Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

63

บทที่ 21 มันอุ่นไปหมดเลย ☺️❤️‍🔥

เสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตหรูคำรามต่ำๆ แทรกอยู่ในบรรยากาศฝนพรำย่านสาทร ค่ำคืนนี้ถนนเปียกสะท้อนแสงไฟนีออนจากตึกสูงระยิบระยับ ราวกับพื้นถนนถูกโรยด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ สายฝนโปรยลงมาอย่างต่อเนื่อง ปัดกระจกหน้ารถขยับเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ขับเคลื่อนให้บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความเป็นส่วนตัวเขาวางมือซ้ายบนพวงมาลัยหมุนบังคับรถอย่างมั่นคง ขณะที่มือขวาของเขาลื่นไหลลงมาวางอยู่บนหัวเข่าเรียวของเธอ“มือพี่…มันอุ่นไปหมดเลย” เธอเอ่ยเบาๆ พลางหันมองเขาผ่านแสงไฟถนนที่ทอดผ่านใบหน้าเข้มคมของเขา ดวงตาคมเข้มตวัดมองเธอแวบหนึ่ง ริมฝีปากโค้งยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“แล้วแพรอยากให้พี่เอามือไปวางตรงไหนมากกว่าหัวเข่า…หืม?” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิด เสียดแทงเข้าหัวใจเธอแรงยิ่งกว่าสายฟ้าที่กรีดผ่านท้องฟ้ามืดครึ้มด้านนอก เธอสูดหายใจเข้า รู้สึกถึงความร้อนที่ลามจากต้นขาขึ้นมาจนถึงใบหน้า“พี่…ขับรถอยู่” เสียงเธอสั่นเล็กน้อย พยายามเก็บอาการ แต่ยิ่งพูดกลับยิ่งเผยจังหวะหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นส่ำ เขาหัวเราะเบาๆ ดวงตายังจดจ่อกับถนนที่เปียกลื่น ทว่าแรงกดของมือกลับเพิ่มขึ้นเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวเคลื่อนไหววนเบาๆ บนผิวเนียนจนเธอต้องเม
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 22 อยากแต่งเมีย 🪞🕊️🤍✨

“ที่นี่…ไม่เปลี่ยนไปเลย” เธอเอ่ยเบา ๆ สายตาสะท้อนแสงไฟระยิบ ภีมชะลอรถจนหยุดสนิทตรงบันไดหินอ่อนกว้างที่ทอดสู่ประตูใหญ่ เขาหันมายิ้มให้เธอ“ต้อนรับสู่บ้าน…พยัคฆาเวศม์” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม เธอหัวเราะเบาๆ แฝงด้วยความเขิน “ฟังชื่อยังขลังเหมือนเดิมเลยนะคะ เหมือนย้อนกลับไปตอนเราเด็กๆ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“แพรยังเด็กอยู่เลย…ยี่สิบเก้าเอง” เขาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ “พี่น่ะเลยสามสิบมาแล้ว แต่ก็ยังหนุ่มยังแน่น แข็งแรงเหมือนเดิม” เขาพูด เธอส่ายหน้าพร้อมหัวเราะในลำคอ“ไม่อยากเชื่อเลยนะคะว่าพี่จะมาเปิดร้านสัก ทั้งที่เงินของพี่…ใช้สามชาติยังไม่หมด” เธอพูดขึ้นมา“ก็พี่ชอบลายสัก” ภีมตอบด้วยรอยยิ้มละมุน “พี่ไม่ชอบทำธุรกิจใหญ่ๆ อะไรหรอก ให้ไอ้พงศ์มันทำไปเถอะ พี่ก็แค่รับเงินปันผลพอใช้…จะได้มีเวลาไปทำสิ่งที่รัก”“แล้ว…พี่พงศ์ไม่อยู่บ้านนี้แล้วเหรอคะ” เธอถาม“ไอ้พงศ์มันไปอยู่กับเมียข้าง ๆ นี่เอง” เขาตอบพลางหัวเราะเบา ๆ “มีลูกแล้ว มันเลยยกบ้านหลังนี้ให้พี่อยู่กับแม่บ้านและบอดี้การ์ด” เขาเอ่ย แพรไหมเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเบาๆ“มันก็ดูเหงา ๆ เหมือนกันนะคะ บ้านใหญ่ขนาดนี้” เธอเอ่ยบอก เขายื่นมือมา
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 23 ขอเบา ๆ นะคะ

