All Chapters of Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]: Chapter 21 - Chapter 30

“ไม่มีค่ะ เลิกกันไปนานแล้ว” เธอพูดเสียงแผ่วเบา เขาหันมามองเล็กน้อย สีหน้าสงบนิ่งกว่าเดิม “ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะล่วงล้ำ” เขาเอ่ยด้วยความสำนึกผิดที่ถามคำถามที่ไม่ควรถาม “ไม่เป็นไรเลยค่ะ” เธอยิ้มบาง แต่ดวงตาไม่ได้ยิ้มตาม “ฉันก็ไม่เคยเล่าให้ใครฟังมานานแล้วเหมือนกัน” เธอบอกเสียงเรียบ เขาเงียบ ฟังเธอ “เราคบกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยค่ะ…อยู่กันมาเกือบห้าปี พอเรียนจบก็วางแผนจะสร้างธุรกิจด้วยกัน แต่สุดท้ายเขาคบซ้อน” เสียงของเธอไม่ได้สั่น แต่ราบเรียบเกินกว่าที่ควรเป็น เหมือนเรื่องนั้นเคยเป็นไฟลุกลาม แต่วันนี้เหลือเพียงเถ้าถ่าน “พอดีฉันรู้ความจริงจากมือถือเขา…ตอนที่กำลังวางแผนไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน วันก่อนเดินทาง ฉันเจอแชตของเขากับอีกคน ใช้คำเรียกแทนกันเหมือนกับที่ใช้กับฉัน ไม่มีคำด่า ไม่มีการทะเลาะ แค่เงียบ…แล้วจากกันไป” เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแฝงไปด้วยความเย็นชา คิณห์ไม่ได้พูดอะไรทันที เขาขับรถอย่างนิ่ง แสงจากถนนสาดเข้าด้านข้างใบหน้าของเขา ทำให้เห็นสีหน้าเงียบจริงจัง “ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่เคยคบใครเป็นแฟนอีกเลยค่ะ ทำแต่งาน สร้างบริษัท ดูแลลูกค้า จัดงานแต่งให้คนอื่น จนบางครั้ง

หลังจากดื่มน้ำเสร็จ เขาไม่ขออะไรเพิ่มเติม เขาไม่ขยับเข้าหา ไม่ใช้ความใกล้ชิดเป็นข้ออ้าง เขาแค่ดื่มน้ำ พูดคุยเรื่องหนัง เรื่องไวน์ เรื่องหมาที่เขาเลี้ยงไว้ตอนเด็ก และเธอก็หัวเราะเบา กับเรื่องเล่าของเขา เหมือนเรื่องพวกนี้เป็นอะไรที่เธอไม่ได้ยินมานานแล้ว ก่อนที่เขาจะขอตัวกลับในที่สุด… “คืนนี้…ผมดีใจที่คุณเปิดประตูให้ แต่ผมจะดีใจกว่านั้น ถ้าคุณยังเปิดประตูใจเอาไว้นิดนึง…แค่พอให้ผมมีโอกาส” เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ลินน์กลับไม่ตอบ แต่แววตาเธอนิ่งและสื่อใจได้ดีกว่าคำพูดใดๆ “ฝันดีนะคะ คุณคิณห์” “ฝันดีครับ…คุณลินน์” เขายิ้ม แล้วเดินออกจากห้องเธอไปเงียบๆ ปล่อยให้เสียงปิดประตูเบาๆ ทิ้งความอุ่นละมุนไว้ในบรรยากาศ…พร้อมหัวใจที่เริ่มละลาย แสงแดดยามสายสาดผ่านผ้าม่านโปร่งของออฟฟิศหรู ทุกอย่างยังดำเนินไปอย่างปกติ โต๊ะไม้โอ๊คเงาวาว สมุดจดหนังแท้เรียงเป็นระเบียบ กลิ่นกาแฟสดและดอกยูคาลิปตัสแห้งแตะจมูกในอากาศ ลินน์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ร่างสง่างามในชุดสูทกางเกงสีเบจเข้ารูปพอดีตัว เสื้อเชิ้ตไหมสีขาวคอเปิดเล็กน้อย เธอคลี่ปากกาออก แต่ไม่ได้เขียนอะไรลงไปในสมุดจดตรงหน้า ฟ้า เลขาคู่ใจ วางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ

“ฉันอยากให้คนมีความรัก ไม่ใช่รักแบบในโฆษณา…แต่รักที่เหมาะกับเขาจริงๆ ที่เขาอาจไม่เคยรู้ว่าอยากได้” เธอพูดขึ้นมาลอยๆ เขาหันมามองเธอแวบหนึ่ง “เหมือนที่คุณ…ได้เจอคุณ” คำพูดนั้นทำให้เธอหันขวับมามองเขาในทันที หัวใจเธอเต้นแรงอย่างไม่ตั้งตัว “แต่ฉันไม่ได้มาจากแอปของคุณนะ…” เธอโต้เบา ๆ “อืม…ไม่ได้มาจากระบบที่ผมออกแบบ แต่กลายเป็น ‘ข้อผิดพลาด’ ที่ผมไม่เคยตั้งใจลบ” เขาพูดเหมือนจะหยอก แต่แววตาของเขากลับจริงจังจนน่าใจหาย เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม ในรถยังมีเสียงเพลงคลอเบา ๆ วิวค่ำเมืองค่อย ๆ ผ่านไปนอกหน้าต่าง แต่ภายในรถ กลับเหมือนอุณหภูมิเปลี่ยนไป ราวกับพื้นที่เล็ก ๆ นี้ กำลังบีบให้เธอรับรู้ว่า… รถสปอร์ตคันหรูแล่นผ่านประตูรั้วเหล็กบานใหญ่ที่เปิดออกโดยอัตโนมัติ ราวกับต้อนรับแขกคนสำคัญเข้าสู่ดินแดนส่วนตัว เธอเงยหน้ามองอย่างไม่อาจซ่อนความตกตะลึงได้ คฤหาสน์สไตล์โมเดิร์นผสมคลาสสิก ใหญ่โต โอ่อ่า และมีเสน่ห์ลึกลับแบบยุโรปตะวันตก กระจกใสบานสูงทะลุสองชั้นสะท้อนแสงไฟอุ่นๆ จากภายในตัวบ้าน กรอบหน้าต่างสีดำด้านตัดกับหินอ่อนขาวเรียบหรู แค่เพียงภายนอกก็ดูเหมือนบ้านในฝันของใครหลายคน “

