All Chapters of ตงกงบูรพาคืนบัลลังก์: Chapter 11 - Chapter 20

“ เหลือเวลาแค่ปีๆกว่า ตำหนักก็ไม่มีผู้อาศัยแล้ว ถ้าไม่เป็นภัยต่อผู้อื่นก็ปล่อยไป ค่อยสังเกตอยู่รอบนอกก็พอ ” หลี่ซื่อหมินออกคำสั่ง อู๋กงกงคารวะรับพระบัญชา วันขึ้นปีใหม่ใกล้เขามาเลื่อยๆ ต้นข้าวเริ่มออกดอก ช่วงเวลานี้หลี่เฉิงเฉียนคลุกอยู่แต่ในห้องค้นคว้า แทบจะกินนอนอยู่ในนั้น เขาต้องคัดสรรต้นข้าวที่มีเกสรตัวผู้และตัวเมียอยู่ในช่อเดียวกัน ถึงแม้อดีตเคยทำวิจัยพันธุ์ข้าวมาแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อน ความล้าหลังของยุคสมัยเป็นดั่งปราการทองแดงเชื่อมด้วยกำแพงหินสูงเกินกว่านกจะบิน กั้นระหว่างหลีเฉิงเฉียนและความสำเร็จออกจากกัน เขาทุ่มเทให้กับการค้นคว้าครั้งนี้มากกว่าครั้งไหนๆ ในอีกด้าน ต้นข้าวเหนียวดำ และ ต้นข้าวหอมก็กำลังออกดอกเช่นกัน เขาต้องนำเกสรของสองสายพันธุ์ มาผสมข้ามสายพันธุ์กัน โอกาสสำเร็จมีไม่ถึงครึ่ง ส่วนห้องผักสวนครัวที่เขาปลูกไว้บัดนี้กำลังงอกงาม ยิ่งได้น้ำหมักชีวภาพแล้วยิ่งโตวันโตคืน รอวันเผยโฉมต่อหน้าสาธารณชนศักราชเจิ้นกวน พระจักรพรรดิถังไท่จง ขึ้นครองราชย์ปีที 8 ปลายเดือน 12 อีก 7 วันจะถึงวันขึ้นปีใหม่ ฤดูเหมันต์กำลังบอกลาต้าถัง แม้อาลัยอาวรณ์จำใจจาก วัฏจักรหมุนเวียนหลา

 อู๋กงกงหันไปมองตามผนังก็เห็นจริงดั่งว่า สิ่งที่ อู๋กงกงสงสัยอีกอย่างคือ ยู่หมี่ใช้เป็นอาหารม้าไม่มีใครรับประทานกับ คุณชายปลูกไว้ทำไม่ ? หลี่เฉิงเฉียนจึงกล่าวว่า “ยู่หมี่คนก็สามารถทานได้ ทั้งฝักอ่อนนำไปผัด ฝักแก่ไปต้มหรือย่างก็อร่อย ตอนนี้ฝักยู่หมี่ยังไม่โตเต็มที่ถ้าโตเต็มที่แล้วจะทำเป็นอาหารให้ขันทีเกาไปส่งให้ ฮองเฮา และ อู๋กงกงที่ตำหนัก” เมื่อเดินมาที่ห้องที่สอง ก็พบว่าในห้องเต็มไปด้วย ผักกาด ผักกวางตุ้ง ผักบุ้ง และถั่วงอก ผักทั้งหมดจะส่งให้ฮองเฮาเพื่อนำไปทำอาหารขึ้นโต๊ะให้ฝ่าบาท ในงานฉลองปีใหม่ที่จะถึง เป็นของขวัญที่บุตรคนหนึ่งจะทำเพื่อบิดา มารดาได้ห้องสุดท้ายหลี่เฉิงเฉียน อนุญาติให้ฮองเฮา อู๋กงกง และเผิงกงกง เข้าได้เท่านั้น เพราะห้องนี้สำคัญกับตัวเขามาก เมื่อทั้งสามเข้ามาในห้อง ต้องแปลกใจกับสิ่งที่พบเห็น กงกงทั้งสองปากอ้าตาค้าง บัดนี้ในครรลองจักษุของอู๋กงกง  มีต้นข้าวเขียวขจีเต็มไปทั้งห้อง หลี่เฉิงเฉียนอธิบาย

