข้างกันขยับตัวลุกออกจากเตียงไป “ จะไปไหน? ” เขาขมวดคิ้วผงกหัวขึ้นมองดูเธอที่เดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาถือไว้ มิวหันมามองหน้าคนบนเตียงที่ยังอยู่ในอาการมึนเมาและเหนื่อยอ่อน“ กลับไง พรุ่งนี้พี่ต้องไปทำงานแต่เช้า ”“ เกือบตีสองแล้ว ดึกขนาดนี้ไม่ต้องกลับนอนด้วยกันที่นี่แหละ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปส่ง ”“ พรุ่งนี้จินจะตื่นไหวเหรอ ไม่ต้องหรอกพี่กลับรถแท็กซี่เองดีกว่า ” เธอรู้สึกเหนียวตัวไปหมดอยากอาบน้ำชำระร่างกายก่อนกลับ ยังไม่ทันจะเดินเข้าห้องน้ำร่างสูงที่ผุดลุกออกจากเตียงก็เดินเข้ามากระชากเสื้อผ้