Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

“ไปกันไหม?” ภีมถาม แล้วใช้เสียงอ่อนลง “พี่จะพาแพรไปที่หนึ่ง” คำพูดของเขามันทำให้แพรไหมรู้สึกสงสัย แพรไหมมองสบตาเขาโดยทันที “ที่ไหนคะ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงทึ่งนิดๆ แต่เมื่อเห็นแววตาเขา ” มันเป็นเซอร์ไพรส์น่ะ “ภีมเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม แพรไหมถอนหายใจเบาๆ ถึงถามไปก็ไม่ได้คำตอบของเขาอยู่ดี เช่นนั้นไม่ถามดีกว่า เธอก้าวเดินไปยังหน้าประตูร้านกะบภีม แพรไหมหันไปพูดกับดาวกับฟ้าเสียงเบาแต่ชัดเจน “ฝากร้านด้วยนะคะ ขอบคุณมากสำหรับวันนี้” แพรไหมเอ่ยบอกฟฝนและดาว ดาวผงกหัวเดินเข้าไปยกกล่องพิซซ่าขึ้น “จัดให้แน่นอนค่ะ ขอให้พี่มีความสุขทั้งคืนเลยนะคะ!” ดาวพูดด้วยรอยยิ้มจบ ฟ้ากระซิบเสริมพร้อมยิ้มว่า “กลับมาเล่าให้พวกเราฟังด้วยนะคะ” ฟ้าพูดดิวยน้ำเสียงตื่นเต้น ภีมยกมือขึ้นแนบกับหลังเธอ พาแพรไหมก้าวออกไปจากร้าน ไฟนีออนสลัวๆ ของถนนแสงไฟทาบบนใบหน้า ทั้งสองยิ้มให้กันแบบที่ไม่ต้องพูดคำมากเลยก็เข้าใจกันได้ ข้างนอกบอดี้การ์ดสองคนที่ยืนเฝ้าระวังมองตามด้วยความสงบ หนึ่งในนั้นพยักหน้าเบาๆ เหมือนอนุญาตให้เจ้านายได้พาเธอไปพักผ่อน ภีมจับมือแพรไหมแน่นขึ้นเล็กน้อย เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงนุ่ม “ไปกันเถอะ ที่รัก” ภีมเ

เมื่อมาคฤหาสน์ตระกูลพยัคฆ์ฆาเวศน์ เธอก้าวเดินขึ้นมายังห้องนอนเพียงลำพัง เพราะเขาต้องคุยกับคู่ค้าชาวอิตาลีที่จะส่งมอบโรงแรมให้อยู่ในมือของเขา เรื่องนี้พี่ชายของเขาให้เขาจัดการทั้งหมด เพราะเขาสองคนแบ่งแยกบานกันชัดเจนเรื่องดูแลสายการบินเป็นหน้าที่ของพี่ ส่วนโรงแรมเป็นหน้าที่ของภีม พี่เคยบอกกับแพรไหมว่าถ้าไม่ทำเดี๋ยวโดนตัดออกจากกองมรดก ทั้งที่เขาไม่ชอบงานแบบนี้ก็ตาม แต่เขาก็ไม่เคยทำงานพลาด ทำให้เป็นที่พึงพอใจของพี่ของเขาอย่างมากเลยทีเดียว แพรไหมค่อยๆ เปิดประตูบานหรูค่อยๆ ก้าวเข้ามาช้า ๆ พร้อมหัวใจที่เต้นระส่ำ เธอหยุดนิ่งอยู่ตรงธรณีประตู สายตาเบิกกว้างเมื่อพบกับภาพตรงหน้า คือ ห้องนอนที่เคยคุ้นกลับกลายเป็นสรวงสวรรค์แห่งรักในค่ำคืนของเขาและเธอแทบทุกค่ำคืน แสงเทียนอบอุ่นจากเทียนหอมสีขาวและแดงกะพริบระยิบระยับส่องไสวทั่วห้อง กลิ่นอโรมาละมุนเจือกลิ่นกุหลาบและวานิลลาลอยคลุ้งในอากาศ ราวกับโอบล้อมหัวใจเธอไว้ในความอบอุ่นและความอ่อนโยน เสียงเพลงบรรเลงแผ่วเบาในจังหวะช้าๆ แทบจะกลืนไปกับเสียงลมหายใจของเธอเอง พื้นห้องปูด้วยกลีบดอกกุหลาบเรียงร้อยจากประตูไปจนถึงเตียง เหมือนเส้นทางเดินแห่งรักที่ถูกจัดอย่

