All Chapters of ตงกงบูรพาคืนบัลลังก์: Chapter 41 - Chapter 50

หลี่นาจาพุ่งไปข้างหน้าแทงทวนกรีดนภาใส่แม่ทัพอันลู่ซาน กระบวนท่าต่อเนื่อง ไม่ให้พักหายใจหายคอ แม่ทัพอันลู่ซานก็ไม่น้อยหน้าสวนกลับได้ทันท่วงที กระบวนท่าแล้วกระบวนท่าเล่า ยังไม่มีผู้แพ้ผู้ชนะ ในระหว่างที่ทั้งสองกำลัง สัประยุทธ์กันอยู่นั่น “ ฟิ้ว..!! ฟิ้ว..!! ฟิ้ว..!! ”องค์หญิงน่าอันหลานที่คอยระวังหลัง ก็ถูกลอบโจมตีโดย องค์หญิงฉางเล่อ หน้าไม้ถูกยิ่งในระยะประชิด แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอด ส่งสัญญาณให้องค์หญิงน่าอันหลาน หลบอาวุธที่พุ่งมาหาตนได้ฉิวเฉียด นางสบัดแซ่ไปทางผู้โจมดี เสียงแส้ฟาดใส่อากาศดังสนั่น“ เปรี๊ยะ..!!! ”องค์หญิงฉางเล่อหมุนตัวหลบโดยง่าย ศึกระหว่างแม่เสือสาวทั้งสองกำลังจะเกิดขึ้น รองแม่ทัพเซี่ยเย่เผิง จะเข้าไปช่วยองค์หญิงน่าอันหลาน กับถูกเฉิงฉู่โม่ยิงเกาทัณฑ์สกัดไว้ไม่ให้เข้าไปยุ่งระหว่างศึกขององค์หญิงทั้งสอง รองแม่ทัพเซี่ยเย่เผิงหันไปมองเฉิงฉู่โม่ แทนที่เขาจะพุ่งเข้าหาเฉิงฉู่โม่ แต่กับพุ่งเข้าป่าด้านล่างนำทหารพลหอกมุ่งหน้าสู่ป้อมใหญ่ของต้าถัง ถึงจะถูกปืนกลขงเบ้งยิงใส่ก็ไม่เป็นผล เพราะใช้แนวป่าเขา เป็นที่หลบลูกธนูองค์หญิงฉางเล่อ โจมตีต่อเนื่องด้วยหน้าไม้ องค์หญิงน่าอันหลานใ

ยามพลบค่ำ ณ ค่ายทหารของหลี่จิ้ง การประลองของต้าถังและซีเซี่ยนั้นผ่านไปสามวันแล้ว ทั้งสองฝ่ายยังคงพักรักษาตัวอยู่ในค่าย ขณะนี้หลี่เฉิงเฉียนนั่งมองผู้เข้าประลองทั้งห้าด้วยความโล่งใจ หลี่นาจาได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย องค์หญิงฉางเล่อได้รับบาดเจ็บภายใน คนที่หนักที่สุดคงไม่พ้นหลี่เค่อเจ้าทึ่มร่างยักษ์ที่บัดนี้มีผ้าพันแผลเต็มตัว อีกทั้งแขนซ้ายยังหักหนึ่งข้าง นั่งหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอยู่ข้างฉินหวายอวี ส่วนเฉิงฉู่โม่นั้นไม่มีบาดแผลทางกายใด ๆแต่ทางจิตใจนั้นคงไม่แน่ เพราะหลี่เฉิงเฉียนสังเกตุเห็นเฉิงฉู่โม่ แอบมององค์หญิงฉางเล่อเป็นระยะ ๆ ด้วยแววตาที่บ่งบอกว่าเป็นห่วง ค่ำคืนนี้หลี่เฉิงเฉียนลงมือทำหมูหันทั้งตัว รุ่นเยาว์ต้าถังต่างนั่งลายล้อมกองเพลิงที่ยามนี้มีหมูหันตัวใหญ่กำลังสุกได้ที่ ส่งกลิ่นหอมรัญจวน ยั่วยวนน้ำลายของเขาทั้งหลายหมูหันตัวใหญ่ส่งบัตรเชิญให้แก่แขกเหรื่อทั้งต้าถังและซีเซี่ย ฝ่ายต้าถังนำทีมมาโดย หลี่จิ้ง ขุนพลเฉิง อู๋กงกง ทางด้านซีเซี่ยนำทีมโดย แม่ทัพอันลู่ซาน รองแม่ทัพเซี่ยเย่เผิง และ รองแม่ทัพทัวป๋าซือกง แม่ทัพอันลู่ซานเมื่อมาถึงชิ่งทำความเคารพ หลี่จิ้งก่อนเป็นคนแรก เขานับถือในควา

