Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 63

แสงไฟสีอำพันจากหลอดไฟระย้าและเทียนหอมในโคมแก้วแขวนเรียงรายเหนือโต๊ะยาวริมชายหาด ส่องประกายสะท้อนกับผิวทะเลที่ระยิบระยับราวเพชรใต้แสงดาว เสียงคลื่นกระทบฝั่งยังคงอ่อนโยนเหมือนท่วงทำนองแห่งรักที่ไม่สิ้นสุด โต๊ะยาวถูกจัดอย่างประณีตด้วยผ้าปูสีขาวไข่มุก จัดวางจานอาหารเงินเงา ดอกกุหลาบขาวและดอกลิลลี่สลับกันประดับอยู่กลางโต๊ะ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ผสมกับกลิ่นทะเลอ่อนโยนจนชวนฝัน แพรไหมอยู่ในชุดเดรสปิดไหล่ลายลูกไม้สีงาช้างกระโปรงลู่ไปตามลำตัว ผมปล่อยยาวคลอไหล่ ดวงตาสุกใสมีรอยยิ้มอบอุ่น ส่วนภีมอยู่ในชุดสูทสีเบจอ่อน ผูกหูกระต่ายเรียบๆ แต่หล่อเหลาราวกับพระเอกในภาพยนตร์ “ขอเรียนเชิญคุณพงศกร เวธาไพศาล ประธานบริษัท เวธาไพศาลกรุป และพี่ชายของเจ้าบ่าว ขึ้นกล่าวคำอวยพรคู่บ่าวสาวครับ” เสียงพิธีกรกล่าวเชิญชวนเบาๆ ก่อนจะเปิดไมค์ให้ประธานในพิธีกล่าวคำอวยพร ชายหนุ่มร่างสูงสง่าในสูทสีกรมท่าเดินขึ้นมายืนตรงกลางเวทีไม้ริมทะเล เสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งเบา ๆ ทำให้ทุกถ้อยคำของเขาอบอุ่นและซึ้งยิ่งกว่าแสงเทียนที่พลิ้วไหวอยู่รอบตัว พงศกรยิ้มบางก่อนมองน้องชายกับเจ้าสาวที่ยืนจับมือกันแน่น “ผมรู้จักภีมดี… เขาเป็นน้อ

ประตูเปิดออก… ร่างสูงของภีมก้าวเข้ามาช้าๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเขาผสมกับกลิ่นทะเลและดอกไม้ในห้องอบอวลอยู่ในอากาศ เขามองเธอจากศีรษะจรดปลายเท้า รอยยิ้มละมุนแตะมุมปากเมื่อเห็นว่าเธอยังสวมชุดเดรสผ้าซาตินสีขาวนวลที่ใส่หลังพิธีอยู่ “ดีจังที่แพรยังไม่ได้อาบน้ำ…” เสียงทุ้มของเขาเอ่ยขึ้นเบา ๆ แฝงแววอบอุ่นในน้ำเสียง “ไปอาบน้ำกับพี่นะครับ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ แพรไหมเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาเธอมีทั้งความรัก ความเก้อเขิน และความอ่อนโยนล้นเอ่ออยู่ในนั้น เธอเผยรอยยิ้มบางที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นช้าลงเพียงเพื่อจะได้จดจำมัน “แพรรอพี่อยู่ค่ะ…” เธอตอบเสียงเบา พลางก้มสายตาเล็กน้อย มือเรียวกำชายกระโปรงแน่นเหมือนพยายามเก็บอาการ “วันนี้…แพรอาบน้ำให้นะคะ” เธอพูดจบ ภีมยกยิ้มอย่างอ่อนโยน ดวงตาเต็มไปด้วยความรัก “ได้สิครับ” เขาตอบช้าๆ ด้วยน้ำเสียงที่ละมุนละไมราวกับกลัวว่าหากพูดแรงกว่านี้ ความฝันอันงดงามตรงหน้าจะสลายหายไป เขาเดินเข้าใกล้เธอ ก่อนจะยื่นมือไปสัมผัสแก้มเนียนนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา “วันนี้แพรสวยที่สุดในชีวิตพี่เลยนะ…” คำพูดของเขาทำให้แพรไหมหัวเราะเบาๆ แก้มขึ้นสีแดงเรื่อ “พี่ก็พูดทุกครั้งที่เจอกัน