All Chapters of Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]: Chapter 41 - Chapter 50

“พวกเธอให้ผม คือ ความสุขทางกาย แต่กับคุณ คุณคือความสุขทางใจของผม” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้มที่จริงใจไม่ได้เสแสร้งแต่อย่างใด และคำพูดของเขานั้นทำให้เธอกั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขาใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาของเธอแผ่วเบา” อย่าร้องสิคนสวยของผม ผมไม่อยากเห็นน้ำตาของคุณแม้แต่หยดเดียว”เธอไม่พูดสิ่งใดออกมา กลับประกบริมฝีปากจูบเขาอย่างดูดดื่ม เขาเผยริมฝีปากรับจูบจากเธอด้วยเช่นกัน เธอไม่อาจพูดสิ่งใดออกมาได้ เพราะในใจของเธอนั้นก็รักเขามากมายไม่ต่างจากเขาเลย แต่ว่าเธอยังไม่ค่อยแน่ใจในความรักของเขาเท่าที่ควร แต่ก็อยากจะลองเสี่ยงสักครั้งกับรักครั้งนี้ ที่ไม่รู้ว่าปลายทางจะเป็นเช่นไรก็ตาม“ลินน์ ผมรักคุณ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและอ่อนโยน นัยน์ตาทั้งสองข้างที่จ้องมองเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักอย่างลึกซึ้ง และเทิดทูนบูชาดุจเธอคือเทพเจ้าในใจของเขา สายตาของเขาเช่นนี้ไม่เคยมองใครมาก่อน แม้กระทั่งคำว่า ‘รัก’ เขาก็ไม่เคยพูดกับใครมาก่อนเลย เขาพร้อมจะพูดกับคนที่เขารักจากใจจริง นั้นก็คือเธอคนนี้’ ลินน์’ ที่เขารักและอยากใช้ชีวิตนี้ร่วมกันไปจนแก่แก่เฒ่า” ลินน์ คุณอาจจะไม่เชื่อว่าผมรักคุณ แต่ทว่าผมขอพิสูจน์ตัวเองใ

ประตูกระจกฝ้าเลื่อนเปิดออกช้าๆ ลินน์ก้าวเข้าสู่ห้องประชุมใหญ่บนชั้น 24 อย่างสง่างาม บรรยากาศภายในห้องถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยโทนขาวทอง พรมลายคลื่นหินอ่อน โต๊ะกระจกยาวมีโลโก้ของบริษัท L’ Éclat Wedding และ Match-On Corporation วางอยู่ทั้งสองฝั่ง แสงไฟสว่างเจิดจ้าจากโคมไฟแชนเดอเลียคริสตัลด้านบนสะท้อนกับพื้นกระจก ทำให้ทุกอย่างในห้องเปล่งประกายราวกับฉากภาพยนตร์ และคิณห์…ยืนอยู่ที่ปลายโต๊ะประชุม เขาอยู่ในสูทสีเทาเข้มที่ตัดกับผิวสีอ่อนของเขาได้อย่างลงตัว ใบหน้าเรียบนิ่ง แต่แววตาที่สบกับเธอ…กลับร้อนแรงไม่แพ้แสงแฟลชที่กำลังจะเริ่มทำงานในอีกไม่กี่นาที “คุณลินน์มาถึงแล้วค่ะ” พิธีกรสาวในชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะผายมือเชิญเธอไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้ามของคิณห์ บรรดาสื่อมวลชนจากสายแฟชั่น เทคโนโลยี ไลฟ์สไตล์ และธุรกิจต่างจับจ้องมาทางเธอ ขณะที่กล้องถ่ายภาพ เริ่มเล็งโฟกัสไปยังสองคนที่นั่งอยู่ปลายโต๊ะ “เรียนแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน สื่อมวลชนที่เคารพ” เสียงของพิธีกรสาวดังขึ้นผ่านไมโครโฟน “วันนี้ถือเป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญของวงการแฟชั่นและเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย เมื่อ L’ Éclat Wedding ผู้นำด้า

“คุณเล่นอะไรของคุณ รู้ไหมฉันเกือบร้องครางออกมา” เธอดุเขาสีหน้าของเธอกลับดูเขินอาย เขาดันเธอชิดโต๊ะที่ให้สัมภาษณ์ ดวงตากลมโตมองเขาด้วยท่าทีตกใจเล็กน้อย แต่สายตาของเขาช่างเร่าร้อนเกินกว่าต้านทานไหว“ผมรู้ว่าคุณน่ะก็ชอบที่ผมทำ ไม่เช่นนั้นน้ำของคุณไม่เยอะขนาดนี้หรอก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงพร่าถกกระโปรงที่เธอสวมใส่ใช้มือหนาล้วงเข้าไปในกระโปรง นิ้วของเขาเกลี่ยจีสตริงสัมผัสที่กลีบร่องของเธอเบาๆ เธอส่งเสียงครางโดยไม่ได้ขัดขืนกับการกระทำของเขา เขาเผยรอยยิ้มเหมือนตัวร้ายในละครหลังข่าว” เห็นไหมว่าคุณน่ะ ชอบที่ผมสัมผัสตัวคุณมากแค่ไหน“คุณน่ะ เป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์…อ้า…” เธอพูดแผ่วเบาจ้องมองใบหน้าเขาที่น้องมองเธอ แต่ทว่าน้ำเสียงหวานๆ นั้นกำลังร้องครางกระเส่าแผ่วเบา“ผมแก่กว่าคุณสิบปี ผมยอมเป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ก็ได้ แต่ว่าคุณน่ะ คือนางแมวยั่วสวาท หลอกล่อผม จนผมหลงคุณจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว”“คุณต่างหากล่ะ ที่ล่อลวงฉัน …อื้อ…อ่ะ…อ๊ะ…อย่าขยี้สิ…อื้อ…อึก…อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊าก” เธอร้องครางกระเส่าด้วยความเสียวซาบซ่านแทบขาดใจ ทั้งที่เขายังไม่ได้สอดใส่ด้วยซ้ำพรวด…น้ำกามพวยพุ่งออกมาจากกลีบร่อง เรียวขาสั่นเ