“อึก…อื้อ…ภีม…แพรเสียวจังเลยค่ะ… แพรเสียวมากๆ เลย…อร๊าย! อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ!” เธอร้องครางเสียงหวานๆ ให้เขาได้ฟังไม่หยุดเลย เขาใช้มือขยำก้นของเธอที่เด้งไปมา มือหนาจึงฟาดลงบนก้นขาวเนียนละเอียดเป็นรอยแดง “โอ้ย! อื้อ…ฮือ…ฮื้อ…อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อร๊าย!!!” เธอร้องคราวกระเส่าไม่หยุดปากเลยด้วยซ้ำด้วยความหวาดเสียว พร้อมกับปล่อยน้ำกามให้พวยพุ่งออกมาเป็นจำนวนมากทั้งที่ดุ้นยังกระแทกใส่เธอไม่ยั้งแรง “โอ้ว…โอ๊ะ! โอ๊ะ! โอ๊ะ! โอ้! อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊ะ…อร๊าย!!!” เธอร้องครางกระเส่าแทบขาดใจ เขากลับจับเธอหันมาทั้งตัว เขาก้มลงจูบริมฝีปากบางของเธออย่างเร่าร้อนและดูดดื่ม เขางับริมฝีปากบาง เธอเองก็เผยริมฝีปากบางรับลิ้นของเขาที่สอดเข้ามาพันนัวเนียกับลิ้นของเธอ มือหนาโอบกอดเธอแนบชิด มือเรียวรูดดุ้นของเขาขึ้นลงหนักๆ ทำให้เธอได้ยินเสียงร้องครางของเขาในลำคออย่างพึงพอใจ มือเรียวกระชากรังดุมเสื้อเชิ้ตของเขาจนขาดออกจากกัน เขากลับเผยรอยยิ้มออกมากับความต้องการอันแรงกล้าของเธอ เขาไม่เคยเห็นท่าทางและการกระทำของเธอแบบนี้มาก่อนเลย มิหนำซ้ำเธอยังลากลิ้นลงบนกอดแกร่งลงมาบนหน้าท้องที่อุดมไปด้วยซิกแพค เธอนั่งลงคุกเข่าลงต่อหน้าของเขา ดึงกา

เขาวางเธอลงบนเตียงกว้างจับดุ้นที่หลุดออกเสียบเข้าไปใหม่ กระแทกใส่อย่างคึกคะนอง เธอสั่นสะท้านไปทั้งเรือนร่าง เต้านมทั้งสองข้างที่ใหญ่เกินตัวเด้งไปมา เขาใช้ริมฝีปากขบกัด ส่วนเต้านมอีกข้างมือหนาขยำด้วยเช่นกัน “ซี๊ด…อื้อ…อ้อย…ซี๊ด…ออ…อื้อ…โอ้ว! อร๊าย!” เธอร้องครางกระเส่าแผ่วเบา เขากลับจับเรียวาทั้งสองข้างถ่างออกกว้าง กระแทกใส่ไม่ยั้งแรงด้วยอารมณ์ดิบ “โอ้ว…โอ้ว…อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! ซี๊ด! อร๊าย! พี่…พี่ภีม…อร๊าย!!!” เธอกรีดร้องครางสั่นแทบขาดใจ พร้อมกับปล่อยน้ำกามพวยพุ่งออกมา เขาจูบลงที่ริมฝีปากบาง มือหนาจับมือเรียวทั้งสองข้างตอกใส่หนักๆ ถี่ๆ ไม่ยั้งแรง ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก! “แพร…แพรไหม! อา…” เขาปล่อยน้ำกามใส่เธอจนเอ่อล้น ไหลทะลักออกมาเป็นจำนวนมาก ขณะที่กลีบร่องขมิบตอดดุ้นของเขาอยู่ ใบหน้าสวยของเธอเช่นเดียวกับลำตัวแดงก่ำด้วยความเหน็ดเหนื่อย เขาเผยรอยยิ้มจูบอีกครั้งอย่างดูดดื่มแลกลิ้นกันและกันเนิ่นนานมันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่เอ่อล้น รักและเทิดทูนบูชาราวกับเทพธิดาประจำใจของเขา ไม่มีวันไหนเลยที่เขาจะหยุดรักเธอได้เลย “แพรไหม…” เขาเรียกเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ทอดสายตามองเธอด้วยรอยยิ้ม มือหนาจับปอย

เสียงคลื่นกระทบฝั่งแผ่วเบา ลมทะเลอ่อนโยนพัดต้องชายกระโปรงลูกไม้สีงาช้างที่พลิ้วไหวราวกับกำลังเต้นรำกับลมหายใจของเวลา ผืนทรายสีทองทอดยาวเป็นพรมธรรมชาติที่รองรับทุกย่างก้าวของเจ้าสาวในชุดเรียบหรู ผมถูกรวบหลวมประดับด้วยดอกลิลลี่ขาว ดวงตาคู่นั้นมีทั้งแสงยิ้มและหยาดน้ำใสปริ่มอยู่ขอบขนตาตรงหน้าเธอ คือ พีรพล พยัคฆาเวศม์ ในชุดสูทสีขาวสะอาดยืนรออยู่กลางแท่นไม้ที่ประดับด้วยดอกไม้โทนขาวครีมและสายรุ้งจากแสงอาทิตย์ยามเย็น เขาหล่อเหลาจนหัวใจเธอแทบหยุดเต้น ดวงตาคมที่เคยแข็งกร้าวบัดนี้เต็มไปด้วยความอบอุ่น และความรักที่เปล่งออกมาจนแทบล้นทะลัก บาทหลวงยืนอยู่เคียงข้าง ถือคัมภีร์เล่มเล็กในมือ เสียงของเขาแผ่วเบาแต่ชัดเจน“วันนี้เป็นวันที่พระเจ้าทรงนำพาสองหัวใจที่เคยหลงทาง ให้กลับมาพบกันอีกครั้ง… ต่อหน้าท้องทะเล ต่อหน้าฟ้า และต่อหน้าพระองค์ผู้เป็นศูนย์กลางแห่งรักแท้ พีรพล พยัคฆาเวศม์ และ แพรไหม เวธาไพศาล… ท่านทั้งสองพร้อมหรือยังที่จะมอบชีวิตและหัวใจให้กันและกันตลอดไป”เมื่อบาทหลวงกล่าวจบ แพรไหมเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาเธอเปียกชื้นแต่เต็มไปด้วยแสงแห่งความเชื่อมั่น เธอพยักเบาๆ ขณะที่เสียงคลื่นเหมือนขับกล่อมร