ทันทีที่ประตูลิฟต์ค่อยๆ ปิดลง รอบตัวมีเพียงกระจกใสสะท้อนภาพทั้งคู่และทิวทัศน์ภายในคฤหาสน์จากมุมสูงที่ค่อยๆ เคลื่อนขึ้นสู่ชั้นสาม แสงไฟสีทองที่ลอดเข้ามาจากภายนอกผสานกับบรรยากาศเงียบสงบภายใน ทำให้หัวใจของแพรไหมเต้นแรงขึ้นเรื่อย“แพรยังเหมือนเดิมเลย…” ภีมเอ่ยเสียงทุ้มพลางก้มลงมองเธอ สายตาลึกซึ้งราวกับจะมองทะลุหัวใจ เธอเม้มริมฝีปากเบาๆ แล้วตอบเสียงแผ่ว“พี่ก็ยังเหมือนเดิมค่ะ…ยังทำให้แพรใจเต้นแรงได้เสมอ”ภีมพาแพรไหมเดินออกจากลิฟต์แก้วมา หยุดยืนอยู่หน้าประตูบานคู่ทำจากไม้สักลงแลคเกอร์สีดำมันเงา ลวดลายแกะสลักทรงโกธิคที่ขอบประตูสะท้อนกับแสงไฟในโถงทางเดิน เมื่อเขาผลักประตูออก กลิ่นหอมอุ่นๆ ของไม้จันทน์และเครื่องหอมฝรั่งเศสก็ลอยมากระทบปลายจมูกภายในห้องนอนส่วนตัวของภีมหรูหราสมฐานะ ผนังห้องปูด้วยไม้โอ๊คสีดำขัดเงา ตัดกับผ้าม่านกำมะหยี่สีเทาเข้มที่ปล่อยทิ้งยาวจนถึงพื้น เตียงคิงไซส์หัวเตียงหนังสีดำสนิทวางตระหง่านกลางห้อง ปูด้วยชุดเครื่องนอนผ้าไหมสีเทาเงินที่สะท้อนแสงโคมไฟระย้าดีไซน์โมเดิร์นเหนือศีรษะอย่างงดงาม ข้างเตียงมีโต๊ะข้างพร้อมโคมไฟแก้วทรงสูงส่องแสงนวลอุ่นฝั่งตรงข้ามเป็นผนังกระจกใสเต็มบานที
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 24 พี่อยากได้ทุกอย่างที่เป็นแพร 😘

“แพร…รู้ตัวไหมว่าเวลานี้มันเหมือนฝันของพี่” เขากระซิบเสียงทุ้มใกล้ข้างหู จนลมหายใจอุ่นรินรดผิวแก้มเธอ แพรไหมขยับหันมาสบตาเขา สายตาเธอฉ่ำวาว รอยยิ้มเจือยั่วปรากฏบนเรียวปากแดงระเรื่อ “ฝันเหรอคะ… หรือว่าพี่กำลังอยากได้มากกว่าฝัน” เธอถามด้วยน้ำเสียงพร่ากระเส่ายั่วเย้าอารมณ์ของเขา เขาหัวเราะต่ำๆ ราวกับถูกยั่วให้ไฟลุกในอก ดวงตาคมมืดลงด้วยแรงปรารถนา “พี่อยากได้ทุกอย่างที่เป็นแพร… ทั้งที่เคยมี และที่ยังไม่เคย” เขาเอ่ยด้วยเสียงนุ่มโทนต่ำ หัวใจเธอเต้นแรง เธอปล่อยให้เขาดึงร่างบางเข้าแนบอก แล้วขยับขาทั้งสองขึ้นไปพาดบนตักเขา เผชิญหน้ากับเขาในระยะที่แทบไร้ช่องว่าง ภีมยกมือขึ้นประคองกรอบหน้าเรียว สายตาจับจ้องราวกับจะกลืนกิน “รู้ไหม…ตั้งแต่แพรไปวันนั้น พี่ไม่เคยกอดใคร ไม่เคยจูบใครเลย” เสียงของเขาเครือเบาๆ แต่หนักแน่นราวคำสารภาพ แพรไหมชะงัก หัวใจเหมือนถูกกระแทกด้วยถ้อยคำตรงหน้า เธอเอ่ยเสียงสั่นเล็กน้อย “พี่…พูดแบบนี้ แพรจะเชื่อดีไหมคะ” เธอถามกลับแผ่วเขา ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว ลมหายใจอุ่นๆ กลิ่นของบรั่นดีลดลงที่ต้นคอของเธอ “ถ้าไม่เชื่อ…พี่จะพิสูจน์ให้แพรเห็น” เขากระซิบก่อนริมฝีปากจะเลื่อนลงมาใกล้จนล
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 25 เข้ามาเลยค่ะ แพรพร้อมแล้ว [NC30+] 🔥🔥🔥