เธอเปิดประตูห้องสวีทหรูที่เขาได้จองเอาไว้ กลิ่นหอมละมุนของ เทียนหอมกลิ่นกุหลาบ คลี่คลุมอากาศในห้องทันทีที่ก้าวเข้าไป แสงไฟสีส้มอบอุ่นไม่ได้สว่างจ้า แต่เพียงพอให้มองเห็นว่าพื้นไม้เรียบหรูของห้อง ถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบแดงไล่เป็นเส้นทางจากประตู…ไปจนถึงเตียงใหญ่ริมหน้าต่าง วิวกรุงเทพยามค่ำ ทอดตัวอยู่เบื้องหน้า หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานเปิดกว้างออกไปสู่ความเงียบสงบที่หรูหราด้านในสุดของห้อง ห้องน้ำกระจกใสล้อมรอบอ่างน้ำทรงรีติดริมกระจก ไอน้ำบาง ๆ ลอยขึ้นจากอ่างที่เปิดรอไว้แล้ว อุณหภูมิพอดีกับร่างกาย แสงจากเทียนที่วางเรียงบนขอบอ่างสะท้อนผิวน้ำระยิบระยับ เหมือนบทกวีที่ยังไม่ได้อ่าน“คุณ…” เสียงของเขาทำให้เธอหันกลับมา เขายืนอยู่ใกล้เพียงไม่ก้าว ช่อกุหลาบสีแดงสดถูกยื่นให้กุหลาบเก้าสิบเก้าดอก ผูกด้วยริบบิ้นสีเงิน เรียบแต่ทรงพลัง “สำหรับคนสวยของผม” เขาพูดด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ ลินน์ยื่นมือไปรับช้าๆ ดวงตาเธอไหววูบ“เยอะจัง” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว จ้องมองช่อกุหลาบขนาดใหญ่“เยอะพอจะบอกว่าผมจริงจัง” เขาตอบนิ่งแต่แน่น “เก้าสิบเก้า…ไม่มีเลขร้อยสินะ เพราะผมอยากให้คุณเป็นดอกที่ร้อย” คำพูดอ่อนหวานและลึกซึ้ง นัยน์ต

“ลินน์…” เขากระซิบชื่อเธอช้า ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์ที่อัดแน่น “คุณรู้ไหมว่าตอนนี้คุณสวยมากเลยนะ โดยเพราะคคุณไม่สวมใส่อะไรเลย” เขาพูดพร่าแผ่วเบา สายตาของเขานั่นจับจ้องเรืนร่างเปลือยเปล่าที่มีกลีบกุหลาบอยู่บนเรือนร่างของเธอ เธอเผยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ช่างอ่อนหวานและเร่าร้อนเกินกว่าจะต้านทานไหว มือเรียวยกมือแตะริมฝีปากขอาเขา แล้วลากนิ้วลงมาตามลำคอ “มองฉันแค่คนเดียว อย่ามองผู้หญิงคนอื่นนอกจากฉัน” เธอพูดด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ นัยน์ตาอันเร่าร้อนเป็นประกาย จ้องมองใบหน้าของเขาอย่างท้าทายราวกับเทพีลิลิธกำลังล่องลวงมนุษย์ให้ลุ่มหลงในไฟราคะที่เธอมอบให้ เขาโน้มตัวลงทาบทับร่างบาง ริมฝีปากสัมผัสหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา ไล่ลงมายังข้างแก้ม แล้วจบที่ริมฝีปากอีกครั้ง คราวนี้จูบของเขาลึกและแน่นมากขึ้น เหมือนต้องการจะหลอมรวมลมหายใจของทั้งสองให้เป็นหนึ่งเดียว มือเรียวลูบไล้อกแกร่งที่อุดมไปด้วยซิกแพคหนาแผ่วเบา “สายตาของผม…มีแค่คุณคนเดียว…นับจากนี้แล้วตลอดไป” เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ ขณะที่มือของเขาเลื่อนไล้ไปตามเอวคอดของเธอ ก่อนจะจับมือเธอมากุมไว้เหนือศีรษะ ตรึงเธอไว้กับเตียงอย่างอ่อนโยนแต่เด็ดขาด เธอเงยหน้า