และกุนซือแห่งต้าถัง ฝ่าบาทแต่งตั้ง หลี่นาจา และ ฉินหวายอวี เป็นผู้ช่วยผู้แทนพระองค์ เหล่าขุนนางในท้องพระโรงต่างแสดงความคิดเห็นกันอื้ออึง แต่ทั้งสองพึ่งสร้างผลงานให้แก่ต้าถังอีกทั้งภูมิหลังของทั้งสองก็ไม่ธรรมดา ยากนักที่ขุนนางคนอื่นจะคัดค้าน หลังจากจบการประชุม ฝ่าบาทให้ หลี่จิ้ง ขุนพลฉิน จ่างซุน อู๋จี้ และเฒ่าเว่ย เข้าหารือในห้องทรงพระอักษรโดยไม่ลืมให้ตาม หลี่นาจา และ ฉินหวายอวี เข้าหารือด้วย ณ ห้องทรงพระอักษร หลี่ซื่อหมินและเหล่าขุนนาง ยืนล้อมรอบแบบจำลองแม่น้ำเหลือง การหาวิธีแก้ไขปัญหาอุทกภัยยังไม่มีการถกปัญหาใด ๆ คนในห้องกำลังรอการมาของอีกบุคคลหนึ่ง เวลาผ่านไป 1 เค่อ บุรุษผู้หนึ่งย่างก้าวผ่านพ้นประตูห้องทรงพระอักษร เมื่อเขาเห็นฝ่าบาทและเหล่าขุนนาง เขารีบทำความเคารพโดยเร็ว “ ถวายบังคมฝ่าบาท ขอจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่น ๆ ปี ” หลี่ซื่อหมินสบัดมือเบา ๆ เชิงอนุญาตให้ลุกขึ้นได้ บุรุษหนุ่มผู้นั้นก็คือ หลี่เฉิงเฉียน ขุนนางในห้องต่างประหลาดใจ ไม่คิดว่าคนที่ฝ่าบาทรอคอยจะเป็น หลี่เฉิงเฉียนมิใช่ปราชญ์ลี้ลับ หลี่เฉิงเฉียนลุกขึ้นทำความเคารพผู้อาวุโสทุกท่านในห้องทรงพระอักษร“ สาส์นด่วนส่ง

ณ ห้องพักสถานพักม้า แสงไฟสลัวจากเทียนไขกลางห้อง หลี่เฉิงเฉียนที่ยังคงปลอมตัวเป็นหวังอี้ป๋อนั่งหารือกับ หลี่นาจา ฉินหวายอวี และหมอหลวงจาง อยู่ในห้อง เขาใช้นิ้วชีลงที่โต๊ะพร้อมอธิบายแผนการเดินทางในวันรุ่งขึ้นหลี่เฉิงเฉียน จะเดินทางล่วงหน้าไปก่อนโดยมี หลี่นาจา และองครักษ์อีก 20 นายตามไปด้วย เขาต้องการหมอรักษา 3 คน ในการเดินทางครั้งนี้ ทั้งหมดจะต้องนำเงินติดตัวไปด้วย เขาอาจจะต้องซื้อข้าวสารจากอำเภอต่าง ๆ ที่ยังไม่ประสบภัยและอาจต้องจ้างสำนักคุ้มภัยขนข้าวสาร และยาไปส่งให้ที่ซานโจว ทุกคนต่างเห็นด้วย หลี่นาจามีหน้าที่ สืบสวนหากพบการฉ้อโกงของขุนนางท้องถิ่น และส่งข่าวสารให้แก่ฝ่าบาท หลี่จิ้งให้นกพิราบสื่อสารแก่หลี่นาจาสำหรับรายงานการทำงานทุก ๆ วัน ระหว่างการเดินทางหลี่เฉิงเฉียนจะส่งข่าวคราวให้ฉินหวายอวีที่อยู่แนวหลังหากพบเจอปัญหาหรืออุปสรรคในการเดินทางขณะที่พวกเขากำลังหารือกันอยู่นั้น พวกเขาหารู้ไม่ว่ามีผู้เฒ่าชุดดำท่านหนึ่งกำลังนอนไขว่ห้างแอบฟังอยู่บนหลังคา จะบอกว่าแอบฟังก็คงไม่ได้

หลี่เฉิงเฉียนเดินเข้าไปตบไหล่ปลอบใจชายปริศนา“ เจ้ามีนามว่าอะไร ” ชายปริศนาเงยหน้าขึ้นมองหลี่เฉิงเฉียนก่อนที่จะตอบเขาด้วยเสียงสะอื้น“ ข้าน้อยมีนามว่า หวังฉี ” “ มารดาของเจ้าอยู่เมืองใด ? ”“ หลานโจวขอรับ ” “ รุ่งเช้าข้าและสหายจะมุ่งหน้าสู่หลานโจว เจ้าจะไปกับข้าหรือไม่ ? ”คำถามที่ได้รับดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจ หวังฉีพยักหน้ารัวเหมือนลูกไก่จิกข้าวเปลือก หลี่เฉิงเฉียนพยักให้หลี่นาจาปล่อยหวังฉีไปชั่วคราว หลี่นาจาก็ยอมทำตามแต่โดยดี หลี่เฉิงเฉียนเดินเข้าไปหาหัวหน้ามือปราบ ก่อนจะยื่นป้ายหยกอันหนึ่งให้ดู หัวหน้ามือปราบเมื่อตรวจดูป้ายหยก ร่างเขาสั่นสะท้านเหงื่อรินไหลอาบสองแก้ม กลืนน้ำลายฝืดคอ เขากำลังจะทำความเคารพเต็มรูปแบบหลี่เฉิงเฉียนพยุงร่างเขาไว้ทัน หลี่เฉิงเฉียนไม่ต้องการให้เกิดความแตกตื่น เขาจะหาหัวขโ