“อ่า…” เธอร้องครางแผ่วเบาด้วยความเสียวซ่านไปทั้งเรือนร่าง ลิ้นร้ายเลียบนกลีบร่อง ก่อนที่จะใช้นิ้วสอดเข้าไปถึงสองนิ้วหมุนวนช้าๆ กระตุ้นกำหนัดในกายเธอ น้ำกามไหลทะลักออกมาบนนิ้วของเขาจำนวนมาก มันทำให้รู้ว่าเธอพร้อมมากแค่ไหน แต่ทว่า… “อื้ม…อ่า…” เธอร้องครางเสียวไม่หยุดปาก เขาก้มลงจูบกกลีบร่องของเธอสอดลิ้นเข้าไปถึงแหล่งกำเนิดของน้ำกามที่ไหลหลั่งออกมา เขาสัมผผัสน้ำหวานของเธอรสชาติหวานเฉพาะตัวที่เขาคลั่งใคร่ “โอ้ว…อื้ม…ออ…ออ…” เขาเงยใบหน้าขึ้นจูบริมฝีปากบางของเธออย่างเร่าร้องและดูดดื่ม เธอสัมผัสกลิ่นไวน์ผสมกับน้ำกามของเธอที่อยู่ในโพรงปากของเขา มือเรียวของเธอโอบกอดซอกคอของเขาทั้งสองข้าง เขาประคองเธอลุกขึ้นนั่งบนขาแกร่งของเขา สายตาอ่อนหวานจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างแจ่มชัดใต้แสงลีออนที่คุ้นเคย เขาเผยรอยยิ้มให้เธออย่างอ่อนหวานและอ่อนโยน ดวงตาคู่นั้นไม่เคยปิดบังเธอมันเต็มเปี่ยมไปด้วยความคิดถึง โหยหา และต้องการเธอมากมายแค่ไหน มือหนาเปื้องเสื้อของเธอที่สวมใส่ออกจากเรือนร่าง เขาเห็นเต้านมอวบอิ่มที่มีชุดชั้นในสีขาวลายลูกไม้อยู่บนเรือนร่าง เขาจูบริมฝีปากเธออีกครั้ง แล้วค่อยเลื่อนมาที่ซอกคอระหงของเ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 26 มันลึกมากเลยพี่ภีม! [NC30+] 🔥🔥🔥

“พี่ภีม…เข้ามาเลยค่ะ แพรพร้อมแล้ว” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่ายั่วยวน ขณะที่เรียวขาถ่างออกเป็นรูปตัวเอ็มทั้งสองข้าง นิ้วเรียวสวยข้างแหวกกลีบร่องออกเผยให้เขาเห็นในกลีบที่แดงฉ่ำเต็มไปด้วยน้ำกามหล่อลื่นในร่องของเธอ เขาจับดุ้นถูกกลีบของเธอเบาๆ เขารู้ว่าน้ำกามของเธอมากพอ ไม่จำเป็นต้องใช้เจลหล่อลื่นใดๆ เลย เขาจึงค่อยๆ สอดดุ้นเข้าไปในกลีบร่อง “อื้อ…อื้ม…อื้อ…อ๊ะ! อ๊า!” เธอร้องครางกระเส่าวาบหวามด้วยความหวาดเสียวที่เขายัดดุ้นเข้ามาในกลีบร่องของเธอ ถึงจะเข้ามาไม่ถึงครึ่งก็ตาม เพราะดุ้นของเขามันทั้งใหญ่และยาวจนน่าหวาดกลัว ร่างกายของเธอมันก็ยังจนจำมันได้ดีทีเดียว “แพร…มันแคบเหมือนครั้งแรกเลยนะ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม มือหนาขยำเต้านมของเธอราวกับเป็นเจ้าของ แล้วเลื่อนมาที่สะโพกบางทั้งสองขยับช้าๆ ไม่ให้เธอเจ็บ ขณะที่เธอขยิบกลืนกินดุ้นของเขาไม่หยุด “เพราะแพรขมิบเก่งไงคะ…อ๊า…” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่าววาบหวามแผ่วเบาด้วยความหวาดเสียว เขาจับมือเรียวที่ขยำที่นอนริมฝีปากร้องคราวหอบกระเส่าซ่านแทบขาดใจ ทั้งที่เขาใส่ยังไม่หมด เขาจับมือเรียวบางทั้งสองข้างไว้บนหัวของเธอด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว “อื้อ…
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 27 อีกรอบนะ พี่อยากทำอีก [NC30+] 🔥🔥🔥

