All Chapters of Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]: Chapter 51 - Chapter 60

แสงแดดยามสายลอดม่านบางเข้ามาในห้องทำงานสีครีมทองเรียบหรู โต๊ะกระจกใสสะท้อนภาพหญิงสาวในชุดสูทสีขาวครีมงดงามราวเจ้าสาว ลินน์นั่งไขว้ขาอย่างสง่างาม ขณะอ่านเอกสารตรงหน้า ประตูเคาะเบา ๆ สองครั้งก่อนฟ้าก้าวเข้ามา “สวัสดีค่ะพี่ลินน์” ฟ้ายิ้มสดใสในชุดสูทเนี๊ยบถือแฟ้มหนาไว้ในมือ “เช้านี้มีรายงานสรุปจากฝ่ายกฎหมายและฝ่ายพัฒนาธุรกิจค่ะ พันธกิจร่วมทางการค้าระหว่าง L’ Èclat Wedding กับ MatchOn ได้ข้อสรุปสมบูรณ์แล้วนะคะ เอกสารเวียนไปยังทุกแผนกเรียบร้อย ทั้งฝ่ายออกแบบ ฝ่ายเทคโนโลยี และฝ่ายประชาสัมพันธ์ เพื่อให้เข้าใจข้อตกลงร่วมกันแบบตรงจุดค่ะ” “อืม” ลินน์ตอบเสียงเรียบ พร้อมเซ็นชื่อท้ายเอกสารที่ฟ้ายื่นมา “ส่วนรอบบ่ายนี้ มีประชุมย่อยเรื่องแนวทางออกแบบแฟชั่นโชว์ในไตรมาสสาม และดีไซน์คอลเลกชั่นพิเศษตามธีม Modern Royal ที่จะใช้ในงานเปิดตัวสาขาที่มิลานค่ะ” ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “อืม… ฉันอยากให้ทุกชุดมีเอกลักษณ์ ไม่ใช่แค่สวย แต่ต้อง ‘ทรงพลัง’ แบบผู้หญิงที่รู้คุณค่าตัวเอง” ลินน์พูดออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจังเช่นกัน “ค่ะ ฟ้าจะไปแจ้งฝ่ายออกแบบให้ค่ะ” ฟ้าน้อมรับคำสั่ง แต่เมื่อบทสนทนาเรื่องงานจบลง

“แล้วจะพาฉันไปที่ไหนอีกล่ะคะคืนนี้…” เธอถามโดยไม่ได้หันกลับมา ดวงตายังทอดมองแสงอาทิตย์สุดท้ายของวัน “กลับบ้านครับ” เขาตอบเรียบง่าย แต่น้ำเสียงมีน้ำหนักบางอย่าง เธอหันมามองเขาทันที ก่อนที่เขาจะหันมาสบตาและพูดต่ออย่างชัดเจน “บ้านของผม… ที่คุณก็รู้จักดี ผมเรียกมันว่า ‘รังรัก’ ของเรา” เขาพูดจบ ลินน์หัวเราะเบาๆ อย่างคนที่ไม่อาจห้ามใจได้ “หวานจนน่าหมั่นไส้เลยนะคุณ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงติดตลกกลบเกลื่อนความเขินอาย “ผมแค่พูดตามความจริง” เขาตอบกลับทันที “คืนนี้ผมอยากให้คุณกลับที่นั่น… กับผม” รถเคลื่อนตัวออกไปบนถนนสุขุมวิท เสียงเบสดนตรีแจ๊สคลอเบา ๆ ในเบาะหลังที่อบอุ่น หญิงสาวในชุดเดรสสีงาช้าง เอนตัวลงกับเบาะหนังนุ่ม ปล่อยให้กลิ่นหอมของกุหลาบแดงล้อมรอบเธอไว้ ราวกับทุกกลีบดอกเป็นคำพูดของเขา ที่ไม่พูดก็ยังสัมผัสได้ คืนนี้เธอไม่ได้กลับบ้านของตัวเองอีกแล้วสินะ แต่กลับบ้านที่หัวใจของเธอกำลังผูกไว้กับชายที่เธอรัก รักอย่างหมดหัวใจ ผู้ชายคนนี้น่ะ มันทั้งอันตราย ทั้งหรูหรา และทั้งอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน ไฟประดับพันเรียงร้อยอยู่กับไม้เลื้อยริมรั้วสระว่ายน้ำ หลอดไฟสีวอร์มไวท์กะพริบระยิบคล้ายแสงดาวบนผืนน

เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมไออุ่นที่ลอยคลุ้งออกมา คิณห์ใช้ผ้าขนหนูผืนใหญ่เช็ดผมลวกๆ อยู่บนหัวหน่าวเห็นเส้นเลือดขึ้นตรงนั้น จนน่าหวาดเสียว ก่อนที่เขาจะก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยร่างเปลือยเปล่า มีเพียงหยดน้ำไหลตามแนวไหล่กว้างและแผ่นหลังแข็งแรง แต่ห้องกลับว่างเปล่า ไม่มีใครนั่งอยู่บนเตียงแล้ว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่สัมผัสอ่อนนุ่มจะวางแนบลงบนผิวเปียกชื้นของเขา มือเรียวเย็นเล็กน้อยไล้จากแผ่นหลัง ไล่ขึ้นมาที่ไหล่ แล้วโอบเขาจากด้านหลังแนบแน่น ริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอจรดลงที่ต้นคอเขาอย่างแผ่วเบา กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเนื้อผิวและน้ำหอมแนวแป้งหรูราคาแพงทำเอาเขาแทบหยุดหายใจ “คุณหาอะไรอยู่หรือเปล่า…” เสียงเธอเบาแต่ชัดเจน เย้ายวนและมั่นใจ เขาหันกลับไปทันที และสายตาของเขาก็แทบไม่ละจากร่างของเธอ เธอสวม ชุดซีทรูลูกไม้สีดำสนิท ที่เขาเป็นคนเลือกวางไว้บนเตียงด้วยตัวเอง ผ้าซีทรูบางเฉียบแนบสนิทไปกับเรือนร่างงดงามราวรูปสลัก ลายลูกไม้ดำทอเป็นลวดลายกุหลาบเลื้อยไล่จากเนินอกผ่านหน้าท้องแบนราบลงสู่สะโพกทรงสวย เส้นสายเล็กบางพาดแนบผิวเนื้อ เผยให้เห็นเนื้อแทบทุกส่วนใต้ผืนผ้าราวกับเชื้อเชิญให้มองทะลุผ่าน ด้านหลั

เสียงฝีเท้าของเขาเบาและมั่นคง ก้าวกลับมาหาเธออีกครั้ง มือใหญ่โอบที่แผ่นหลังเธอ ส่วนอีกข้างรองใต้ข้อพับขาอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะช้อนร่างบอบบางขึ้นมาในอ้อมแขน เธอปล่อยเสียงหายใจเบาๆ ออกมาเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงยกตัว แม้ดวงตาจะถูกปิดไว้ แต่สัมผัสของเขาที่แนบแน่นรอบตัวเธอก็ทำให้หัวใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ “ผมจะพาคุณไปในที่ที่คุณจะลืมทุกอย่าง…แม้กระทั่งชื่อตัวเอง” เสียงเขาต่ำพร่าข้างขมับ หยอกเย้ากึ่งคำสัญญา ร่างของเธอแนบชิดกับแผงอกเปลือยเปล่าที่อุ่นจัดของเขา กลิ่นกายอ่อนจางของสบู่ที่เขาใช้ยังหลงเหลืออยู่ กลืนเข้ากับกลิ่นกุหลาบจากผิวกายเธอ เป็นกลิ่นเฉพาะที่มีเพียงคืนนี้เท่านั้น เขาก้าวช้าๆ ไปยังเตียงกว้างกลางห้อง เสียงผ้าปูเตียงลั่นเบาๆ เมื่อเขาค่อยๆ วางเธอลงบนผืนผ้านุ่มราวกับปีกเมฆ เธอนอนนิ่ง ดวงตาถูกปิดด้วยผ้าสีดำสนิท แต่ริมฝีปากกลับเผยอออกเล็กน้อย พร้อมรับทุกสัมผัสที่เขาจะมอบให้ มือเรียวของเธอเอื้อมขึ้น ลูบไล้แนวกรอบหน้าเขาแบบที่เคยชิน แต่เขากลับจับมือเธอไว้ แล้วยกขึ้นแนบริมฝีปากตัวเองอย่างอ่อนโยน “คืนนี้…คุณจะไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากรับรู้ความรู้สึกทั้งหมด” เขาพูดพร้อมปล่อยลมหายใจแน

ตื้ด…ตื้ด… เสียงโทรศัพท์ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง เธอประคองสติมองใบหน้าของเขาที่มองเธอด้วยสายตาอันเร่าร้อนหื่นกระหายแทบจะกลืนกินเธอไปทั้งเรือนร่าง แต่เธอต้องรับโทรศัพท์ก่อน ถ้าโทรมาต่อเนื่องขนาดนี้ต้องมีเรื่องด่วนแน่ๆ “คิณห์…คิณห์หยุดก่อน ฉันต้องรับโทรศัพท์” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหอบกระเส่า เขาเอื้อมหยิบโทรศัพท์ส่งให้เธอ ขณะที่เขายังไม่เอาดุ้นออกจากกลีบร่องของเธอ แต่ขยับให้ช้าลง เธอกดรับสายในทันที เมื่อเห็นเป็นเบอร์ของฟ้าเลขาของเธอ “โทรมามีอะไรหรือเปล่า” ลินน์ถามด้วยความสงสัย “ฟ้าขอโทษที่รบกวนเวลาส่วนตัวของพี่ลินน์นะคะ พอดีว่ามีปัญหาคอลเลคชั่นใหม่ที่จะส่งให้นางแบบที่มิลานสวมใส่ขึ้นเวที พอดีว่าเทียร่า โฮเมอร์ เธอเข้าโรงพยาบาลกระทันหันก็เลยไม่มีใครเดินแบบชุดเจ้าสาวฟินนาเล่ค่ะ” ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล แต่หารู้ไม่ว่าเจ้านายของเธอกำลังจะหลุดครางใส่โทรศัพท์ เพราะคิณห์กระแทกใส่เธอไม่ยั้งแรงราวกับว่าเขากำลังโกรธเธอที่คุยโทรศัพท์ขณะมีเซ็กส์กับเขา “ฟ้า…อึก…อื้อ…ฟ้าติดต่อให้โซเฟีย เกรย์ขึ้นแทน หุ้นของเธอใกล้เคียงกัน” ลิลน์พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา พยายามประคองสติให้ได้มากที่สุด เขาเอาดุ้นออกย