เธอหยุดยืนมองตรงหน้าห้อง หรูหราอย่างเงียบงามและอบอุ่นแบบไม่โอ้อวด ประตูไม้บานเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นภายในที่ตกแต่งด้วยโทนสี ทราย ขาว และทองอ่อน ผนังเป็นปูนเปลือยขัดมันเรียบสบายตา เพดานสูง มีไม้คานโชว์แนว และผ้าม่านโปร่งสีขาวพลิ้วไปตามแรงลมทะเล เมื่อก้าวเดินเข้าไปภายในห้องนอน เตียง King Size ขนาดใหญ่พิเศษ วางอยู่กลางห้อง หัวเตียงบุด้วยหนังสีทราย เย็บลายเรขาคณิต หมอนหลายใบเนื้อนุ่ม และผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดเหมือนในภาพโฆษณา ด้านข้างมีโซฟานั่งเล่นเล็ก ๆ พร้อมโต๊ะไม้กลมและแจกันใส่ดอกกุหลาบสีแดงสด เพียงหนึ่งดอก อ่างจากุซซี่อยู่ฝั่งหนึ่งของห้องเป็นอ่างจากุซซี่ทรงกลมขนาดใหญ่ฝังพื้นริมหน้าต่างบานสูง ที่มองออกไปเห็นวิวทะเลได้อย่างชัดเจน พนักอิงรอบอ่างบุด้วยหนังกันน้ำอย่างดี เมื่อแช่น้ำจะสามารถชมพระอาทิตย์ตกดินที่กลมโตค่อยๆ ลับขอบน้ำได้จากมุมที่ดีที่สุดในห้อง แสงเทียนไร้ควันวางไว้ตามมุมห้อง และกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของลาเวนเดอร์ถูกอบทั่วห้อง ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในสปาระดับไฮเอนด์ ประตูกระจกบานเลื่อนเปิดออกไปยังสระว่ายน้ำอินฟินิตี้พูล น้ำในสระใสจนแทบแยกไม่ออกจากทะเลจริง เรียบเสมอกันราวกับกลืนลงไปในขอบฟ

ซ่า… เสียงน้ำกระเพื่อมเบาๆ ดังขึ้นจากอีกฝั่งของอ่าง เธอหันขวับไปตามเสียงอย่างตกใจ และภาพที่เห็น มันทำให้ลมหายใจแทบสะดุด คิณห์ กำลังก้าวลงอ่างอย่างเงียบเชียบ แผ่นอกเปลือยเปล่ากว้างอุดมไปด้วยซิกแพคหนา และแน่นตึงภายใต้ผิวที่สะท้อนแสงไฟสลัว หยดน้ำเกาะเรียงราวคริสตัลบนผิวของเขา ร่างสูงสง่าถูกห่มไว้เพียง กางเกงบ็อกเซอร์สีดำตัวเดียว ที่เปียกจนแนบแน่นกับเรียวขา เขามองเธอ ดวงตาสงบแต่เร่าร้อนจนน่าหวั่นไหว เธอขยับตัวเล็กน้อยใต้น้ำ แขนแนบอกโดยอัตโนมัติ แต่ว่าน้ำใสแจ๋วขนาดนี้ไม่อาจบังเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอจากสายตาของเขาได้เลย “คุณ…เข้ามาทำไม…” เธอถามเสียงสั่นเล็กน้อย ทั้งตกใจและเขินจับใจ เขายิ้มมุมปาก ก่อนจะเอนตัวพิงฝั่งตรงข้ามเธอ “ผมบอกแล้วนี่ ว่าคุณไปไหนจากผมไม่ได้… แล้วผมก็ไปไหนจากคุณเหมือนกัน” เสียงของเขาทุ้มต่ำในความเงียบยิ่งชัดเจน หยดน้ำเกาะตามแนวกรามคมและไหปลาร้าที่ชัดเจนยิ่งกว่ารูปถ่าย เธอไม่กล้าจ้องนานนัก เลยเบือนหน้าหนีไปทางวิวทะเล หัวใจเต้นแรง ราวกับจะระเบิดอยู่ใต้ผิวเปลือยเปล่าที่แช่อยู่ใต้น้ำเดียวกัน “คุณคิดว่าฉันโอเคเหรอ ที่คุณลงมาแบบนี้…ในขณะที่ฉัน…” เธอพูดไม่จบ รา