“อีกรอบนะ พี่อยากทำอีก” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาโทนต่ำ เขาพลิกลำตัวเธอนอนคว่ำขนานไปกับตัวเขาโดยที่เธอไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมา เขาจูบที่ซอกคอของเธอแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อผสมกับกลิ่นน้ำหอมหวาน มือหนาจับดุ้นใส่เข้าไปในร่องก้นของเธอ เธอสะดุ้งด้วยความตกใจมันเจ็บมากๆ เมื่อมันเข้ามาทั้งดุ้น“พี่ภีม…อื้ม…อือ…โอ๊ะ…โอ้ย…อื้ม…” เธอร้องครางกระเส่าแผ่วเบาด้วยความหวาดเสียว ข้อศอกข้างหนึ่งยันที่นอนเอาไว้ มืออีกข้างเขาจับพาดไว้เพียงข้างเดียว เขาตอกย้ำเข้าสุดลำขณะที่น้ำกามของเธอหลั่งไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง“อืม…อื้อ…โอ้ว…โอ้ว…อ๊า…อ๊ะ!” เธอร้องครางสั่นไม่หยุดปาก เขาปล่อยมือเรียวของเธอที่จับไว้ มือเรียวของเธอยันที่นอนเอาไว้ทั้งสองข้าง ขณะที่เขาตอกใส่ไม่หยุดดุ้นที่ใหญ่และยาวมันเหมือนทะลุออกมาแล้ว“พี่ภีม…อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อร๊าย!!!” เธอกรีดร้องครางสั่นพร้อมกับปล่อยน้ำกามพวยพุ่งออกมาเป็นจำนวนมาก เขาใช้มือหนาโอบกอดร่างบางลุกขึ้นนั่ง น้ำกามของเธอพวยพุ่งออกไปแนวตรง ขณะที่เขาจูบขบกัดที่ซอกคอระหงของเธอหนักๆ ราวกับเขากำลังตีตราเธอเป็นเจ้าของ ที่ด้านล่างร่างก็กระแทกใส่เธอไม่หยุด“อ๊า…อื้อ…โอ้ว…โอ๊ะ…โอ๊ะ…โ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 28 ทั้งคืนยังไม่พอจริงๆ ด้วย [NC30+] 🔥🔥🔥

แพรไหมค่อยๆ ลืมตาตื่นในยามเช้าที่ม่านบางโปร่งพลิ้วไปตามลมอ่อนจากเครื่องปรับอากาศ แสงแดดยามเช้าสีทองส่องลอดเข้ามาแตะผิวเปลือยเปล่าของเธออ่อนโยน แต่กลับทำให้รอยแดงและรอยช้ำตามเรือนกายปรากฏเด่นชัดขึ้นราวกับประกาศว่า เธอผ่านค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนจนถึงรุ่งเช้า เสียงน้ำจากฝักบัวภายในห้องน้ำดังซ่าๆ สม่ำเสมอ คล้ายจังหวะดนตรีที่ปลุกความทรงจำจากเมื่อคืนให้ไหลย้อนกลับมาไม่หยุด สัมผัสที่เขารุกเร้า เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบเรียกชื่อเธอข้างหู ความเร่าร้อนที่ไม่เว้นแม้แต่จะให้เธอได้พักหายใจ ความคิดเหล่านี้ทำให้เธอเผลอเผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยราวกับทุกภาพยังชัดเจนอยู่ตรงหน้า เธอขยับกายช้าๆ แล้วค่อยลุกขึ้นนั่ง ความปวดหน่วงแล่นขึ้นจากแกนกายสาวจนเธอเผลอเม้มริมฝีปากแน่น นั่นคือร่องรอยที่บ่งบอกว่าทั้งคืนยาวนานและดุดันเพียงใด ทั่วทั้งผิวกายเธอเต็มไปด้วยรอยกัด รอยดูด โดยเฉพาะซอกคอเนียนและอกอวบอิ่มที่บัดนี้แทบไม่มีพื้นที่ว่างไร้ร่องรอยจากเขา แต่แทนที่เธอจะอับอาย กลับมีเพียงความอุ่นวาบในใจ ความคุ้นเคยและความผูกพันที่ไม่เคยเลือนหายแม้เวลาจะผ่านไปหลายปี สายตาเธอเหลือบไปยังโต๊ะข้างเตียง เ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 29 ท่านี้มัน… [NC30+] 🔥🔥🔥

