Alle Kapitel von My Stepmother’s Hidden Daughter is my Fiancée: Kapitel 101 – Kapitel 108

Luciana’s POVIlang beses ko bang sabihin sa’yo na patay na nga ang anak mo? ilang beses ko pa ba kailangang ulitin bago mo ako tigilan? I stared at Roberto, trying my best to keep my voice steady even though my hands were already trembling beneath the table. “Ngayon ka pa maghanap dahil ano? Kinakarma ka na?” I asked bitterly. “Balita ko namatay ang dalawang lalaki mong anak. Mas mabuti nga ang nangyari sa’yo.” I knew my words were cruel, but after everything he had done to me, I no longer cared about hurting his feelings. “Dahil kung tutuusin, kulang pa iyon sa lahat ng ginawa mong kababuyan sa akin.” For years, I had carried the weight of that night alone. I had buried the memories, buried the pain, and buried the child who came from the worst chapter of my life. I thought Roberto would never find me again. I was wrong.Roberto’s expression hardened. His eyes, which once terrified me, were now filled with anger and determination. “Ito ang tatandaan mo, Luciana. Hindi mo maitatago s

“Babe naman, hindi ka nag-iingat,” mahinang saway ni Adrian habang hawak niya ang kamay ni Eliana. Halatang nag-aalala siya nang makita ang maliit na hiwa sa daliri nito at ang bahagyang dugong lumalabas. Kahit maliit lamang ang sugat, para kay Adrian ay sapat na iyon para kabahan siya.“Wala ito. Kaunting sugat lang naman,” mabilis na sagot ni Eliana habang pilit na ngumingiti.Tinitigan siya ni Adrian nang seryoso. “Kaunti o malaki, sugat pa rin iyon. Mag-ingat ka naman, please.”“Oo na,” sagot ni Eliana na bahagyang natawa. “Hindi na mauulit.”“Haynaku!” bulyaw ni AdrianHuminga nang malalim si Adrian bago dahan-dahang punasan ang paligid ng sugat gamit ang malinis na tissue. Hindi niya maalis ang pag-aalala sa mukha niya.“Babe, minsan talaga hindi mo iniisip ang sarili mo. Kapag may ginagawa ka, puro ibang tao ang iniisip mo.”Napangiti si Eliana. “Ikaw nga ang OA.”“Hindi ako OA.”“OA ka.”“Segi na OA na kong OA”Nagkatinginan sila bago sabay na natawa.Mula sa tabi nila, napang

Nagsimulang dumating ang mga bisita sa Cervantes Mansion bandang alas-sais ng gabi. Isa-isang huminto ang mga mamahaling sasakyan sa harap ng malaking bahay, at bawat pagbukas ng pinto ay may kasunod na mga panauhing nakasuot ng elegante at mamahaling kasuotan. May mga kilalang businessman, mga personalidad sa politika, malalapit na kaibigan ng pamilya, at mga kamag-anak ng mga Cervantes na dumalo upang saksihan ang engagement party nina Adrian Cervantes at Eliana Reyes.Sa labas pa lamang ng mansiyon ay kapansin-pansin na ang engrandeng paghahanda. May mga ilaw na nakapalibot sa hardin, mga puting bulaklak na nakahilera sa walkway, at maliliit na parol na nagbibigay ng mainit at romantikong liwanag sa buong paligid. May ilang waiter na abalang sumasalubong sa mga bisita, habang ang iba naman ay may dalang tray ng champagne, wine, at iba’t ibang klase ng inumin.Pagpasok ng mga bisita sa loob, agad nilang nasilayan ang napakagandang dining hall. Malawak ang lugar at pinalamutian ng mg

Biglang nanahimik ang buong dining hall.Isa-isang napalingon ang mga bisita sa direksyon ng hagdan. Ang mga ngiti sa kanilang mga mukha ay unti-unting napalitan ng pagtataka nang makita nila kung sino ang nakatayo sa second floor.Si Donna.Dahan-dahan siyang naglalakad pababa ng hagdan, bahagyang pasuray-suray ang bawat hakbang. Magulo ang kanyang buhok, bahagyang namumula ang kanyang mukha, at mahigpit ang hawak niya sa isang baso ng red wine. Halatang nakainom na siya nang sobra, ngunit higit na nakakatakot ang galit na mababasa sa kanyang mga mata.Walang nagsalita.Tanging tunog ng kanyang heels ang maririnig habang unti-unti siyang bumababa.Napatingin si Adrian kay Eliana.Agad niyang naramdaman na may mali.“Donna?” mahinang sambit ni Julio.Hindi sumagot si Donna.Sa halip, huminto siya sa kalagitnaan ng hagdan at tumingin sa buong dining hall. Isa-isa niyang tinignan ang mga bisita, sina Julio, Luciana, Carlos, Gina, Marco, Kylie, Alessandro, Jayson, Scarlet, at higit sa la