“ คารวะองค์ชายรอง ” หลี่จิ้งทำความเคารพผู้มีศักดิ์สูงกว่า “ ไม่ต้องมากพิธี ท่านขุนศึก ” หลี่ไท่รีบเข้าไปประจบประแจงหลี่จิ้ง หวังจะดึงเข้าพวกตนเอง หลังจากที่หลี่เฉิงเฉียนถูกปลดออกจากตำแหน่งรัชทายาท หลี่ไท่ก็เริ่มรวบรวมอดีตขุนนางฝ่ายหลี่เฉิงเฉียน ให้มาเป็นพวกตน จะเหลือไม่กี่คนที่ยังคงวางตัวเป็นกลาง หนึ่งในนั้นก็คือ หลี่จิ้งคนนี้ “ องค์ชายรอง หลี่ไท่ …!!! ท่านควรจะอยู่ในที่ของท่าน อย่าโผล่หางออกมาจะดีกว่า มันยังไม่ถึงเวลา ” เสียงชราแหบแห้งลอยมาแต่ไกลผู้เฒ่าอายุ 50 เศษ ท่านหนึ่ง กำลังเดินเข้ามาในงาน ผู้ที่กล้าวิจารณ์เชื้อพระวงศ์โดยไม่กลัวอาญาบ้านเมือง ใครเห็นก็ต้องหลีกทางให้ เพราะกลัวฝีปากอันเชือดเฉือน เดินลูบเคราแพะมาหยุดยืนหน้า หลี่ไท่ “ คารวะองค์ชายรอง ” ผู้เฒ่าปากกล้าโค้งคำนับหลี่ไท่หลี่ไท่รีบเอี้ยวตัวหลบ ไม่กล้ารับการคำนับจากเฒ่าปากกล้า ก่อนจะรีบพยุงผ

เรื่องของปราชญ์ลี้ลับที่สามารถแปรรูปเกลือที่มีสารเจือปน ให้เป็นเกลือขาวสะอาดบริสุทธิ์ และเรื่องของฮองเฮาจ่างซุนที่สามารถคิดค้นวิธีการปลูกผักนอกฤดูได้สำเร็จ ต่อไปประชาชนชาวต้าถัง จะมีผักสดไว้กินหนาวทำให้ร่างกายไม่ขาดสารอาหาร ต่างถูกกล่าวขานกันปากต่อปากไม่เว้นลูกเด็กเล็กแดงพระนามของฮองเฮาจ่างซุน ต่างถูกชาวเมืองหลวงสรรเสริญ ถึงการเป็นผู้มีปัญญามาก เป็นฮองเฮาคู่บารมีของฝ่าบาทณ จวนองค์ชายสี่ ตั้งอยู่ในตรอกชนชั้นสูง ทางทิศเหนือของเมืองหลวง คฤหาสน์เรือนไม้หลังใหญ่ ประดับตกแต่งด้วยกระเบื้องเขียว รายล้อมด้วยพฤกษานานาพันธุ์ ในศาลากลางน้ำทรงห้าเหลี่ยมตกแต่งแนวจีนโบราณหลี่ไท่นั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน ล้อมรอบด้วยเหล่าบันฑิตที่ปรึกษา เขากำลังเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในงานสังสรรค์ขึ้นปีใหม่ที่ผ่านมา อย่างออกรสออกชาติ เหล่าบันฑิตที่ปรึกษาต่างตั้งอกตั้งใจฟังหลี่ไท่ หันไปสั่งการผู้ติดตาม “ จงบอกคนของเราในวังให้ติดตามสืบ เรื่องปราชญ์ล

หลี่เฉิงเฉียน ปลอบใจบุตรชายด้วยเสียงสั่นเครือ เขาเอามืออังหน้าผากพบว่าบุตรชายของตนตัวร้อนมาก ก่อนจะหันไปถามถึงอาการ และ การรักษา จากอดีตภรรยาของตน เว่ยฮุ่ยหลิน อธิบายถึงอาการของบุตร และการรักษาจากหมอหลวง โดยหมอหลวงวินิจฉัยว่าน่าจะเป็นโรคไข้ทรพิษ แต่หลี่เฉิงเฉียน กับมองว่าอาการคล้ายคลึงแต่ไม่เหมือน เขาเริ่มตรวจอาการของบุตรอย่างละเอียด เริ่มจากตุ่มต่างๆ ตามตัว ส่วนมากจะอยู่ที่ มือ เท้า  อาการอิดโรย มีไข้ขึ้นสูง ก่อนจะตรวจดูช่องปากและกระพุ้งแก้ม พบว่ามีตุ่ม เริ่มเป็นแผล อยู่หลายจุด เขาสันนิษฐานกับตนเองในใจว่า บุตรชายน่าจะเป็นโรค มือ เท้า ปาก ไม่ใช่ไข้ทรพิษ “ ขันทีเกา ข้าต้องการ น้ำอุ่นใส่ถังมา 1 ถัง ผ้าสะอาดสักหลายผืน สุรา 1 ไห “หลี่เฉิงเฉียน หันไปสั่งขันทีเกาด้วยความเคยชิน เว่ยฮุ่ยหลิน มองหลี่เฉิงเฉียนด้วยความไม่พอใจ ข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับ องค์รัชทายาทกับขันทีน้อย คงจะเป็นจริง แม้ขันทีผู้นั้นถูกฝ่าบาทสั่งประหารไปแล้ว แต่