“อืม…พี่ภีม…” เสียงครางพร่าของแพรไหมเล็ดลอดออกมาเมื่อเขาเลื่อนริมฝีปากไปตามซอกคอของเธอ ดูดขบจนเธอสั่นสะท้าน มือบางกำไหล่กว้างแน่นแทบจิกเล็บ เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนกระซิบข้างหู “ทั้งคืนยังไม่พอจริงๆ ด้วย… ยิ่งเห็นแพรยั่วพี่แบบนี้ พี่ก็ยิ่งอยาก” ภีมยกเธอขึ้นอย่างง่ายดาย ร่างบางลอยขึ้นเหนือพื้นแล้วถูกพาไปพิงกับผนังหินอ่อนเย็นเยียบ ความแตกต่างระหว่างความร้อนจากร่างกายเขากับความเย็นของผนังทำให้แพรไหมเผลอครางออกมาอีกครั้ง เรียวขายกขึ้นโอบรอบเอวหนาโดยอัตโนมัติ ขณะที่เขากดตัวเข้ามาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม เต้านมอิ่มของเธอบดเบียดเข้ากับแผ่นอกแข็งแรง น้ำจากเรนชาวเวอร์ไหลผ่านทั้งคู่ราวกับสาดซัดซ้ำเติมความร้อนในร่าง “ขาสั่นขนาดนี้…ยังบอกว่าไหวอีกเหรอ หืม?” ภีมยิ้มเจ้าเล่ห์ เอ่ยถามเสียงต่ำพร่า พลางจ้องดวงตาเธอที่ฉ่ำปรือ แพรไหมหอบหายใจแรง พยักหน้าเบาๆ “ไหวค่ะ…เพราะพี่ภีม” เพียงประโยคนั้นของเธอ เขาก็โน้มลงบดจูบเธออย่างดุดัน ปลายลิ้นสอดลึกเกี่ยวกระหวัด ขณะที่มือหนาหนึ่งข้างประคองแผ่นหลัง อีกข้างเลื่อนลงมาจับดุ้นสอดเข้าไปในกลีบร่องของเธอ เธอสะดุ้งตกใจในทันทีเมื่อมีดุ้นที่ยังไม่แข็งตัวสอดใส่เข้ามา “พี่
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 30 เรื่องของหัวใจ 💕⃝🕊️

หลังจากอาบน้ำเสร็จ แพรไหมแทบจะคลานออกมาจากห้องน้ำ กล้ามเนื้อทุกส่วนอ่อนล้า เรียวขาแทบยกไม่ขึ้น เขาไปตายอดตายอยากจากไหนกันนะ… เธอบ่นในใจอย่างเหนื่อยอ่อน เพราะทั้งคืนทั้งเช้าเขาแทบไม่ปล่อยให้เธอพัก และแม้จะเพิ่งพากันออกมาจากห้องน้ำ เขาก็ยังลากเธอขึ้นเตียงต่ออีกจนเธอแทบสิ้นเรี่ยวแรง เมื่อภีมประคองเธอลงบันไดกว้างของคฤหาสน์ เธอเพิ่งตระหนักว่าบ้านหลังนี้ใหญ่โตจนเหมือนเขาวงกต เสาหินอ่อนสูงตระหง่าน แชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายสะท้อนแสงยามเช้า เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นดูหรูหราราวคฤหาสน์ยุโรป หากภีมไม่พามา เธอคงได้เดินหลงแล้วถามบอดี้การ์ดว่า ห้องอาหารอยู่ตรงไหนกันแน่ “เชิญนั่งครับ” ภีมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มือหนาทั้งสองข้างเลื่อนเก้าอี้ไม้มะฮอกกานีหรูหราให้เธออย่างสุภาพ ใบหน้าคมยังคงประดับรอยยิ้มอบอุ่น “ขอบคุณค่ะ” แพรไหมเอ่ยเบาๆ พลางทรุดตัวลงนั่งอย่างระมัดระวัง ร่างกายยังคงอ่อนแรง แต่เธอก็ยิ้มให้เขาอย่างเขินอาย ภีมเดินไปที่เก้าอี้หัวโต๊ะ แต่แทนที่จะนั่ง เขากลับลากเก้าอี้มาข้างๆ เธอ ท่าทางไม่ยอมปล่อยให้ห่างแม้กระทั่งตอนกินข้าว บอดี้การ์ดสองนายที่ยืนประจำข้างประตูทำให้บรรยากาศเคร่งครัด แต่ภีมกลับ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More
Dernier
1234567
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status